Abraham Lincoln: Vampire Hunter (Grahame-Smith) recensie

Na het succes van het door Seth Grahame-Smith geschreven Pride And Prejudice And Zombies uit 2009, leek de beer los. Want toen dat boek op originele wijze een bekende literaire klassieker als uitgangspunt nam en er een flinke scheut horrorsaus overheen gooide, volgde al snel de ene na de andere snel geschreven variant. Jane Slayre (juist ja, Jane Eyre als een soort Buffy), Romeo & Julia & Vampires (tsja) en Sense and Sensibility and Sea Monsters (het absolute afvalputje binnen het ‘mashup’ genre) en ga zo maar door.

In de categorie ‘nog best te pruimen’ vallen de twee boeken van de Britse schrijver A. E. Moorat; Queen Victoria: Demon Hunter (leuk) en Henry VIII: Wolfman (alweer iets minder)  Moorat  – een pseudoniem van Andrew Holmes – nam hierin bekende historische figuren en koppelde hen én hun geschiedenis aan demonen, geesten, weerwolven en ander duister gespuis. Ongeveer gelijktijdig met deze releases lag Seth Grahame-Smith met zijn vervolg op Pride And Prejudice And Zombies in de boekhandel; Abraham Lincoln: Vampire Hunter. De wat knullig ogende boektrailer – die ook hier op De Nachtvlinders werd gepost – deed in combinatie met de boeken van Moorat het ergste vermoeden. Grahame-Smith zou wel eens  het slachtoffer geworden kunnen zijn van de hype die hij zelf had aangezwengeld. Boek gekocht, maar vervolgens op de ‘dat komt ooit nog wel eens’ stapel gelegd.

abraham lincolm vampire hunter - boekOnterecht, zo blijkt nu. Toen recent weer wat geruchten naar buiten druppelden over de filmvariant  van het boek over de presidentiële vampierjager, met Tim Burton op de regiestoel, heb ik het boek er toch eens even bij gepakt en voor ik het wist verslond ik het historische vampierepos. Natuurlijk, je moet ook de historische gebeurtenissen hierin met een flinke korrel zout nemen en het blijft in de grond der zinnen een veredeld pulpromannetje, maar Abraham Lincoln: Vampire Hunter is goed geschreven, intrigeert en geeft op amusante (en bloederige) wijze een draai aan de Amerikaanse geschiedenis en met name – natuurlijk – die van het leven van de 16e president van de Verenigde Staten.

Wat Seth Grahame-Smith goed heeft gedaan, is dat hij het boek als ware het een  ‘verborgen geschiedenis’ presenteert. Abraham Lincoln: Vampire Hunter start in het heden als de schrijver van een mysterieuze man (die later natuurlijk een vampier blijkt) een stapel  oude dagboeken overhandigt krijgt. Dat blijken later de geheime dagboeken van Abraham Lincoln te zijn, die ze heeft bijgehouden van zijn jeugd tot vlak voor zijn dood. In die dagboeken vertelt hij zijn grootste geheim en dat is dat zijn hele leven een lange strijd is geweest tegen de vampiers die van Amerika een vrijstaat voor bloedzuigers wilden maken. Van het moment dat zijn moeder overlijdt door toedoen van een vampier, lees je hoe een optimistische jongen langzaam verandert in een verbitterde en depressieve oude man, die het uitroeien van vampiers tot zijn levenstaak heeft gemaakt. Waarbij Lincoln er zo veel mogelijk aan doet om het ‘grote publiek’  in het duister te laten tasten over het al dan niet bestaan van vampiers. Je zou de mensheid toch eens in paniek laten raken…

Vrijwel alle historische gebeurtenissen in het leven van Amerika’s meest legendarische president worden door Grahame-Smith in dat licht gezet. Van het zijn verkiezing tot president, tot de Amerikaanse Burgeroorlog en van het afschaffen van de slavernij, tot de dood van zijn kinderen en uiteindelijk zijn eigen overlijden. Daarmee komt wel meteen een klein nadeel van het boek naar voren voor Nederlandse lezers. Je moet een klein beetje thuis zijn in de Amerikaanse geschiedenis om bepaalde gebeurtenissen en historische figuren te kunnen plaatsen. Wie dat voor lief neemt, zal aan Abraham Lincoln: Vampire Hunter erg prettig, vlot geschreven leesvoer hebben, waarin de vampiers uit de titel niet de meest grote rol hebben, maar vooral fungeren als de motor achter de beweegredenen van de hoofdpersoon. Maar als ze hun opwachting maken, levert dat negen van de tien keer de bloederige vechtscènes op die je op basis van de coverillustratie mag verwachten.

Waardering: 4 / 5 sterren      

 
Lees meer over: ,