Gisteren een trailer van The Possession en vandaag gaan we in dezelfde trend door met The Pact.

Als hun moeder komt te overlijden, keren zusjes Nicole en Annie met tegenzin terug naar hun ouderlijk huis om hun laatste eer te bewijzen. Tijdens hun verblijf voelen de zussen een mysterieuze aanwezigheid in hun midden: geluiden, bewegende objecten en een shadow van een onbekende vrouw. Annie krijgt hierna last van intense en verontrustende dromen, visioenen die leiden haar naar iets vreselijks uit het verleden van haar moeder.

The Pact is geregisseerd door Nicholas McCarthy, de hoofdrollen zijn voor Caity Lotz, Casper Van Dien en Agnes Bruckner. The Pact heeft nog geen Nederlandse releasedatum.

Lees Trailer van het demonische The Pact op De Nachtvlinders

Stil zit Eli Roth als producer niet, maar als regisseur is hij buiten Hostel 1 en 2 niet vaak aan het werk geweest. Dit jaar kruipt hij weer in de regiestoel voor de eerste aflevering van de Netflix-serie Hemlock Grove en zal hij voor Worldview Entertainment de horrorfilm The Green Inferno gaan regisseren.

Het verhaal is door Eli Roth zelf bedacht tijdens opnames van de thriller Aftershock in Chili en samen met Guillermo Amoedo tot een script verwerkt, maar inhoudelijk geven ze nog niets weg. De opnames zullen in de herfst plaats vinden in datzelfde Chili en nabijgelegen Peru.

Lees Eli Roth regisseert The Green Inferno op De Nachtvlinders

In The Possession maken we kennis met het jonge meisje Hannah (Madison Davenport) die een antiek houten kistje vindt op een rommelmarkt. Het kistje blijkt een kwade geest te bevatten en Hannah is hiervan het slachtoffer. Haar gescheiden ouders, gespeeld door Kyra Sedgwick en Jeffrey Dean Morgan, bundelen de krachten om hun bezeten dochter te redden. De onlangs gescheiden Clyde (Jeffrey Dean Morgan) merkt dat zijn jongste dochter zich steeds vreemder begint te gedragen na de aanschaf van een antiek houten kistje op een rommelmarkt. Wanneer het gedrag van zijn dochter steeds zorgelijker begint te worden, besluit Clyde op onderzoek uit te gaan. Hij ontdekt dat het kistje is gebouwd om ‘een dibbuk’ in te bewaren, een kwade geest die bij het openen bezit neemt van zijn eigenaar. Samen met zijn ex-vrouw (Kyra Sedgwick) raakt hij verwikkeld in een donkere en levensbedreigende situatie. Een race tegen de klok volgt om het leven van Hannah te redden.

The Possession, geproduceerd door Sam Raimi/Ghost House Pictures, zal 30 augustus in Nederland te zien zijn.

Lees Trailer The Possession op De Nachtvlinders

Een onverklaarde wereldwijde ramp zorgt ervoor dat elektronische apparaten overal ter wereld uitvallen. Wat volgt is chaos. Een onbekend ras van buitenaardse wezens met een bovennatuurlijke controle over de elektriciteit start met een grootscheepse aanval op de mensheid. In Moskou zoekt een groep jonge stedelingen dekking onder de grond…

The Darkest Hour is een apocalyptische sciencefictionthriller en neemt je mee in een wereld vol angst en terreur. Echter dat zou het moeten doen; de film zit helaas vol met clichés en continue heb je het idee dat je het allemaal al een keer gezien hebt (The War of the Worlds/The Vanishing)

De special effects in The Darkest Hour zijn goed, maar mag je ook wel verwachten van producent Timur Bekmamtov die vooral bekend is van zijn special effect spektakels Night Watch en Day Watch. In 2008 maakte Bekmambetov zijn regiedebuut in Hollywood met de blockbuster Wanted, ook is hij bekend van de film Apollo 18. Regisseur Chris Gorak maakte naam als de art director van films als Fight Club en Minority Report. In 2006 regisseerde hij de sterke low budgetthriller Right at Your Door. The Darkest Hour is zijn tweede realisatie als regisseur.

De acteurs (o.a. Emile Hirsch, Olivia Thirlby en Max Minghella) zijn allemaal vrij onbekend. Hun acteerwerk is middelmatig, als kijker snap je vaak niet waarom ze bepaalde keuzes maken, hierdoor wordt het verhaal ongeloofwaardig. De personages die ze spelen zijn erg vlak en nergens gaan we echt de diepte in.

Extra’s:

The Darkest Hour: Overlevenden
Dit is een korte film over de overlevenden van de invasie en hun beleving van de ‘nieuwe’ wereld. Samen trekken ze ten strijde om de aliens te vernietigen. De film komt op mij over alsof het een teaser was voor de film. De manier waarop dit filmpje gemaakt is lijkt op een introductie van een videogame, waarin iemand je vertelt wat de stand van zaken is in de wereld en wat jouw missie is.
Het is een grappig filmpje als je de apocalyptische wereld van The Darkest Hour iets meer diepte wilt geven.

Het visualiseren van een Invasie
Dit is het behind-the-scenes filmpje van The Darkest Hour. De crew en acteurs komen aan het woord en vertellen hun ervaringen met de film. Ook wordt uitgelegd dat de film klein begon en eigenlijk steeds groter en groter werd. Ze leggen uit waarom ze bepaalde keuzes hebben gemaakt en hoe de aliens tot stand zijn gekomen.

Verwijderde scènes
Verwijderde scènes zijn vaak niet voor niets verwijderd. De scènes voegen weinig toe aan het verhaal en het is daarom ook begrijpelijk dat deze zijn verwijderd.

Helaas laat de trailer van The Darkest Hour veel zien van de film, en eigenlijk belooft de trailer teveel. Met een beter script en met betere acteurs zou de film beter zijn geweest. Voor nu moeten we het doen met een film die prima is voor een avondje vermaak, maar waarbij je niet al te hoge verwachtingen moet hebben.

Waardering: 2,5 sterren

The Darkest Hour is vanaf nu te koop op DVD, blu-ray en 3D combopack.

Lees Recensie: The Darkest Hour (Chris Gorak, 2011) op De Nachtvlinders

Wanneer New York wordt aangevallen en vernietigd met nucleaire wapens vlucht een groepje flatbewoners naar de kelder van hun gebouw. Deze wordt bewoond door de opzichter van het pand, Mickey (Michael Biehn), en hij voorziet de vluchtelingen van eten en onderdak. Vervolgens moet het gezelschap wachten op hulp, Mickey wil namelijk niet meer de deur openen in verband met straling. Wanneer ze dan eindelijk worden gevonden en de deur wordt geopend, blijkt het niet de hulp te zijn waar ze op gewacht hebben. De deur en enige uitgang wordt voor altijd gesloten en het groepje flatbewoners zit als ratten in de val. Vanaf dan begint een lange lijdensweg en de grote vraag is: zullen ze ooit nog uit de kelder komen?

The Divide begint sterk met een scene waarbij New York gebombardeerd wordt. De bewoners vluchten het trappenhuis in en een gevoel van paniek bekruipt je. Op dat moment lijkt het een film te worden in het genre van War of the Worlds, Independence Day of Cloverfield. Maar dan komen de hoofdpersonen in de kelder terecht. De eerste gedachte die dan opkomt is ‘oh wordt dit er zo eentje’, met flashbacks naar Hunger, Exam en Saw. Vervolgens wordt de kelder deur geopend en neemt de film wéér een andere wending. Als kijker ben je dan een beetje de weg kwijt. Zal het toch een scifi worden? In de trant van Aliën of misschien wel Resident Evil-achtig? Spannend blijft het sowieso. Totdat de deur wordt gesloten en duidelijk wordt dat deze niet meer open gaat. Dan weet je: het is dus tóch zo’n film.

De rest van de film is redelijk voorspelbaar want wat zal er nou gebeuren met een groepje mensen dat zit opgesloten in een ruimte met weinig voedsel? Het wordt een spel waarbij je alleen kan overleven door manipulatief, sluw en egoïstisch te zijn. Maar de grootste opgave is om niet gek te worden. Niet makkelijk wanneer je dag en nacht zit opgesloten in een donkere ruimte zonder zonlicht, voedsel en water. Totaal afgesloten van de wereld. Dan is het logisch dat je in je eigen wereldje gaat leven en je eigen regels gaat bepalen.

Toch is het knap hoe de film je op het verkeerde been weet te zetten. In het begin denk je dat je zit te kijken naar een spannende actie-/sciencefictionfilm, maar halverwege wordt dat omgezet naar een naargeestige psychologische thriller. De film laat zien dat in extreme situaties de mens tot alles toe in staat is om te overleven. Zo ontpopt stoere jongen Josh (Milo Ventimiglia) zich tot een psychopathische tiran, laat moeder Marilyn (Rosanna Arquette) zich gebruiken door alles en iedereen en blijkt de stille Eva (Lauren German) uiteindelijk de grootste egoïst van het hele stel.

Soms gaan de filmmakers wel wat ver, het stuk wat zich afspeelt tussen de periode waar de deur permanent wordt gesloten en het einde is enorm langdradig. De dingen die dan gebeuren lijken verzonnen om te choqueren en dragen niet per sé bij aan het verhaal. Ook vraag je, je af waarom de hoofdpersonen het allemaal zo lang door laten gaan en niet actiever op zoek gaan naar een uitweg. Er zijn meerdere momenten waarop ze een einde kunnen maken aan de hele ‘poppenkast’ maar dat gebeurt niet, wat onwerkelijk overkomt.

Verwacht bij deze film geen bloederige taferelen of mensen die elkaar opeten. Oké er worden hier en daar mensen in stukken gehakt en duimen afgesneden maar dat krijg je niet in detail te zien. Bij deze film gaat het vooral om het psychologische effect en dat laat een naar gevoel bij je achter. Dit wordt nog eens versterkt door de dramatische muziek die gebruikt wordt. Vooral de slotscene is daardoor heftig.

Kortom, heb je zin in een avondje psychologische narigheid, met 112 minuten dezelfde setting en een deprimerend nagevoel? Dan is The Divide de perfecte film. Ook voor mensen die Milo Ventimiglia eens willen bewonderen als de psycho badguy in plaats van de held of semi-badboy (Hero’s, Gillmore Girls).

Beoordeling 2,5
The Divide draait vanaf vandaag in de bioscoop.

Lees Recensie: The Divide (Xavier Gens, 2012) op De Nachtvlinders

Afgelopen weekend het Rob Zombie een zeer aangename verrassing voor zijn publiek tijdens zijn live show in New Jersey, hij opende namelijk met de eerste beelden in een volledige teaser trailer van The Lords of Salem!

Als een lokaal radiostation in Salem op een dag een mysterieuze houten kist ontvangt met daarin een vinyl plaat verwacht de lokale DJ dat dit een actie is van een nieuwe band die op deze manier aandacht probeert te krijgen voor wat airplay. ‘A Gift from the Lords’ staat erbij vermeld. Als Heidi (de DJ)  de plaat afspeelt, speelt deze achterwaarts af! Heidi krijgt een traumatische flashback uit het verleden en heeft geen idee wat dit betekent.

Niet veel later draait haar collega DJ de plaat nogmaals en nu speelt de LP wel normaal af. Het nummer wordt in een zeer korte tijd een enorme hit bij de luisteraars. De volgende dag ontvangt het DJ team nog een houten kist, met dit keer posters en tickets voor het optreden van The Lords. Al snel blijkt dat deze Lords of Salem niet terug keren voor een reünie, maar voor dood en verderf!

De trailer is van een zeer slecht kwaliteit en is vanuit het publiek gefilmd, toch is het zeker de moeite waard! De trailer ziet er mooi en onheilspellend uit. Dit beloofd veel goeds voor Zombie’s eerste ‘originele’  film in 7 jaar. Wanneer de film in Nederland uit gaat komen is helaas nog niet bekend.

Lees Rob Zombie toont The Lords of Salem trailer tijdens concert op De Nachtvlinders

Filmmakers Robert Rodriguez en Frank Miller kondigden samen met producent Alexander Rodnyansky officieel aan te gaan werken aan het langverwachte vervolg op de neo noir-film Sin City.

Met de titel “A Dame to Kill For” kan Rodriquez eindelijk antwoord geven op de vraag ‘Wanneer begin je aan de volgende Sin City-film?’, die hem elk interview gesteld wordt. Opnieuw samenwerken met Frank Miller en de wereld die hij heeft gecreëerd stond hoog op zijn lijstje, maar beiden voelden ze de druk van de fans om wederom iets zeer bijzonders neer te zetten. Nu is het moment gekomen dat ze deze verwachten kunnen waarmaken. Frank Miller laat weten dat Sin City 2 de overtreffende trap zal worden.

A Dame to Kill For speelt zich af ver voor de gebeurtenissen van Sin City uit 2005, waarin Mickey Rourke en Rosario Dawson zullen terugkeren als Marv en Gail. En ook Michael Madsen heeft laten weten deze film weer mee te spelen als corrupte agent. Rodriguez heeft laten dat meer castleden zullen terugkeren, maar heeft nog geen namen bevestigd.

Sin City: A Dame to Kill For zal in de tweede helft van 2013 in de bioscopen gaan draaien.
Discussies “Maar Sin City is toch geen horror” hieronder.

Lees Teaserposter Sin City 2: A Dame to Kill For op De Nachtvlinders

Rogue River vertelt het huiveringwekkende verhaal van Mara (Michelle Page), die na het uistrooien van het as van haar overleden vader een lift krijgt aangeboden van de vriendelijke voorbijganger Jon (Bill Moseley). Hij neemt haar mee naar huis, waar Mara kennis maakt met de hartelijke vrouw Lea (Lucinda Jenney). Lea en Mara vinden troost bij elkaar na hun persoonlijke tragedies. Wat op het eerste gezicht lijkt op een gemoedelijke ontmoeting, verandert in een gruwelijke nachtmerrie, wanneer de ware aard van Lea en Jon boven komt drijven. Mara moet vechten om levend uit de duistere en gewelddadige wereld van Jon en Lea te komen.

Rogue River is het debuut van regisseur Jourdan McClure en heeft meteen de smaak te pakken. Niet alleen wil hij binnen een jaar nog twee films (Children of Sorrow, The Sum of 9) en een tv-serie (Hell Hunters) uitbrengen, ook is Rogue River de volle 77 minuten vermakelijk. Daarbij zit de film wel vol clichés, maar moeten we deze de debutant zwaar aanrekenen als ze prima zijn uitgevoerd?

De uitvoering is de danken aan de zwaar ervaren cast, hoofdrolspeelster Michelle Page wordt namelijk geterroriseerd door niemand minder dan Bill Moseley (House of 1000 Corpses en The Devil’s Rejects) en Lucinda Jenney (G.I. Jane, The Mothman Prophecies), maar houdt zich dankzij haar uitgebreide bijrolletjescarrière goed staande.

Rogue River is een aardige lowbudgetterrorfilm met goed acteerwerk, redelijk camerawerk en een cliché verhaal. Rogue River is geen slecht debuut van Jourdan McClure, doch is te hopen dat in zijn volgende projecten wel een flinke dosis vooruitgang is te waarnemen.

Waardering: 3 sterren
Rogue River is nu te koop op dvd.

Lees Recensie: Rogue River (Jourdan McClure, 2012) op De Nachtvlinders

Eerder dit jaar baarde de complete film al opzien op het Sundance Festival, nu laat de trailer van Excision waar alle ophef om te doen is. Begeleid door de klanken van Nine Inch Nails’ Closer is de trailer van Excision absurd, grotesk, bloederig en vooral ook nieuwsgierig makend. Want de film kan net zo goed heel goed als heel slecht zijn…

Excision is een donkere horrorkomedie geschreven en geregiseerd door Richard Bates Jr., vers afgestudeerd aan de New York University Tisch School of the Arts. Hij heeft de film met bescheiden budget, doch relatief grote acteurs geschoten over een periode van 28 dagen in en om Los Angeles. In 2008 schoot hij al een eerdere (en kortere) versie van dezelfde film als schoolproject. Excision was een van de 200 gekozen films voor Sundance, uit ruim 9000 inzendingen en vertelt het verhaal van een middelbare scholiere die niet helemaal spoort. Ze droomt van enerzijds seks, anderzijds een medische carrière en is continue op zoek naar goedkeuring van haar moeder. In haar hoofd vloeien de seks en de operaties die ze wil doen als afgestudeerd chirurg al snel samen. Of tenminste, dat valt uit de trailer op te maken. Kijk zelf maar:

Of de film een Nederlandse bioscooprelease krijgt, valt nog te bezien. Vooralsnog heeft (nog) geen distributeur ‘m aangekocht. In de film zijn de belangrijkste rollen weggelegd voor AnnaLynne McCord, Traci Lords, Ariel Winter, Roger Bart, Jeremy Sumpter, Matthew Gray Gubler, Marlee Matlin, Ray Wise, John Waters en Malcolm McDowell.

Lees Trailer Excision: absurd, grotesk, bloederig en … op De Nachtvlinders

We meldden eerder al dat Beetlejuice 2 een (vooral door fans en pers) gewenst project is binnen het drukke schema van Tim Burton. Nu de regisseur ter promotie van zijn nieuwste werkstuk Dark Shadows (recensie) de wereld rondreist, stelt vrijwel elke journalist hem een vraag naar dat project. Ook MTV deed een gooi, combineerde het met vaste waarde in het Burton universum Johnny Depp en dit gebeurde er:

Voor de duidelijkheid, de genoemde Jeffrey Jones was de acteur die in de originele Beetlejuice de rol op zich nam van Charles Deetz, de vader van het gezin dat in het huis komt wonen waar het daar residerende geestenechtpaar hen maar niet uit weet te jagen. Zodoende roepen ze de hulp van plaaggeest Betelgeuse in. Enfin, interessanter is het dat Burton behalve met de promo van Dark Shadows momenteel ook al de boer op is met de animatieremake van zijn eigen Frankenweenie, de film over een jongetje dat zijn hondje verliest bij een auto ongeluk en die het diertje weer tot leven wekt als een jonge Frankenstein.

Frankenweenie gaat pas in oktober draaien, maar hij heeft geselecteerde Amerikaanse pers de eerste 25 minuten al laten zien. Wat opvallend is aan de film is dat Burton voornamelijk werkt met mensen die niet eerder in zijn films zaten. “Bij animatie gaat het om de stemmen, die moeten gewoon goed zijn”, zo vertelt Burton in een uitgebreid interview met ShockTillYouDrop.com. “Met Martin Short en Catherine O’Hare zat ik zo goed, dat ik hen meteen drie stemmen elk heb laten doen. Ze brengen een fantastische energie met zich mee. Daarnaast heeft Winona Ryder een stemrol. Ik had haar lang niet gezien (de laatste samenwerking met Burton was Edward Scissorhands uit 1990 – red.) dus om dan weer met zo iemand te werken, maar een persoonlijk project als dit nog persoonlijker.”

In het complete (en erg interessante) interview met ShockTillYouDrop.com zat ook weer de onvermijdelijke Beetlejuice 2 vraag. En ook hier weer wimpelt Burton ‘m effectief af. Iets zegt ons dat die film er misschien wel nooit gaat komen…

Lees Tim Burton grapt en blijft geheimzinnig over Beetlejuice 2 op De Nachtvlinders

In Dark Shadows kruipt Johnny Depp in de huid van Barnabas Collins, die op jonge leeftijd met zijn ouders het 18e eeuwse Liverpool inruilt voor Amerika. Ze beginnen een visserij in het dorpje wat naar hen vernoemd wordt, Collinsport, en laten een gigantisch kasteel bouwen, Collinwood, waar ze met hun bedienden wonen. Een van die bedienden, en tevens heks, is Angelique (Eva Green) die gigantisch verliefd is op Barnabas. Maar hij is meer geïnteresseerd in de mooie Josette. Wanneer Angelique de twee ziet zoenen wordt ze razend. Ze spreekt een vloek uit over Barnabas. Iedereen van wie hij houdt zal sterven en hijzelf zal voor eeuwig leven, als vampier.

Maar dat is niet genoeg, Barnabas wordt in een doodskist opgesloten en diep onder de grond begraven. Wanneer hij per ongeluk wordt uitgegraven zijn er inmiddels twee eeuwen verstreken. Het is 1972,  Collinwood wordt bewoond door vreemde familieleden, die het pand totaal hebben verwaarloosd, en Collinsport is in de klauwen gevallen van Angelique. Uiteraard is het aan Barnabas om hier wat aan te doen. Hij gaat de strijd aan met Angelique, maar de vraag is of hij haar wel aankan.

Na de soapserie uit 1966 en de eerste verfilming hiervan uit 1991 besloot Tim Burton dat het tijd was om Dark Shadows nieuw leven in te blazen. Naar eigen zeggen vond hij de soapserie verschrikkelijk maar trok het melodramatische verhaal hem wel aan. Dark Shadows anno 2012 is een typische Tim Burton-film geworden: dramatisch begin, happy end met tussendoor de noodzakelijke zwartgallige humor. En niet te vergeten het gotische sprookjesachtige decor wat we gewend zijn van Burton’s films. Alleen is het dit keer minder donker, denk aan een mix van The Adams Family en The Brady Bunch. Aan de ene kant heb je vampier Barnabas en het donkere Collinwood met zijn geesten en geheime gangen. Aan de andere kant heb je de nieuwe familieleden die zich in de meest kleurvolle ensembles hullen met groot, tot in de puntjes gestyled haar. Ze rijden in een grote Chevy en luisteren naar muziek van Alice Cooper. Een groter contrast is er niet.

Zoals bij de meeste films van Burton wordt de hoofdrol vertolkt door Johnny Depp. En ook Burton’s vrouw, Helena Bonham Carter, is weer van de partij (als de altijd dronken Dr. Julia Hoffman). De rol van Josette / Victoria Winters wordt gespeeld door nieuweling Bella Heathcota die regelrecht uit Corpse Bride lijkt te komen met haar grote blauwe ogen en dunne frame. Michelle Pfeiffer speelt Elizabeth Collins, die het druk heeft met het in toom houden van haar bijdehante en uiterst vage dochter Carolyn (Chloe Moretz). En dan hebben we nog Roger Collins (Johnny Lee Miller) die de prijs van meest waardeloze vader verdient.

Maar de echte ster van de film is eigenlijk Eva Green die een geweldig slechte Angel Bay neerzet. Ze is oogverblindend maar tegelijkertijd ook heel erg creepy. Vooral wanneer ze met haar rood gestifte lippen een valse glimlach tevoorschijn tovert en haar ogen ‘psycho’ uitstralen. Dat is weer eens wat anders dan het liefje van James Bond spelen.

Echt spannend of eng is Dark Shadows niet. Er zitten hier en daar wel grimmige stukken tussen, wanneer Barnabas een heel groepje hippies afslacht bijvoorbeeld waar hij vijf minuten eerder nog gezellig mee heeft zitten praten. Barnabas kan tegenover zijn familie zorgzaam en soms zelfs naïef overkomen maar aan de andere kant is hij meedogenloos. Het blijft natuurlijk wel een vampier. Bloed vloeit er sowieso, maar dan meer op een sprookjes- of Halloween achtige manier.

Ben je op zoek naar een film voor het hele gezin (vanaf 12 jaar) en ben je fan van Tim Burton, Johnny Depp en de jaren 70? Dan is Dark Shadows zeker een aanrader. Een melodramatisch verhaal met een ietwat voorspellend plot waar je zo’n 112 minuten mee zoet bent.

Beoordeling: 4 sterren

Lees Recensie: Dark Shadows (Tim Burton, 2012) op De Nachtvlinders

Al jaren spelen regisseur Ron Howard en producer Brian Grazer met het idee om de boekenreeks The Dark Tower van Stephen King te verfilmen, maar het wou tot nu toe niet echt goed lukken om de productie van te start te laten gaan. De film- en televisiestudio’s zijn altijd al heel sceptisch geweest of de reeks wel te verfilmen is en vooral wat het prijskaartje zou bedragen voor een bewerking. Na een aantal pogingen leek het project even voorgoed in de ijskast te zijn beland. Maar eind vorig jaar kwam Brian Grazer met het verrassende bericht dat de verfilming er toch zou komen.

Bedoeling was om het verhaal te vertalen naar 3 films en om de verhalen tussen de films te laten bewerken tot een TV-serie die door de Amerikaanse zender HBO bewerkt zou worden. Volgens Brian Grazer was er reeds een akkoord met HBO, maar moest er nog gezocht worden naar een filmstudio om in het project te stappen. Voor dat laatste had men het scenario grondig bewerkt en had men ook het budget van oorspronkelijk 140 miljoen dollar kunnen drukken met 45 à 50 miljoen dollar, zonder te moeten inboeten aan de epische grandeur van het verhaal.

Sinds die aankondiging bleef het lange tijd stil rond het project, al gaan er geruchten dat Warner Bros nu toch in het project wil stappen, al is dat nog niet officieel. Maar dat Ron Howard en Brian Grazer nog steeds bezig zijn met het project blijkt uit volgende tweet van Ron Howard.

Positieve vibes dus, al blijft het natuurlijk nog altijd wachten op een officiële mededeling. Bovendien is het ook niet duidelijk of het project slaat op enkel een filmversie of dat het opzet van films en series behouden blijft.

The Dark Tower is ondertussen reeds uitgegroeid tot een achtdelige boekenreeks van Stephen King, geïnspireerd op het gedicht Childe Roland to the Dark Tower Came van Robert Browning, en wordt algemeen beschouwd als zijn magnum opus. De reeks vertelt het verhaal van Roland Deschain, de laatste scherpschutter (gunslinger) in Al-Wereld, die op zoek moet gaan naar The Dark Tower. Al-Wereld is verwoest door vele oorlogen en tijd en afstand zijn niet meer wat ze geweest zijn. Als scherpschutter, een soort van ridderorde, moet hij proberen op tijd de Donkere Toren te bereiken, die de band moet vormen met de andere universums en zo de concepten van tijd en afstand terug moet herstellen. Hij krijgt daarbij af te rekenen met de Scharlaken Koning, die echter de Donkere Toren wilt vernietigen om zo de verschillende universums te laten instorten en zo de algemene macht te krijgen.

The Dark Tower is een combinatie van western, fantasy, science-fiction en horror en bevat elementen die we ook terugzien bij The Lord of the Rings, de Koning Arthur-legende en de western The Good, The Bad and the Ugly. Het hoofdpersonage Roland Deschain is overigens geïnspireerd op Clint Eastwood’s Man with no name uit de voornoemde western. Van de reeks zijn ondertussen meer dan 30 miljoen exemplaren verkocht en er is ook de basis voor een reeks spin-offs in strip- en gamevorm.

Lees Ron Howard heeft positive vibes over The Dark Tower-verfilming op De Nachtvlinders

Een man en een vrouw worden wakker en beseffen al snel dat ze zijn opgesloten in een soort doodskist en levend zijn begraven. Als ze een zaklamp vinden en merken dat ze worden gefilmd is het al snel duidelijk dat iemand iets met ze van plan is. Ze vinden op dat moment ook een brief waarin te lezen valt dat maar een man hun kan redden en laat dat nu net de echtgenoot van de vrouw zijn!

Coffin wil gelijk al duidelijk maken dat wanneer je vreemd gaat, je altijd een keer moet boeten voor je zonden. Als de echtgenoot bezoek krijgt van een gemaskerde man, is het al snel duidelijk dat er meer aan de hand is dan iemand die wil moorden en een spelletje wil spelen.

Helaas wordt Coffin nergens spannend. Geen enkel druppeltje bloed vloeit er tijdens de film. Daarom zou deze film eigenlijk geen horror mogen heten, en is de film eigenlijk wat mistplaatst op de website van De Nachtvlinders. Ik had continue het gevoel dat ik naar een lange aflevering van Law & Order of CSI zat te kijken.

Coffin kent drie verhaallijnen, het stel in de kist, de echtgenoot met de dader en twee rechercheurs die proberen de vermissing van de man en vrouw op te lossen en daarnaast continue aan het ruzieën zijn met elkaar. Dat het stel binnen 75 minuten zonder zuurstof komt te zitten wordt na 30 minuten al gelijk overboord gegooid aangezien ze een gat weten te maken in de kist, waaruit blijkt dat ze niet eens diep onder de grond liggen… Daar gaat de spanning! Jammer, want door het geswitch tussen de drie verhaallijnen is het sowieso al moeilijk om echt de spanning goed op te bouwen, zonder de tijdsdruk is deze al helemaal verdwenen. Daarna kabbelt de film rustig aan richting de finale waar je de twist al heel ver vantevoren ziet aankomen.

Coffin zou een toffe aflevering zijn in een crime scene tv-serie. Maar als film weet hij helaas niet genoeg te boeien.

Waardering: 2 sterren.
Coffin is nu verkrijgbaar op DVD.

Lees Recensie: Coffin (Kipp Trible en Derrik Wingo, 2012) op De Nachtvlinders

Het is goed om te zien dat Sam Raimi het geld dat hij met zijn drie Spider-Man blockbusters heeft verdient nog steeds het liefst stopt in de productie van relatief kleine horrorproducties. De nieuwste uit de koker van zijn Ghost House Pictures koker het The Possession en komt 30 augustus 2012 uit in Nederland.

De werktitel van de film is lange tijd Didduk Box geweest. Echter, door het floppen van het min of meer gelijknamige The Box van Richard Kelley is men daar vanaf gestapt. De door Ole Bornedal geregisseerde ‘waargebeurde’ horror gaat The Possession heten, zo heeft filmstudio Lionsgate vorige maand bekend gemaakt. Vandaag werd de poster van de film (zie onder) de wereld in geholpen. De film is ‘waargebeurd’ omdat het verhaal is gebaseerd op de in 2004 in de L.A. Times gerapporteerde gebeurtenissen over een houten doos die via eBay werd verkocht en die een ‘didduk’, een boosaardige geest uit joodse folklore, zou bevatten. Kommer en kwel kwamen over de families die de doos in huis hadden.

De film, met Jeffrey Dean Morgan, Kyra Sedgwick, Madison Davenport en Natasha Calis in de hoofdrollen, borduurt voort op dat idee en zou qua sfeer in de buurt van films als The Exorcist en The Shining moeten komen te liggen. Toch zijn er her en der wel wat verschillen met ‘de werkelijkheid’. De doos komt in de film bijvoorbeeld niet van eBay… Het echtpaar Clyde (Morgan) en Stephanie Brenek (Sedgwick) heeft er aanvankelijk gene probleem mee dat hun dochter Em (Calis) buitengewoon veel interesse toont in een antieke houten doos die op een vlooienmarkt is gekocht. Tot het kind zich wel heel gek begint te gedragen en het echtpaar er achter komt dat de doos ooit was gemaakt om een ‘didduk’ in gevangen te houden, een geest die parasiteert op en zich meester maakt van een menselijk lichaam en dat van binnenuit consumeert.

via Bloody-Disgusting

De film krijgt een wereldwijde release eind augustus. Nederland is een van de landen waar de film zelfs een dagje eerder dan in Amerika in première gaat. Ghost House Pictures produceert op dit moment ook nog de Evil Dead remake/reboot en het inhoudelijk nog onbekende maar behoorlijk interessante Scared Of The Dark, een Japans/Amerikaanse horror met onder meer David Gallagher (Super 8), Morgane Slemp (Friday Night Lights), Jake Webber (Dawn Of The Dead), Teruyuki Kagawa (Tormented) en een inmiddels wat groter gegroeide Yuya Ozeki (die in The Grudge die creepy Toshio speelde). Takashi Shimizu (Ju-On: The Grudge) regisseert en krijgt daarbij binnen sommige scènes hulp van Hideo Nakata (Ringu).

Lees Sam Raimi’s Didduk Box wordt The Possession op De Nachtvlinders

Dertien jaar na de originele Ringu keert Sadako terug en komt met 3D dihterbij dan ooit. Akane, lerares aan een middelbare school, hoort dat er een mythe rondgaat over een online filmpje van een zelfmoord en iedereen die het filmpje kijkt, zichzelf ook van het leven ontneemt. Akane gelooft niet in deze onzin, tot een leerlinge zelfmoord pleegt en gaat op onderzoek uit. Langzaam wordt ze in de horror van Kashiwada, de maker van de video, gedreven. Zijn doel is het tot leven wekken van Sadako…

Sadako 3D is de vijfde Ringu-film en komt 12 mei in Japan uit. De eerder delen zijn achtereenvolgens Ringu, Rasen, Ringu 2 en Ringu 0: Birthday.

Lees Trailer voor Ringu-vervolg Sadako 3D op De Nachtvlinders

Met in de hoofdrollen opnieuw Christopher Lloyd en Ving Rhames, aangevuld met vers bloed David Hasselhoff, Gary Busey en Esquire Magazine’s ‘2011 Sexiest Woman Alive’ Katrina Bowden, belooft Piranha 3DD weer een groot bloederig 3D-festijn te worden. Na hun Spring Break ‘maaltijd’ uit Piranha 3D, zwemmen de bloeddorstige piranha’s voor hun volgende hapje door naar zwempark Big Wet, waar vele sexy jongeren zich verzamelen om flink te feesten.

Piranha – double the action, double the terror, double the D – 3DD draait vanaf 14 juni in de bioscoop.

Lees Trailer Piranha 3DD: let’s get wet and wild op De Nachtvlinders

In 1981 maakte Sam Raimi de cultklassieker Evil Dead. Een paar maanden later, in 1982, kwam bracht regisseur Tobe Hooper de Poltergeist in de bioscopen. Afgelopen jaar werd bekend dat The Evil Dead een remake krijgt en nu, een paar maanden later, wordt duidelijk dat de Poltergeist ook wordt geremaked met Sam Raimi als producent.

Volgens de Hollywood Reporter zullen naast Sam Raimi ook de andere producent van The Evil Dead-remake – Nathan Kahane, Roy Lee, en Robert Tapert – meewerken aan de Poltergeist-remake. Het script van de Poltergeist werd in 1982 geschreven door Steven Spielberg en zal nu bewerkt worden door David Lindsay-Abaire. Het project heeft nog geen regisseur.

MGM, de filmstudio achter de remake van Poltergeist, werkt op dit moment ook aan de remake van Carrie en heeft plannen voor een remake van Robocop.

Lees Sam Raimi producent remake Poltergeist op De Nachtvlinders

Schrijver en poëet Edgar Allen Poe (John Cusack) probeert zich overeind te houden in het 19e eeuwse Amerika. Een taak die hem zwaar valt, hij kampt namelijk niet alleen met een writersblock, maar is ook nog eens alcohol- en opium verslaafd. Zijn grote liefde Emily (Alice Eve) wil dolgraag met Poe trouwen maar haar vader heeft een gruwelijke hekel aan hem. En dan wordt Poe ook nog eens ontslagen door zijn uitgever. Zijn loopbaan lijkt over, maar daar steekt een psychotische fan een stokje voor. Er worden moorden gepleegd die rechtstreeks uit een eerder geschreven boek van Poe lijken te komen. De detective die op de zaak zit, Fielsds (Luke Evans), wil graag dat Poe hem helpt bij het vinden van de dader. Poe is in eerste instantie niet heel enthausiast, maar wanneer de dader Emily ontvoert moet hij wel. Hij wordt uitgedaagd om zijn inspiratie terug te vinden en opnieuw te gaan schrijven. De vraag is alleen, lukt hem dat op tijd?

The Raven heeft zijn titel te danken aan een gedicht van Edgar Allen Poe waarmee hij in 1845 voor het eerst literaire erkenning kreeg. Gedurende de film komt de raaf nog een aantal keer terug, vooral als brenger van ongeluk en als aasgier. Verbazingwekkend genoeg is de film redelijk autobiografisch. Poe was inderdaad een alcoholist en verslaafd aan opium, hij was getrouwd met een Virginia en hij gaf zich op voor een officiersopleiding bij West Point waar hij later werd weggestuurd. Allemaal details die terugkomen in de film. Voeg hier een romantisch element aan toe (Emily) en een serie moorden en je hebt The Raven.

De sfeer van de film en het verhaal (een detective) doet een beetje denken aan Sherlock Holmes. Alleen had die film de charismatische Robert Downey Jr. waar The Raven opgescheept zit met John Cusack. Daarnaast blijf je, je afvragen wat zo’n mooie vrouw als Emily in zo’n nietsnut en alcoholist als Edgar Poe ziet. Het komt nogal onrealistisch over. Sowieso mist de film qua sfeer authenticiteit. Er zit een dikke laag Hollywood-saus overheen die begint met de hagelwitte facings en het té perfect geblondeerde haar van Alice Eve.

Het begin van de film is te klef voor woorden en de speurtocht naar Emily zit vol met clichés. De vraagstukken worden net iets te makkelijk opgelost en als kijker kun je wel een beetje raden wat eraan zit te komen. Alleen de dader blijft goed verborgen, daar kom je pas aan het eind van de film achter, tenzij je als kijker veel kennis bezit over inkt en magneten.

Een pluspunt (voor de horrorfans) is de uitvoering van de moorden. Edgar’s psychotische fan is niet verlegen en houdt wel van een beetje bloed. Of zeg maar gerust, liters bloed. Vooral de scene waarbij een dikke man in tweeën wordt gehakt door een groot mes doet het goed, in de bioscoop zaal zaten verschillende bezoekers te gniffelen.

Kortom, de film is aan te raden wanneer je op zoek bent naar iets in de stijl van Sherlock Holmes maar dan bloediger, minder grappig en minder spectaculair.
Waardering: 2,5 sterren

The Raven was deze week tijdens Imagine AFFF te zien op en draait vanaf 21 juni in de bioscoop.

Lees Recensie: The Raven (James McTeigue, 2012) op De Nachtvlinders

Donderdag is het 26 jaar geleden dat reactor 4 in de kerncentrale Tsjernobyl ontplofte, na het uitvoeren van een aantal testen. Tijdens de ramp kwamen 31 mensen om, later nog duizenden aan de gevolgen van de straling, en werden 135.000 mensen geëvacueerd uit het gebied, zo’n 3 duizend mensen weigerden te vertrekken. De nabijgelegen Oekraïense stad Prypjat is sindsdien een spookstad waar tegenwoordig mondjesmaat toeristen worden toegelaten.

Producent Oren Peli stuurt in de film Chernobyl Diaries een groepje Amerikaanse toeristen naar Oost-Europa en laat hen ook een tussenstop maken bij de lugubere spookstad Prypiat. Ze komen erachter dat ze daar niet alleen zijn en er onnatuurlijke krachten over het stadje heersen.

Chernobyl Diaries, geregisseerd door Bradlye Parker, wordt in Nederland door eOne Entertainment uitgebracht en draait vanaf 14 juni 2012 in de bioscoop.

Lees Trailer Chernobyl Diaries: Meltdown – 14 juni in de bios op De Nachtvlinders

Gelukkig zijn religieuze fanatici en meisjes met telekinetische en telepathische krachten van alle tijden en daarom kunnen wij met een vrolijk gezicht aankondigen dat er wederom een remake van Stephen King’s boek Carrie aan komt. Het is alweer de vierde verfilming van het beroemde verhaal uit 1974. De ‘vierde?’ hoor ik jullie al vragen. Ja inderdaad, het is alweer de vierde keer dat Hollywood zich waagt aan het verhaal.

Na de klassieke verfilming van Brian de Palma uit 1976 met Sissy Spacek en de uberenge Piper Laurie volgde een tweede deel in 1999 namelijk The Rage: Carrie 2. Een verfilming die totaal geen connectie had met de hoofdpersonen uit het origineel maar goed.. In 2002 volgde wederom een verfilming met dezelfde titel als het origineel met Angela Bettis in de hoofdrol. Beide verfilmingen komen in de verste verte niet in de buurt bij die van Brain de Palma. Beide haalde ook in de meeste landen niet eens de bioscoop. En terecht!

Ondanks alle missers is Hollywood nog steeds niet klaar met Stephen King’s debut over een onzekere meisje dat worsteld met haar telekinetische en telepathische krachten.

Een releasedatum is al bekend namelijk 13 maart 2013. En onlangs werd ook bekend dat de rol van de onzekere Carrie White gaat gespeeld worden door niemand minder dan Chloë Grace Moretz. We kennen haar allemaal nog wel als Hitgirl uit Kick-Ass en het kindvampiertje Abby uit Let Me In. Nog niet bekend is wie de rol van haar moeder zal spelen maar zeker is dat het een moeilijke opgave word om eenzelfde gestoorde religieuze fanaticus neer te zetten als dat Piper Laurie deed in de verfilming van Brian de Palma.

Lees Remake Carrie komt maart 2013, tenminste… op De Nachtvlinders

The Cabin in the Woods heeft wellicht een van de beste taglines van de afgelopen jaren, zeker in combinatie met de filmtitel. “You think you know the story, Think again!”. Met deze titel en tagline werd The Cabin in the Woods de afgelopen maanden enorm gehyped en hierdoor een van de horrorfilms van 2012 waar het meest van verwacht werd. Toch wel bijzonder aangezien hij al in 2009 is opgenomen en vreemd genoeg drie jaar lang op de planken heeft gelegen. Desniettemin is natuurlijk de vraag, voldoet ’Cabin’ aan deze verwachtingen? Ja! Zeker wel!

Vijf vrienden gaan op weg voor een weekendje feesten in een afgelegen bungalow in de bossen. Via een verlaten weg, door een tunnel arriveren ze bij de bungalow. Het lijkt vrijwel en kopie van The Evil Dead. Daar aangekomen kan het feesten beginnen! Drank, drugs, tieten, vrouwen in ondergoed, afgelegen lokaties, vreemde schilderijen…zou het dan toch een horrorfilm worden vol cliches?! Ja, alle cliches komen inderdaad voorbij, maar niet op de manier zoals we allemaal verwachten. ‘Cabin’ lijkt haast een ode te zijn geworden aan de horrorfilm. Ik wil niet teveel verklappen, maar The Cabin in the Woods zit vol met eerbetonen, herinneringen, en verwijzingen naar andere films uit het genre. Zowel letterlijk als figuurlijk! Dit is voornamelijk te danken aan Joss Whedon maar net zoveel aan Drew Goddard. Hoewel dit zijn regiedebuut is, heeft Goddard natuurlijk enorm veel ervaring opgedaan als schrijver en producenten van de tv-serie Lost en als bedenker van Cloverfield.

De film oogt op alle fronten groots, de special effects zijn geweldig, mooi camerawerk (in een scene zag ik weer The Shining terug), goede filmmuziek en erg goede personages en acteerwerk. De film bouwt rustig op en neemt de tijd om naar een ontknoping toe te werken zonder ergens in te zakken. De film klopt daadwerklijk op ieder vlak.

Toch zullen er genoeg fans zijn die de film gaan haten. ‘Cabin’ gaat ver in het anders zijn dan je verwacht. Wellicht een tikkeltje te ver misschien? Ach… The Cabin in the Woods is een heerlijk bloederige, gekke, extreme, maar zeker ook erg humoristische ‘rollercoaster ride’ die horror heet! Verstand op nul en genieten! Gaan zien dus!

The Cabin in the Woods draait nu in de bioscoop en is komend weekend te zien bij The Night of Terror.

Waardering: 4,5 sterren

Lees Recensie: The Cabin in the Woods (Drew Goddard, 2012) op De Nachtvlinders

Regisseur Philipp Sokolean schreef vorig jaar het scenario voor ‘A Zombie Love Story’, enigszins geïnspireerd door ‘Return of the Living Dead 3’ en de overtuiging dat er niet genoeg Nederlandse zombiefilms bestaan. Sokolean is geboren en getogen in Zürich, Zwitserland. Hij is deels Nederlander en besloot in 2007 naar Nederland te komen om daar de opleiding ‘digital filmmaking’ te volgen aan het SAE Institute in Amsterdam. Na zijn opleiding werkte hij als cameraman mee aan de korte Leidse horrorfilm ‘Meating Penny’. Vervolgens kwamen er een reeks andere klussen, maar het bloed kruipt echter waar het niet kan gaan en zo schreef Sokolean een liefdesverhaal dat zich afspeelt tijdens de uitbraak van een zombie-epidemie. De opnamen vonden begin vorig jaar plaats en van mei tot en met februari was men druk bezig met de post-productie. Sokolean is bijzonder trots op de special effects die gemaakt zijn door post-productie bedrijf Filmmore uit Amsterdam, die het project met goodwill hebben gesteund. De make-up effecten zijn van de hand van Karin Rex, die ook betrokken was bij internationale producties als ‘Resident Evil’ en ‘Enemy at the Gates’.

Hoewel de première op vrijdag 20 april in het Nutshuis in Den Haag voor cast en crew is, zal de film ingestuurd worden naar filmfestivals en later dit jaar op DVD en Blu-Ray verschijnen.

Lees Verliefd zijn tijdens een zombie-epidemie op De Nachtvlinders

‘s Nachts wordt er ingebroken bij een gezin, de indringer drijft het gezin bijeen en stelt de dochter voor de keus om haar vader of moeder te doden, het wordt de eerste. Keuzes, daar draait het allemaal om in de psychologische horrorfilm Choosr van regisseur Marcus Graves met hoofdrollen voor Katheryn Winnick (Killers, Love and Other Drugs en Bones) en Kevin Pollak (The Usual Suspects en Middle Men).

Fiona Wagner, een studente journalistiek, wordt op een dag benaderd door een crimineel die zichzelf ISO_17 noemt. Haar vader, detective Tom Wagner, onderzoekt de moord op Elliot Vincent door zijn eigen tienerdochter. Het blijft niet bij één bijzarre moord waarbij ISO_17 zijn slachtoffers voor een keuze stelt, maar waarom zoekt moordenaar contact met Fiona, wat wil hij haar vertellen? Tegen de zin van haar vader in, probeert ze uit te vinden wie deze mysterieuze man is.

Waar Choose een stevige martelhorror probeert te zijn, laat het flink te wensen over; een paar moorden/aanslagen zijn stevige keuzes, maar de inspiratie is vrij snel op. Waar Choose een mysterieuze politiethriller wil zijn, is het plot te ongeloofwaardig. De film blijft voornamelijk overeind door het redelijke acteerwerk en de opgewekte nieuwsgierigheid naar de aard en beweegredenen van de moordenaar. Helaas niet voldoende voor debuterd regisseur Marcus Graves.

Waardering: 2 sterren.
Choose is nu te koop op DVD.

Lees Recensie: Choose (Marcus Graves, 2011) op De Nachtvlinders

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Arena is inderdaad geen horrorfilm, maar een bloederige actiefilm.

Brandweerman David Lord raakt aan lager wal als hij in een ongeluk zijn vrouw verliest. Tijdens één van zijn drinkmarathons in een nogal louche bar wordt hij verleidt door Milla die hem vervolgens ontvoert. Hij blijkt te zijn ontvoerd voor door de mensen achter “The Death Games”, een illegale underground organisatie die brute gevechten tot de dood via internet aan de man brengt. David moet natuurlijk ook vechten en blijkt een ware killer te zijn, de grote man achter de Death Games (Samuel L. Jackson) maakt een deal met hem dat als hij tien keer wint hij zijn vrijheid terug krijgt.

Arena doet mij heel erg denken aan de jaren 80 “straight to video” actiefilms. Een laag budget waarvan waarschijnlijk een groot deel naar de één of twee grotere sterren ging, verder alleen onbekende namen, een flinterdun script, weinig tot geen diepgang maar lekker veel actie. Arena voldoet aan alle punten. De grote ster in deze film is Samuel L. Jackson, maar het is duidelijk een rolletje van een paar draai dagen voor een cheque. De andere naam van enige betekening is die van hoofdrolspeler Kellan Lutz, bekend van de Twilight-films.

De gevechten zijn voor een film als deze wel wat aan de korte kant, maar best goed in beeld gebracht en bloederig. Helaas komt de rest van film vaak nogal knullig over, zo moeten we geloven dat de Death Games nogal wat geld opbrengen en dus behoorlijk populair zijn. Maar wij zien slechts een Japanse kantoorarbeider en een stel Amerikaanse studenten die enthousiast worden van deze brute show telkens terugkeren! Ook de rest van de film speelt zich af in een paar sets die allemaal wat goedkoop aandoen.

Ik ben op z’n tijd best wel in voor een low budget actiefilmpje maar Arena is te middelmatig om boven de vele films die in dit genre uitkomen uit te stijgen.

De DVD is volledig kaal naast de film.

Waardering: twee sterren.

Lees Recensie: Arena (Jonah Loop, 2011) op De Nachtvlinders

Ik schrijf niet graag slechte recensies, vooral omdat ik vind dat films artistieke producten zijn die bedacht zijn om ons te vermaken. Niet iedereen heeft dezelfde smaak en daarom verstaat niet iedereen hetzelfde onder vermaak. Maar over Horny House of Horror kan ik werkelijk helemaal niks postitiefs vertellen. Wat een slechte film is dit zeg! Ik snap werkelijk niet dat er een filmstudio en een distributiemaatschappij zo gek is om deze bagger uit te brengen. Zelfs het lezen van deze recensie is eigenlijk zonde van je tijd, maar toch fijn dat je nog even doorleest.

Horny House of Horror gaat over 3 vrienden die een bezoekje brengen aan een massagesalon met ‘happy endings’. Al snel blijkt dat de dames geen enkele bezoeker levend meer wegstuurt. Inhoudelijk is het verhaal flinterdun. Iedere bezoek aan een dame eindigt met een het afsnijden of afbijten van hun penis, en na het vloeien en spuiten van emmers bloed, blijkt het dat de heren toch nog fit genoeg zijn om nog een poging te doen te ontsnappen.

De special effects zijn matig, maar voor een Japanse film zijn ze niet onaardig. De acteerprestaties liggen op het niveau van een gemiddelde aflevering van GTST en spanning is al helemaal niet aanwezig. Dus een horror is deze film eigenlijk niet eens te noemen.

Het wellicht enige postitieve aan de film is dat je gelukkig maar 75 minuten van je leven hebt verspeeld met het kijken van deze film. Met een titel als Horny House of Horror verwacht je een vermakelijk zwaar over-the-top splatter komedie. Helaas heeft deze film op ieder vlak gefaald. Er was geen Horror en al helemaal geen Horny.

Waardering, 0,5 ster

Horny House of Horror is vanaf nu verkrijgbaar op dvd.

Lees Recensie: Horny House of Horror (Jun Tsugita, 2010) op De Nachtvlinders