De zestienjarige Monique is blij verrast als ze van haar oma een negentiende-eeuwse robe cadeau krijgt. Samen met de bijpassende sieraden – oorbellen en een ketting, ieder met een traan van zwart obsidiaan – past de jurk perfect bij haar gothic-image. Maar de blijdschap is van korte duur. Ongeluk stapelt zich op en het leven van de puber verandert ingrijpend.  Wie is Eloise? Welk onheilspellend proces is in 2006 in gang gezet? En welk duister pact verbindt Monique en Eloise met elkaar? Eén ding staat vast: het proces is onomkeerbaar…

Monique is een rebelse puber, die zich onbegrepen voelt door haar omgeving. Ze heeft jong haar vader verloren en kan niet goed opschieten met Theo, de huidige vriend van haar moeder. Om hiermee om te gaan hult ze zich in gothic kleding, luistert duistere muziek en houdt iedereen met pinnige opmerkingen op afstand. Wel heeft ze een goede band met haar oma, die tragisch genoeg aan het dementeren is. Op een dag gaat ze met haar moeder op visite bij oma en schenkt oma haar een robe en sieraden. Deze geven Monique een vreemde kracht waardoor ze anderen kan weerstaan en eens goed op hun plek kan zetten. Ze komt erachter dat de robe eigendom is geweest van een voorouder genaamd Eloise. Zij is in 1909 op vreemde wijze verdwenen. Onderzoek naar Eloise en het huis waarin ze heeft gewoond, leiden tot een openbaring van een familiegeschiedenis die misschien beter verborgen had kunnen blijven. Dit brengt Monique en Theo wel dichter bij elkaar, maar is dit voldoende om het kwaad te weerstaan?

Het verhaal begint als een Young Adult met een onbegrepen tiener die rebelleert tegen de wereld. Dit verandert wanneer Monique in aanraking komt met de robe, wat leidt tot akelige gebeurtenissen en herinneringen. Vooral de herinneringen van Eloise tonen aan, dat dit boek zeker niet voor tere zieltjes geschreven is. Uitgebreide beschrijvingen laten weinig aan de verbeelding over. Interessant in het boek, is de wisselwerking tussen Eloise en Monique en de intrigerende familiegeschiedenis die zich ontvouwt, naarmate het boek vordert. Juist omdat de link naar vroegere tijden zo uitgebreid wordt beschreven, maakt het verhaal interessant. Afschuw, medelijden en een huiveringwekkend gevoel wisselen elkaar af, wanneer je langzamerhand steeds meer te weten komt over Eloise. Hierdoor ga je als lezer steeds beter begrijpen, waarom deze geschiedenis zo belangrijk is voor de problemen waarin Monique zich bevindt.

De personages zijn interessant en worden dermate verdiept, dat ze voor de lezer tot leven komen. Ook maken diverse personages een geloofwaardige ontwikkeling door, waardoor je als lezer de personages juist meer of minder gaat waarderen. Het verhaal is vlot en zeer beeldend geschreven. Je kunt je helemaal voorstellen dat zoiets kan gebeuren, met alle gevoelens die hierbij komen kijken. Naarmate je verder in het verhaal komt, wordt de spanning steeds verder opgebouwd. Onverwachte gebeurtenissen en ontwikkelingen dragen hier aan bij. Het einde van het verhaal is een typisch horroreinde, waarbij je als lezer met veel vragen blijft zitten. Wel biedt dit einde ruimte voor een vervolg, die al door Lampers geschreven is. Het thema ‘duivel’ en alles wat daarbij komt kijken is niet erg origineel. Maar Lampers weet het op zo’n interessante manier te brengen, dat een goed en interessant horrorverhaal een feit is. Ten slotte is het erg leuk hoe Lampers songteksten van duistere liedjes verweeft met het verhaal en de betekenis die dit heeft voor de hoofdpersonen. Dit geeft een extra dimensie aan het verhaal.

Conclusie: Lampers heeft met ‘Het Duistere Pact’ een geslaagd horrorverhaal geschreven, dat zeker de moeite van het lezen waard is. Het maakt je als lezer nieuwsgierig naar het vervolg. Laat je zeker niet misleiden, door de dikte van het boek. Het is een dun boekje, maar doordat de letters klein zijn, staat er veel te lezen in. En zoals Lampers zelf zou zeggen: ‘Als je horror wilt schrijven, is kennis van het kwaad onontbeerlijk.’ ‘Het duistere Pact’ staat garant voor een vele momenten van horrorplezier.

‘Het duistere Pact’ is het derde boek van Rianne Lampers, maar het eerste boek dat verschijnt bij Celtica Publishing. Helaas is het boek maar in enkele boekhandels te krijgen, maar hopelijk worden dat in de toekomst meer. Wel is het boek te bestellen via diverse websites.

Beoordeling: vier sterren

Lees Recensie: Het Duistere Pact van Rianne Lampers op De Nachtvlinders

‘Ik heb de beide versies gelezen en heb Stephen (King) gevraagd voor een mogelijkheid om het alternatieve einde op de website te publiceren, zodat men de beide eindes met elkaar kon vergelijken. Ik weet dat Joe (Hill) problemen had met de manier waarop de eerste versie van het einde geschreven was. Ik heb hier Stephen later nog naar gevraagd en hij zei het volgende: Het enige van Joe hem had verteld, is dat Jake Sadie nog een keer moest ontmoeten, wanneer ze een oude vrouw was. Hoe het einde uiteindelijk is ontstaan, is geheel het idee van Stephen, gebaseerd op de suggestie van zijn zoon.’

Om het oorspronkelijke eind van het boek is hier te lezen. Wat vinden jullie ervan? Welk einde spreekt jullie het meest aan?

Verfilming
Zoals eerder is vermeld, is er sprake van een mogelijke verfilming van het boek 22/11/1963. Regisseur Jonathan Damme (The Silence of the Lambs) is bijzonder geïnteresseerd in het boek ‘Het is een verhaal over tijdreizen, waarin iemand terugkeert in de tijd om JFK (John F. Kennedy) te redden. Het is een bijzonder thriller en tegelijkertijd een geweldig liefdesverhaal. Indrukwekkend boek.’ Momenteel werkt Damme hard aan het script voor 22/11/1963. ‘Op dit moment verloopt dit voorspoedig’, aldus de regisseur.

De opnames staan gepland voor eind dit jaar. De film zal waarschijnlijk pas 2013 in de bioscopen draaien.

Lees Stephen King paste einde 22-11-1963 aan voor Joe Hill op De Nachtvlinders

Deze performance zal een voorbode blijken te zijn van wat Dexter te wachten staat wanneer hij terugkeert naar Miami. Op zijn eerste werkdag na zijn huwelijksreis mag hij namelijk al meteen zijn spullen nemen en richting het populaire South Beach gaan. Daar buigt het rechercheteam zich namelijk over wat een op het eerste zicht doodnormaal koppel lijkt te zien die van een dagje strand geniet. Het paar zit op felgekleurde handdoeken, met de zonnebril in de hand en bijhorend luchtig tijdschrift. Alleen… het koppel is dood en iemand heeft hun buikwand opengesneden, volledig uitgehold en opgevuld als een typische fruitmand uit Miami. Met de nodige mango’s, bananen, ananassen, fles champagne in het midden, … en dit alles verpakt met een felrood lint.

Dexter en zijn zus Deborah zijn nog maar net bekomen van deze vondst of er wordt al melding gemaakt van een gelijkaardige vondst. Ditmaal in het eveneens toeristisch populaire Fairchild Gardens. Op een bankje tussen de vele orchideeën bevindt zich een man, gekleed in katoenen slobbershorts, een T-shirt waarop IK BEN EEN STOMKOP staat en rubberen teenslippers.  Naast hem ligt achteloos een camera en het lijkt alsof hij in gedachten verzonken is terwijl hij een boeket bloemen vasthoudt. Alleen werd bij deze persoon het hoofd keurig verwijderd en vervangen door een tropisch boeket. Niet van bloemen, maar van zijn ingewanden met daarbovenop zijn hart.

Ondanks het feit dat Dexter en Deborah Morgan weten dat deze twee zaken met elkaar verband moeten houden, tasten ze n het duister. Er is geen verband tussen de slachtoffers en men heeft geen idee over het motief of de boodschap die de dader wilt overbrengen. Wanneer men een derde soortgelijke scène vindt, komt er een bal aan het rollen die leidt naar de daders. Alleen brengen die zowel het leven van Deborah als het nachtelijke dubbelleven van Dexter in gevaar.

In Dexter’s Sinistere Schepping brengt Jeff Lindsay meer van het zelfde als in zijn vorige boeken. Er is een centraal moordverhaal waarrond enkele zijverhalen gebreid wordt. Enerzijds draaien die zijverhalen rond het huwelijk met Rita en het gezinsleventje. Rita is niet alleen de perfecte cover-up voor Dexter, ze is ook vaak een bron voor grappige observaties door Dexter.  Toch krijgt het gezinsleventje sinds het vorige boek een sinister kantje, wanneer Dexter leert dat Rita’s kinderen Cody en Astor hun eigen psychopathische neigingen hebben en Dexter hen in toom moet houden. Anderzijds krijgt ook zus Deborah weer een belangrijke rol toebedeeld in het eerste deel van het boek. Daarbij gaat het vooral om het accepteren van Dexter wie hij is. Sinds de ontknoping van het eerste boek weet Deborah af van de moordneigingen van Dexter en heeft ze geleerd welke rol haar vader Harry in dit alles had. Toch begint ze zich langzaamaan af te vragen of ze die waarheid nog langer kan verzoenen met haar werk als agente. Moet ze Dexter niet eigenlijk arresteren en voorgoed laten opsluiten?

Wanneer ik schrijf dat auteur Lindsay meer van hetzelfde brengt, dan weet je ook al of je van het boek zal houden of niet. Zelf vind ik de boeken bij momenten best grappig en op andere momenten best spannend, maar de boeken blijven wat in de middelmatigheid hangen. Het hoofdverhaal hangt vaak met haken en ogen aan elkaar en de zijverhalen werken soms storend.  Het is Jeff Lindsay dan ook minder te doen om het plot, maar vooral om de ironische stijl. En daar moet je van houden. De boekenreeks haalt zeker nooit het niveau van de televisiereeks, maar ik blijf de boeken toch interessant vinden omwille van het feit dat je leert wat de visie op Dexter is van de echte bedenker van het personage. Daarenboven blijf ik ook de verhaallijn van Cody en Astor een interessante verhaallijn vinden, die zowel intrigeert als de nodige humor voortbrengt. Bovendien weet je dat deze verhaallijn nooit zou werken op televisie wegens te controversieel en dus enkel in de boekverhalen onderzocht kan worden.

In het vierde deel van de boekenreeks weet Dexter dus niet meer te verrassen. Wie de vorige delen al maar niets vond, heeft niets te zoeken bij Dexter’s Sinistere Schepping. Wie de eerste drie boeken wel graag las, zal ook met veel plezier dit vierde deel kunnen verslinden.

Beoordeling: 3 sterren.

Lees ook onze recensies van de vorige boeken:
Dexter’s Duistere Dromen
Dexter’s Donkere Demonen
Dexter tast in het duister

Lees Boekrecensie: Dexter’s Sinistere Schepping – Jeff Lindsay op De Nachtvlinders

1. The Soft Whisper of the Dead – Charles L. Grant

Dit boek uit 1982 vertelt het verhaal van detective Ned Stockton en zijn vrouw Pamela Squires die het moeten opnemen tegen Graaf Gregor Brastov. Brastov is een vampier die het stadje Oxrun Station in Connecticut bedreigt. Het verhaal speelt zich af begin 19e eeuw en ook al is het boek niet zo bloederig als je zou verwachten van een vampierenboek, toch slaagt The Soft Whisper of the Dead erin om u een ongemakkelijk gevoel te bezorgen met zijn scènes van nachten vol onheilspellende mistbanken en de fluisterende vleugels van onbekende schepsels. Het boek wordt een hoogtepunt genoemd in de “silent horror” en is een eerbetoon aan de klassieke Universal en Hammer horrorfilms.

2. Salem’s Lot – Stephen King

Salem’s Lot (bij ons vertaald als Bezeten stad) is het tweede boek geschreven door Stephen King in 1975. Het verhaal gaat over de schrijver Ben Mears die na 25 jaar terugkeert naar het dorp Jerusalem’s Lot in Maine, waar hij als kind woonde. Hij keert er terug om een boek te schrijven over het Marstenhuis. In deze verlaten villa had hij namelijk als kind een nare ervaring meegemaakt. Vandaag is de villa gekocht door de heren Straker en Barlow die er een antiekwinkel van willen maken. Kort na de komst van beide heren gebeuren er rare dingen in Jerusalem’s Lot. De bewoners van het dorpje beginnen namelijk te verdwijnen en op onverklaarbare wijze te sterven. Snel wordt het duidelijk dat Jerusalem’s Lot in de greep is van vampieren die alle inwoners willen infecteren. Salem’s Lot is één van King’s favoriete eigen boeken en werd twee maal bewerkt tot een TV-miniserie.

3. I am legend – Richard Matheson

I am legend is het bekende horrorboek van Richard Matheson uit 1954, die enkele jaren geleden nog succesvol werd bewerkt tot een blockbuster met Will Smith in de hoofdrol. Nu staat het boek bekend als de grondlegger van het zombiegenre en vormde het ook de inspiratiebron voor de zombiefilm Night of the living dead. Toch wordt in het boek de pandemie die bijna de hele mensheid wegveegde uitgelegd als een vampierachtige ziekte. In het boek volgen we Robert Neville, een man die de enige overlevende lijkt te zijn van de pandemie en immuun lijkt te zijn voor het virus. Hij probeert in Los Angeles de ziekte te begrijpen, te onderzoeken en zo een remedie te vinden die de geïnfecteerden weet te genezen.  Na 3 jaar eenzaamheid ontmoet hij plots Ruth, een vrouw die ook immuun lijkt te zijn. Alleen is Ruth dat niet en waarschuwt ze Robert dat de geïnfecteerden op hem aan het jagen zijn.

4. Anno Dracula – Kim Newman

Anno Dracula uit 1992 is het eerste deel van een boekenreeks geschreven door Kim Newman. Zij gebruikt een alternatieve geschiedenisvertelling waarbij ze 19e-eeuwse Britse historische gebeurtenissen en personen combineert met personages uit de popcultuur. In het verhaal is Graaf Dracula getrouwd met de Britse koningin Victoria en gebruikt hij het huwelijk om Engeland een vampierendictatuur op te leggen. Hij bouwt een politiestaat uit waar dissidenten opgesloten of gedood worden zonder enig proces. De mensen hebben de keuze om ofwel zich te laten omvormen tot vampieren ofwel om “warm” (mens) te blijven. Kim Newman gebruikt deze situatie als achtergrond om een Jack The Ripper-verhaal te vertellen. In Anno Dracula is Jack The Ripper namelijk gedreven door politieke motieven wanneer hij op zoek gaat naar vampierprostituees.  Naast Jack The Ripper, Dracula of Queen Victoria duiken ook nog o.a. Sherlock Holmes, Jekyll & Hyde, Billy the Kid, Bram Stoker of Oscar Wilde op in de boeken.

5. Interview with the Vampire – Anne Rice

Interview with the Vampire werd in 1973 geschreven door Anne Rice en werd pas in 1976 uitgebracht. Het is het eerste boek waarin de raadselachtige vampier Lestat zijn opwachting maakt en mede door het succes van de gelijknamige film werden tot op heden meer dan 8 miljoen exemplaren van het boek verkocht. Interview with the vampire is de weergave van het meer dan 200-jaar durende levensverhaal die vampier Louis vertelt aan reporter Daniel Molloy. Louis was een plantagehouder uit New Orleans die in 1791 na de dood van zijn broer zelf heil probeert te zoeken in de dood. Hij komt in aanraking met de vampier Lestat die hem overtuigt om zich om te vormen tot vampier. Eenmaal vampier ervaart Louis dat zijn leven er niet beter op is geworden en hij heeft het moeilijk om mensen te doden om zich te voeden. Onder invloed van Lestat leert Louis zich te gedragen als een vampier. Wanneer hij echter een vijfjarig meisje doodt om zich te voeden en Lestat het meisje omvormt tot een vampierendochter, is dit de start van een gevecht tussen Louis en het meisje om onder de invloed van Lestat uit te geraken.

6. Hotel Transylvania – Chelsea Quinn Yarbro

Hotel Transylvania uit 1978 is het eerste boek van vele waarin Graaf Saint-Germain centraal staat. Saint-Germain is een atypisch vampierenpersonage in de zin dat hij vaak menselijker, heldhaftiger en respectabeler is dan de gewone mensen die hij ontmoet. In de Saint-Germain-boeken zijn dan ook de vampieren niet de slechteriken, maar zijn het de gewone mensen die voor de horror zorgen. In Hotel Transylvania maken we voor het eerst kennis met de vampier. Graaf Saint-Germain komt terecht in het hof van de Franse koning Louis XV. Hij ontmoet er de jonge Madeline de Montalia en wordt op slag verliefd. Hij bekent aan haar dat hij een vampier is die reeds 1000 jaar oud is en het levenselixer bloed drinkt. Saint-Germain laat Madeline ook kennis maken met de sensuele geneugten van het vampier zijn. Maar dan  ontdekt hij dat Madeline’s leven in gevaar is door een groep van Satan-aanhangers die haar willen offeren. Na Hotel Transylvania zouden er nog meer dan 20 nieuwe verhalen over Saint-Germain verschijnen en het nieuwste deel wordt in maart 2012 verwacht.

Lees Genomineerden Bram Stoker Vampire Novel of the Century Award op De Nachtvlinders

Welkom in de wereld van het Pendleton: een luxe residentie in een negentiende-eeuws landhuis, dat opgedeeld is in 25 appartementen. Het landhuis is gelegen op een heuvel met uniek uitzicht over de stad. Een rustige woonomgeving, tot de stemmen komen en mysterieuze schaduwen opduiken…
Een jongen ziet een denkbeeldige speelkameraad, die angstaanjagend echt blijkt te zijn… Een duistere figuur duikt ’s nachts op in de tuin en toont wel heel veel interesse in één van de bewoners… Is het waan of realiteit?

Eerlijk gezegd klinkt deze Nederlandse samenvatting lang niet zo angstaanjagend als de Engelse, zoals te zien is in deze trailer, die ook verwijst naar de speciale site die gemaakt is om in 360 graden het betreffende appartement te bekijken.

Ook onderstaande quote uit de nieuwsbrief van Dean Koontz klinkt wat mij betreft tien keer beter dan bovenstaande Nederlandse samenvatting. Helaas moeten we nog tot 10 mei geduld hebben voor de Nederlandse vertaling.

December 2, 1897 
Pendleton wife and children missing from Belle Vista—feared abducted

December 3, 1935 
Scene of horrific slaughter at Belle Vista—Entire Ostock family, staff, murdered by butler

December 1, 1973
Strange sightings at the Pendleton—”Shadow people” reported by construction crew.

December 1, 2011 
Terror returns…

De vloek wordt op 10 mei 2012 verwacht en zal uitgegeven worden door Luitingh.

Lees Nieuw boek Dean Koontz komt in mei uit als De Vloek op De Nachtvlinders

Net als alle boeken draait het in dit boek ook weer om de serveerster Sookie Stackhouse die een telepatisch vermogen heeft. Ze kan van alle menselijke wezens gedachten lezen, van vormveranderaars en weerwolven kan ze alleen flarden onderscheiden en van vampieren kan ze helemaal geen gedachten lezen.

Dit boek voelt aan als een tussen boek. Alle losse eindjes van het vorige boek Zo goed als dood worden aan elkaar geknoopt. Om geen spoilers te geven is het vrij moeilijk om iets over de verhaallijnen te zeggen. De belangrijkste verhaallijn is een schutter die het lijkt gemunt te hebben op alle soorten vormveranderaars.

Het boek blijft tot het einde toe spannend, maar alle plotlijnen die natuurlijk weer door elkaar lopen worden niet goed uitgewerkt, het lijkt wel alsof Charlaine Harris haast had en dus nog even snel een boek in de reeks moest schrijven. Jammer, want sommige stukken missen echt diepgang. Een gemiste kans. Gelukkig leest het boek wel lekker makkelijk weg en is het natuurlijk gewoon vermakelijk om te lezen hoe het Sookie en al haar(dode) mannen om haar heen vergaat.

Waardering: **

Dood als een vampier van Charlaine Harris is uitgegeven door uitgeverij Luitingh en ligt nu in de winkel. Eerdere recensies vind je ook hier: Date met de dood (boek 1), Levend dood in Dallas (boek 2), Club Dood (boek 3) en Zo goed als dood (boek 4).

Lees Boekrecensie: Dood als een vampier – Charlaine Harris (True Blood boek 5) op De Nachtvlinders

Op een Londense school gaat de illegale versie van een nieuwe, verslavende game van hand tot hand. Iedereen wil Erebos spelen – maar wie eraan begint, krijgt maar één kans: zodra je je niet aan de regels houdt of weigert een opdracht uit te voeren, word je eruit geknikkerd en kan je nooit meer inloggen.

Ook Nick weet zijn handen op de game te leggen en komt terecht in de virtuele wereld van Erebos. Al gauw is er hij niet meer uit los te rukken, tot hij de opdracht krijgt iemand te doden. Hij weigert en wordt genadeloos uit het spel gegooid. Als zijn beste vriend vervolgens een ernstig ongeluk krijgt, realiseert Nick zich dat Erebos niet langer alleen een game is – het is angstaanjagende werkelijkheid.

Erebos krijgt je net zo stevig te pakken als de game – je kan je niet meer eruit losrukken.

Wat zonde dat ze dit boek hebben gelabeld als kinderboek. Allereerst is het onterecht, omdat het verhaal meer geschikt is voor een wat ouder publiek. En ten tweede schrikt deze label mensen af, vooral de liefhebbers van thriller en horrorboeken. Dit boek zal dan afgedaan worden als spannend kinderboek, terwijl het juist veel meer biedt. Het heeft zowel fantasy als thriller/horrorelementen. De wisselwerking tussen game en werkelijkheid, en de dunne scheidslijn hiertussen, bieden het boek een extra dimensie. Poznanski heeft zich een uitdaging gesteld om juist een boek over een computerspel te schrijven. Het lastige deel is dan, om het spanningselement van een goed spel op de lezer te kunnen overbrengen. Poznanski is hier zeker in geslaagd.

Poznanski richt zich in haar verhaal op de hoofdpersoon Nick. Nick merkt dat er iets gaande is op school, wanneer steeds meer mensen afwezig zijn en zich vreemd gaan gedragen. Hij ziet dat er een geheimzinnig schijfje wordt doorgegeven, en weet er uiteindelijk een in zijn bezit te krijgen. Via dit schijfje komt hij terecht in de game Erebos. Als donkerelf, vampier, weerwolf of ander magisch wezen, moeten hij en zijn tegenspelers hun weg vinden in een spookachtige omgeving. Deze game is dermate levensecht, dat het spel kan zien wanneer je liegt. Het weet dingen, die het niet had kunnen weten. Het spel stelt de gamer in staat om te communiceren met het spel, alsof je met een mens van vlees en bloed communiceert.

Als lezer beleef je zowel het dagelijks leven van Nick, als de wereld van zijn karakter in het spel. Langzamerhand raken deze werelden steeds meer verstrikt, wanneer gebeurtenissen in Erebos ook invloed hebben op de werkelijkheid. En juist de geheimzinnigheid rondom het spel, zorgt voor strubbelingen in het dagelijks leven van Nick en zijn schoolgenoten. De gamer moet, om in het spel te blijven, steeds heftigere opdrachten uitvoeren. De vraag die dan speelt: hoe ver ga je om in het spel te kunnen blijven? Het boek laat zien waartoe mensen in staat zijn, om iets te bereiken. En hoeveel effect het spelen van een game hierin kan hebben. Het verslavings-element, de levensechtheid van het spel en de invloed hiervan op de realiteit, zijn hierin angstaanjagende elementen.

De uitgebreide persoonsbeschrijvingen van Poznanski zorgen ervoor dat je als lezer meegesleept wordt in het verhaal. Op een gegeven moment wordt Nick uit het spel gegooid, maar dit heeft zeker geen nadelig effect op de opbouw van spanning in het boek. Als lezer wil je dan wel graag weten wat nu eigenlijk het doel van het spel is. En hoe komt het toch dat de game dingen weet, die het nooit had kunnen weten? En hoe kan het communiceren als een werkelijk persoon? Het boek biedt geloofwaardige en toch wel angstaanjagende antwoorden op deze vragen. En daarbij is een rol weggelegd voor de Griekse mythologie, die een grote invloed heeft op het verhaal. De ontknoping van het boek is zeer interessant en goed uitgedacht door Poznanski.

Ten slotte kent het boek ook wat romantische ontwikkelingen, die niet altijd even overtuigend zijn. Tussen de hoofdpersoon en zijn klasgenoot lijkt er opeens iets te zijn, wat voor de lezer misschien wat uit de lucht komt vallen. Een klein minpuntje, maar het doet geen afbreuk aan waar het allemaal om draait, namelijk Erebos.

Conclusie: Het boek is een interessante mix tussen spanning, virtuele realiteit en een vleugje psychologie en mythologie. En dit maakt, dat het boek de moeite waard is om gelezen te worden.

Ursula Poznanski is geboren in Wenen en van oorsprong medisch journalist. Na de geboorte van haar eerste kind begint ze met het schrijven van boeken voor kinderen en (jong)volwassenen. Voor het boek Erebos heeft Poznanski een Duitse literatuurprijs gewonnen.

Waardering: **** (4,5 sterren)

Lees Boekrecensie: Erebos – Ursula Poznanski op De Nachtvlinders

Het afgelopen jaar heeft Anne Rice zich vooral beziggehouden met het verstrippen van haar roman ‘ The servant of all bones’. Deze zal verschijnen in een zesdelige comicserie, waarvan het laatste deel in januari 2012 zal verschijnen. Maar wat betreft boeken heeft Rice het afgelopen jaar ook niet stilgezeten. Met ‘The wolf gift’, die half februari 2012 zal verschijnen, keert ze terug naar de bovennatuurlijke slechteriken. Na vampieren, heksen en engelen zijn nu de weerwolven aan de beurt. Zelf omschrijft ze het boek als volgt:

‘ Het gaat over een jonge man, die verandert in een weerwolf. Het is mijn zienswijze op hoe een jonge man deze transformatie ervaart, hoe hij ermee omgaat en wat voor invloed dit heeft op zijn leven’.

Het verhaal speelt zich af aan de ruige kust van Californie. Een jonge verslaggever heeft van de San Francisco Reporter de opdracht gekregen een oude vrouw te interviewen over haar familiegeschiedenis. Hier wordt hij aangevallen door een dier, dat hij niet kan onderscheiden in de duisternis. Dit heeft als gevolg dat de jonge man besmet wordt met de gave van de wolf. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen gevoelens van afgrijzen en extase. Moet hij deze gave toelaten of er juist tegen vechten? Hierbij raakt hij verstrikt in een vreemde en gevaarlijke reddingsactie en wordt hij opgejaagd door de autoriteiten. Hij gaat op zoek naar zijn eigen natuur en probeert het antwoord te vinden op verschillende vragen. Zijn er meer zoals hij? En welke kennis en geheimen schuilen er achter de gave van de wolf?

Met dit boek richt Anne Rice zich op een voor haar nieuwe wereld van bovennatuurlijke wezens. Er zijn al verschillende boeken over deze monsters geschreven. De vraag is natuurlijk, wat de zienswijze van Rice zal zijn op dit fenomeen. En betekent dit boek voor Rice de terugkeer naar het horrorgenre? We zullen het allemaal zien op 14 februari 2012, want dat verschijnt het boek in Amerika bij Knopf Uitgevers. Hier zal het boek verkrijgbaar zijn in de betere boekhandel.

Lees The Wolf Gift: Keert Anne Rice terug naar het horrorgenre? op De Nachtvlinders

Lilly is een weerwolfmeisje, achttien jaar pas, maar in haar wolvengedaante onverslaanbaar. In opdracht van haar christenmeesters, die de enige Ware Kerk vertegenwoordigen, gebruikt ze haar kracht om rebellerende ketters weer in het gareel te krijgen. Feitelijk leeft Lilly een dubbelleven. Enerzijds is zij een getrainde moordmachine, anderzijds een jonge vrouw die hunkert naar liefde en romantiek. Als Lilly, die zich steeds ongelukkiger en gebruikt gaat voelen, door omstandigheden gedwongen wordt een groepje christensoldaten af te slachten, rest haar geen andere keus dan het vege lijf te redden door de wildernis in te vluchten. Udolf, de zoon van Johannisburgs laatste heidense krijgsheer, ontfermt zich over haar. Maar dan heeft ridder Erhard von Stendhal zich al vastgebeten in haar spoor, vastbesloten Lilly aan zijn zwaard te rijgen. Het wolvenmeisje krijgt het zwaar te verduren. Is er nog hoop voor haar? In de persoon van Udolf misschien?

Het fantasyverhaal speelt zich af in de jaren 1221 tot en met 1239 en gaat over Teutoonse ridders, geloof en bijgeloof. Elke start is lastig, en zeker voor een niet zo ervaren fantasy lezer, is dit boek niet zo simpel als het lijkt. De drie hoofdpersonage, Lilly, Udolf en ridder Erhard von Stendhal krijgen redelijk wat diepgang. De rest van de personages, zoals bijvoorbeeld de familie van Udolf krijgen zelf ook meer aandacht, dan alleen een paar bladzijdes. Hierdoor krijgt de lezer echt het gevoel in het boek te zitten, en is de quote op het boek van George R.R. Martin “Ik zat van begin tot eind aan mijn stoel gekluisterd.” niets minder dan waar.

Halverwege het boek komen er verschillende verhaallijnen tot elkaar, waar ik verder niets over kwijt kan, want dan kan je het boek niet meer lezen. Op dat moment valt het spreekwoordelijke kwartje voor de lezer en hierna is het boek misschien wat voorspelbaar, maar het is spannend, duister en prachtig mooi geschreven. Dit is een boek wat je absoluut niet snel weglegt.

Waardering: ****
Het wolvenmeisje van S.A. Swann is uitgegeven door uitgeverij Luitingh en ligt nu in de winkel.

Lees Boekrecensie: Het wolvenmeisje – S.A. Swann op De Nachtvlinders

Hoe gaat de wereld veranderen, wanneer de levende doden in opkomst zijn?

Deze woorden zetten de toon voor ‘The New Dead: A Zombie Anthology’, een boek, die begin volgend jaar zal verschijnen. Auteur Christopher Golden (winnaar van de Bram Stoker award) bundelt negentien verhalen van een diverse groep auteurs in dit  400 pagina’s tellend boek.

Vooral sinds de populariteit van de televisieserie ‘The Walking Dead’ zijn zombies niet meer weg te denken uit het horrorgenre.  Steeds meer boeken richten zich op de levende doden en dan is het natuurlijk de kunst om origineel te blijven. Het beeld,wat gewoonlijk bij een zombie geschept wordt, is een verlaten woestenij, een handvol overlevenden en uiteraard de zombies.

Christopher Golden vertelt dat zijn boek verder gaat dan dat, en in vergelijking tot andere boeken dus vernieuwend is. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een militaire uitbraak, een familie uitstapje naar het circus en de hartstocht (?) bij het verliefd worden op een zombie. Volgens Golden hebben deze verhalen allen een nieuwe kijk op dood en wederopstanding en alles wat daarbij komt kijken.

Dus, zoals de naam ons al belooft, nooit eerder gepubliceerde verhalen over de meest populaire monsters van het moment. In de groep schrijvers, die aan dit boek meewerken, zitten diverse bekende namen, zoals Kelley Armstrong  (Woman/Men of the Underworld), David Wellington (Monster Island) en Tad Williams (Otherland). Om een idee te geven van de inhoud:

“Lazarus” by John Connolly
“What Maisie Knew” by David Liss
“Copper” by Stephen R. Bissette
“In the Dust” by Tim Lebbon
“Life Sentence” by Kelley Armstrong
“Delice” by Holly Newstein
“Closure, LTD” by Max Brooks
“The Wind Cries Mary” by Brian Keene
“Family Business” by Jonathan Maberry
“The Zombie Who Fell From the Sky” by M.B. Homler
“My Dolly” by Derek Nikitas
“Second Wind” by Mike Carey
“Among Us” by Aimee Bender
“Ghost Trap” by Rick Hautala
“The Storm Door” by Tad Williams
“Kids and Their Toys” by James A. Moore
“Shooting Pool” by Joe R. Lansdale
“Weaponized” by David Wellington
“Twittering from the Circus of the Dead” by Joe Hill

Ook de recensies zijn positief. Publisher’s Weekley, bijvoorbeeld, noemt dat de verhalen in het boek origineel en angstjagend zijn en in je hoofd blijven rondspoken. Waar het verhaal van David Liss zich vooral richt op de banaliteit van kapitalisme en het kwaad, richt Mike Carey zich op een ondode die zich afvraagt of hij wel echt geleefd heeft. Ook bevat het boek een klassiek slasherverhaal dat via twitter verloopt. En Jonathan Maberry vertelt een verhaal over een post-apocalyptisch Amerika, die bewoond wordt door zombiejagers en brave monniken. Samenvattend: het boek schijnt een helder en intrigerend licht op de angsten voor dood, vergaan en verlies. Een interessante bijdrage aan de zombiehype van het moment.

Christopher Golden is naast diverse anthologieën (The Monster Corner) ook schrijver van een aantal boekenseries (The Shadow Sage, Buffy, the vampire slayer) en comicseries (Baltimore). Hij heeft in 1992 een Bram Stoker award gewonnen voor zijn werk ‘Cut! Horror Writers on Horror Film’. Ook ‘The New Dead’ is genomineerd voor een Bram Stoker award.

Het boek verschijnt half februari 2012 in USA en zal verkrijgbaar zijn in de betere (Engelse) boekhandel.

Lees Christopher Golden bundelt negentien zombieverhalen op De Nachtvlinders

Roland heeft dit sprookje namelijk al eens eerder verteld. Het jaar na de dood van zijn moeder werd Roland door zijn vader naar een ranch gestuurd om een mysterieuze slachtpartij te onderzoeken. Roland ontdekt er een bloederig spoor van voetafdrukken en dierlijke klauwafdrukken. Hij leert algauw dat er een shapeshifter aan het werk is geweest. Om de moord op te lossen moet hij vertrouwen zien te winnen van de enige overlevende getuige, Bill Streeter, een moedige maar angstige jongen. Om hem gerust te stellen vertelt Roland het sprookje dat zijn moeder zo vaak aan hem vertelde als kind voor het slapen gaan.

Deze week werd de officiële cover van het boek voorgesteld, van de hand van Jae Lee, die eerder al zijn sporen verdiende bij Marvel Comics. Hij zal ook instaan voor de vele illustraties die het boek verder zullen kleuren. De website Tor.com mocht deze week ook al enkele fragmenten en illustraties uit het boek publiceren. Inmiddels zijn er bij de Amerikaanse uitgeverij Grant reeds twee limited editions van het boek te koop. 800 Deluxe Editions, gesigneerd door Stephen King en Jae Lee en 5.000 Artist’s Editions, gesigneerd door Jae Lee.

Lees Stephen King heeft achtste deel The Dark Tower-reeks klaar op De Nachtvlinders

Zoals de titel al doet vermoeden, heeft deze Bigfoot niets meer te maken met de aandoenlijke Harry uit de TV-reeks Bigfoot and the Hendersons. Neen, Eric S. Brown keert terug naar de oorspronkelijke mythologische definitie van een Bigfoot, namelijk een wild monster dat zich schuilhoudt in de bossen. In dit derde deel, Food Chain getiteld, krijgt de mensheid af te rekenen met een dodelijk virus. Er ontstaat een heuse Apocalyps en de overblijvende mensen hebben af te rekenen met een aantal problemen. Ten eerste zijn de Bigfoots resistent voor het virus en hun populatie is onrustwekkend hoog gestegen.  Daarnaast moeten ze ook nog afrekenen met de zombies die in de vorige delen hun plaats hebben veroverd. Tenslotte is er ook een groot voedseltekort en ontstaat er een strijd voor wie aan de top van de voedselketen blijft staan. Inzet in al deze strijden is een ondergrondse basis die wel eens de sleutel tot overleving zou kunnen bevatten.

Ondertussen werkt Brown ook al aan een vierde deel. Dat moet het sluitstuk worden van deze reeks en zal gecombineerd worden met zijn andere reeks How the West Went to Hell. Volgend jaar verschijnt de opvolger in deze reeks A pack of wolves, over een groep cowboys die ’s nachts veranderen in weerwolven. De gebeurtenissen in dit boek zullen de start vormen van het vierde deel in de Bigfoot War-reeks. Daarin zullen weerwolven, demonen, zombies en bigfoots het tegen elkaar opnemen in een allesbeslissende strijd, die in ware western-stijl beslist zal worden.

Bigfoot War 3: Food Chain telt 94 bladzijden. De boeken van Eric S. Brown zijn nog niet vertaald naar het Nederlands, maar zijn hier wel als Engelstalige (e-)boek verkrijgbaar.

Lees Derde deel in Bigfoot War-reeks is uit: Food Chain op De Nachtvlinders

De dodelijke afloop uit het eerste deel heeft brigadier Doakes zijn aandacht getrokken. Doakes voelt aan dat Dexter een rol heeft gespeeld in deze gebeurtenissen en hij vertrouwt Dexter dan ook voor geen cent. Dus start Doakes zijn eigen onderzoek en begint hij Dexter te achtervolgen in zijn activiteiten buiten de werkuren. De Zwarte Ruiter binnen Dexter is hier natuurlijk niet tevreden mee, maar Dexter moet hem toch in bedwang houden. Om geen misstap te begaan, investeert Dexter dan ook veel meer tijd in zijn perfecte schuilmasker, namelijk Rita en haar gezin. Dexter moet noodgedwongen zijn avonden vullen met galgje spelen met de kinderen Astor en Cody, het op de bank zitten met Rita, de geneugten van bier leren ontdekken en merken dat het bed ook zijn eigen geneugten heeft.

Wanneer brigadier Doakes op de plaats van de misdaad verschijnt, merkt Dexter in diens reactie op de misselijkmakende scène iets bijzonders op. Doakes lijkt al eerder in aanmerking te zijn gekomen met zo’n scène of met het slachtoffer. Het wordt nog bizarder als de recherche van Miami van de zaak wordt gehaald en het onderzoek in handen valt van Kyle Chutsky. Chutsky is speciaal uit Washington overgevlogen en maakt deel uit van een speciale en mysterieuze afdeling. Dexter ontdekt al gauw dat er een verband bestaat tussen het slachtoffer, Doakes en Chutsky, die zijn oorsprong vindt in hun gezamenlijke duistere en geheime verleden.

Ik geef toe dat het verhaal in dit tweede deel eerder wat traag op gang komt. Maar eenmaal de gruwelijke ontdekking wordt gedaan, is dit de start van een ontzettend spannend en gruwelijk verhaal. De zoektocht naar de dader wordt mooi verweven met het duistere verleden van Doakes en de strijd tussen Doakes en Dexter om hun geheim voor elkaar verborgen te houden. In Dexter’s Donkere Demonen valt vooral op dat schrijver Jeff Lindsay het plot veel strakker in de hand heeft dan in het eerste deel en dat hij het verhaal hierdoor ook beter weet op te bouwen.

Daarnaast weet Lindsay ook een goed evenwicht te vinden tussen het donkere verhaal en een portie heerlijke zwarte humor en de droge humoristische bedenkingen van Dexter. De scène waarin Dexter leert wat de gevolgen van het drinken van bier zijn, is bijvoorbeeld hilarisch. Die afwisseling van horror en humor zorgt ervoor dat Dexter’s Donkere Demonen een vlot leesbaar boek is geworden. Op het niveau van de serie staan de boeken zeker niet, maar ze vormen in dit tweede deel zeker wel een leuke aanvulling in het Dexter-universum.

Waardering: 3 sterren

Lees ook onze recensie van het derde deel in de reeks, Dexter tast in het duister.

Lees Boekrecensie: Dexter’s Donkere Demonen – Jeff Lindsay op De Nachtvlinders

Naarmate Jacob de geheimen van zijn grootvader langzamerhand begint te ontrafelen, wordt hij achtervolgd door een monster, die alleen hij kan zien…….

Dit is een korte inhoud van een wel heel bijzonder boek. Bijzonder omdat dit boek naast een mooie uitvoering ook vele vreemde foto’s bevat die een extra huiveringwekkende dimensie aan het boek geven. Het boek heeft al verschillende lovende kritieken ontvangen. Publisher’s Weekly noemt het boek ‘een interessante en excentrieke leeservaring, onderscheidt zich door goed ontwikkelde karakters en erg enge monsters. Duister, maar krachtig verhaal’. ‘De schrijfstijl van Riggs is overtuigend en elk detail waar hij de aandacht op legt is verweven tot een onvergetelijk geheel. Samen met de foto’s is het verhaal atmosferisch en verrassend’ aldus Amazom.com. Library Journal, tenslotte, geeft aan dat het boek ‘een origineel verhaal is, dat categorisatie verdient’.

Miss Peregrine’s is het debuut van Ransom Riggs. Naast schrijven houdt hij zich ook bezig met het maken van films en boektrailers, waaronder die van het boek ‘Sense and Sensibility and Sea Monsters’, die op zijn site te vinden is. Het idee voor het schrijven van Miss Peregrine’s kwam in hem op toen hij een aantal sinistere foto’s aan het bekijken was, die ‘verhalen suggereren, terwijl je niet eens weet wie de mensen op de foto zijn of wanneer de foto’s genomen zijn’. Toen Riggs begon met schrijven, liep hij vlooienmarkten en andere soortgelijke plekken af om meer foto’s te vinden. De foto’s en het schrijfproces beïnvloedden elkaar naarmate het verhaal vorderde. Riggs noemt dat de meeste foto’s in hun oorspronkelijke vorm in het boek zijn geplaatst. Enkelen zijn digitaal veranderd om goed in het verhaal te passen. Riggs had uiteindelijk meer foto’s dan hij werkelijk heeft gebruikt voor het eerste deel. Hij noemt dat deze foto’s een mooie back-up zijn voor een mogelijk vervolgdeel. Ook staat de verfilming van dit boek al gepland, de filmrechten zijn verkocht aan 20th Century Fox.

Helaas is Miss Peregrine’s nog niet in het Nederlands vertaald. Door de populariteit van dit boek gaat dit hopelijk in de toekomst nog wel gebeuren. Het boek is verkrijgbaar bij de betere boekhandel en webwinkel.

Lees Boektip: Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children op De Nachtvlinders

Mettes speurtocht naar de precieze gang van zaken voert haar niet alleen naar allerlei plaatsen in de omgeving, maar doet haar uiteindelijk zelfs in Finland belanden. Mensen met nauwe onderlinge banden en eenzame mensen zonder sociaal netwerk raken verstrikt  in een knoop die zo strak zit dat het ontwarren ervan levensgevaarlijk wordt en waarin een belangrijke rol is weggelegd door meerdere paren tweelingen.

De sinistere sfeer van de noordelijke landen scheppen al een juiste sfeer voor een thriller. Het gedicht aan het begin van het boek geeft daarbij nog een extra laagje spanning. Het verhaal begint met een fragment over de moord/zelfmoord waar het allemaal om draait. Dit fragment roept bij de lezer al direct vragen op. Daarbij heeft Junker een gedetailleerde en bijna sprookjesachtige manier van schrijven, waardoor je als lezer je de scene heel goed voor de geest kunt halen. Hierbij worden enkele personages goed uitgediept waardoor je een goed beeld van hun leven krijgt en de rol die dit speelt in het verhaal. Zo is de hoofdpersoon Mette een journalist die ook wat opleiding als politieagent heeft gehad. Daardoor heeft ze meer verstand van politiezaken dan de gemiddelde journalist, wat het verhaal ten goede komt. Jammer is alleen dat andere personages minder aandacht krijgen, waardoor deze personages wat vlak blijven. Bijvoorbeeld zou voor het verhaal interessant zijn, wanneer je wat meer te weten komt over de achtergrond van de diverse leden van de filmclub, zoals Ulrik en Ylva, die toch een belangrijke rol spelen in het verhaal.

Tweeling is de titel en het wordt al snel duidelijk dat tweeling, of eigenlijk tweelingen een heel essentiële rol spelen. In bepaalde aspecten en vooral aan het eind van het verhaal wordt duidelijk dat zonder de rol van de tweeling het hele verhaal niet bestaan had. Aan het eind van het verhaal lijkt alles even mis te gaan, maar Junker schrijft het zo dat het boek eindigt in een goed en interessant plot. Voor de lezer onder ons, die weinig Scandinavische thrillers leest, zal vooral het gebruik van diverse Noorse namen vooral in het begin van het boek even duizelen. Het boek is niet opgedeeld in afzonderlijke hoofdstukken en verandert verschillende keren van ik-persoon. Dit kan ervoor zorgen dat je als lezer de verschillende personages minder goed uit mekaar kunt houden. Een nadeel van de frequente wisseling van ik-persoon is ook dat het soms de vaart wat uit het verhaal haalt.

Concluderend kan er gesteld worden dat Tweeling een sinistere thriller is met een interessante verhaallijn, maar niet altijd even goed uitgewerkte personages. Zeker de moeite waard om te lezen. Maar als je als lezer juist houdt van diepgaande personages, dan kun je beter een ander boek lezen.

Beoordeling: 3,5 sterren

Lees Boekrecensie: De Tweeling – Merete Junker op De Nachtvlinders

James Lowder gaat hiervoor ten rade bij enkele grote namen in de zombiewereld en bij gevierde horrorauteurs en comic-tekenaars. Zij mogen in een korte verhandeling telkens een bepaald aspect van de reeks toelichten. Zo mag Walking Dead-mede-auteur Jay Bonansinga uitleggen hoe men de strips vertaalde naar het TV-scherm. Jonathan Maberry, bekend van de bovennatuurlijke horrortrilogie Pine Deep, gaat dan weer dieper in over de gevaren van leiderschap tijdens een zombie-epidemie. Verder mag  Harvard-professor Steven Schlozman zijn licht werpen over de wetenschappelijke kant van het verhaal.  Het voorwoord van het boek is tenslotte van de hand van horrorlegende en 8-voudig winnaar van een Bram Stoker Award Joe R. Landsdale.Hij legt daarin uit dat The Walking Dead de televisieserie is geworden die de zombies van de ondergrond naar de mainstream heeft gebracht.

Triumph of the Walking Dead – Robert Kirkman zombie epic on page and screen telt 256 bladzijden en is uitgegeven door Smart Pop Books en verdeeld via Perseus Distribution. Voorlopig is enkel nog maar de Engelstalige editie verkrijgbaar.

Voor de fans van The Walking Dead wil ik ook nog even meegeven dat de dvd-box van het eerste seizoen vanaf 7 december te koop is. Op de website van bol.com kan u deze maand ook de eerste aflevering gratis bekijken. De dvd-box van het tweede seizoen zal op 30 mei 2012 in de winkels liggen.

Lees Boek: Triumph of the Walking Dead, kenners verklaren het succes van boek en serie op De Nachtvlinders

De vampier Sia wil heeft maar één doel in haar leven, breken met haar duistere verleden. Ze heeft er alles voor over om de band te verbreken met de afstammelingen van de Kinderen van Judas, het machtige vampiergeslacht dat haar heeft voorgebracht. Om anoniem door het leven te gaan heeft ze twee doodgewone baantjes aangenomen, haar verlangen naar bloed weet ze slechts met grote moeite te onderdrukken.

Maar evengoed als haar omgeving onwetend is van haar verleden, zo is ook niet bekend dat Sia, misschien wel om haar schuld aan de samenleving in te lossen, de nachtelijke straten schoonhoudt van demonen en andere wezens van de nacht. Daarbij heeft Sia de zorg over twee mensenkinderen, Elena en Emma, die niets weten van Sia’s afkomst en haar bloedige uitstapjes, laat staan van de familieband die tussen hen bestaat. Als Marek, Sia’s halfbroer en haar grootste vijand, in de stad arriveert, neemt Sia’s leven een onverwachte wending. Tegelijk met Marek worden overal in de stad weerwolven en vampierhybriden gesignaleerd, en Sia heeft er haar handen vol aan. De vraag is of ze wel in staat zal zijn haar twee mensenkinderen te beschermen tegen de toenemende plaag van gruwelen en vooral, tegen de plannen van haar meedogenloze broer…

Hoewel Judaszoon een deel twee is, vervolg op Judaskinderen, hoef je deze niet perse in de juiste volgorde te lezen. Het verhaal speelt zich in af dezelfde wereld, maar alle wezens en personages worden ook in dit deel rustig uitgelegd en voorgesteld. Dit komt mede door slimme keus van één van de hoofdpersonages, zijn kennis en geheugen zijn een blanko vel. Alles wat hij leert, leert de lezer ook en op deze manier wordt je in het boek gezogen.

Judaszoon speelt zich grotendeels in het verleden af, de gedetailleerde omschrijvingen van Markus Heitz laten in de waan alsof je in het Frankrijk van de revolutie leeft. En zoals gezegd, romantiek en drama spelen geen hoofdrol in het boek. Spannend, gruwelijk en zorgt voor een flink aantal verassingen: Judaszoon van Markus Heitz is een zeer geslaagd horrorboek!

Waardering: 5 sterren
In deze serie van Markus Heitz zijn inmiddels drie boeken verschenen: De Kinderen van Judas, Judaszoon en afgelopen maand het voorlopig laatste deel Judasdochter.

Lees Boekrecensie: Judaszoon (Markus Heitz) op De Nachtvlinders

The Thirteen Hallows vloeit voort uit Scott’s horrorboek uit 1991, The Hallows (Creed). In een parallel universum met het onze woedt een oorlog tussen demons die houden van menselijk vlees. 2.000 jaar geleden werd hun toegang tot onze wereld verzegeld door 13 artefacten, “hallows” geheten, die door “keepers” verborgen en beschermd worden voor de buitenwereld. Elk artefact lijkt een doodnormaal, weinig zeggend voorwerp, maar elk hebben wel hun eigen krachten. Wie de 13 hallows bij elkaar heeft, kan de poort tot het andere universum openen, waardoor de demonen onze wereld zullen overheersen.

Een gruwelijke moord in het centrum van London lijkt die geschiedenis nu bloot te leggen. Wanneer Sarah Miller een dodelijk verwond oud vrouwtje verlost van haar overvallers, wordt ze ongewild in de wereld van de hallows en keepers betrokken. Het vrouwtje vraagt Sarah om haar hallow, een eeuwenoud gebroken zwaard, naar haar neefje Owen in Amerika te brengen. Het duo ontdekt dat de sadistische Dark Man de keepers één voor één gruwelijk vermoord en langzaamaan ontdekken ze ook de waarheid achter de hallows en de toegang tot de demonwereld. Er ontstaat een race tussen goed en kwaad om de overblijvende hallows in hun bezit te krijgen.

Michael Scott werkte voor deze saga, die uit meerdere delen zal bestaan, samen met scriptschrijfster Colette Freedman. De voorlopige reacties op het boek zijn ietwat gemengd. Publishers Weekly prees de lof over het boek, die rijk aan details en geschiedkundige verwijzingen is en hierdoor een ideale crossover kan betekenen die fantasy naar de mainstream brengt. Library Journal vond dan weer dat het boek vooral doet denken aan de reeksen Harry Potter en Scott’s eigen Nicolas Flamel, maar dan voor volwassenen en dus een stuk donkerder. Kirkus was een stuk vernietigender en vond niets origineels aan het verhaal. Het boek lijkt eerder bandwerk dan meesterschap, al geeft men toe dat het wel goed gemaakt bandwerk is.  Vanaf 6 december kan u zelf oordelen als de Engelstalige versie verschijnt. Voor een Nederlandse vertaling is het nog even wachten.

Lees Michael Scott komt met nieuwe saga ‘The Thirteen Hallows’ op De Nachtvlinders

Op 77 Shadow Street kun je een 360 graden kijkje nemen in de setting van het boek, hierdoor word je alleen nog maar nieuwsgieriger naar het boek. Op de site van Dean Koontz zelf staat het volgende over het komende boek:

I am the One, the all and the only. I live in the Pendleton as surely as I live everywhere. I am the Pendleton’s history and its destiny. The building is my place of conception, my monument, my killing ground. . . . 

The Pendleton stands on the summit of Shadow Hill at the highest point of an old heartland city, a Gilded Age palace built in the late 1800s as a tycoon’s dream home. Almost from the beginning, its grandeur has been scarred by episodes of  madness, suicide, mass murder, and whispers of things far worse. But since its rechristening in the 1970s as a luxury apartment building, the Pendleton has been at peace. For its fortunate residents—among them a successful songwriter and her young son, a disgraced ex-senator, a widowed attorney, and a driven money manager—the Pendleton’s magnificent quarters are a sanctuary, its dark past all but forgotten.

But now inexplicable shadows caper across walls, security cameras relay impossible images, phantom voices mutter in strange tongues, not-quite-human figures lurk in the basement, elevators plunge  into unknown depths. With each passing hour, a terrifying certainty grows: Whatever drove the Pendleton’s past occupants to their unspeakable fates is at work again. Soon, all those within its boundaries will be engulfed by a dark tide from which few have escaped.

Dean Koontz transcends all expectations as he takes readers on a gripping journey to a place where nightmare visions become real—and where a group of singular individuals hold the key to humanity’s destiny. Welcome to 77 Shadow Street.

Er is nog niet bekend of en wanneer de vertaling uitkomt. Zijn vorige boek Veertien werd begin 2011 in het Nederlands uitgebracht en kwam in originele titel What The Night Knows eind 2010 in de winkels. Als het ook nu zo snel gaat, kunnen we begin 2012 al een vertaling van 77 Shadow Street verwachten.

Lees Kijkje in de setting van 77 Shadow Street van Dean Koontz op De Nachtvlinders

Alle ‘True Blood’ boeken draaien om de serveerster Sookie Stackhouse die een telepatisch vermogen heeft. Ze kan van alle menselijke wezens gedachten lezen, van vormveranderaars en weerwolven kan ze alleen flarden onderscheiden en van vampieren kan ze helemaal geen gedachten lezen. In dit boek zijn er twee verhaallijnen die eigenlijk praktisch langs elkaar heen lopen.

In het voorgaande boek besloot Sookie dat het uit was met vampier Bill, daar begint dit boek ook mee. Bill vertrekt voor onbepaalde tijd naar Peru. Bill komt dan ook praktisch niet voor in dit boek. De eerste grote verhaallijn draait om de oppervampier, de sherrif van gebied vijf, Eric. Sookie komt op haar weg naar huis een geheel naakte en behoorlijk in de warre Eric tegen en neemt hem mee naar huis. Niet snel daarna is Jason (Sookie haar broer) vermist. Dit allemaal aan het begin van het nieuwe jaar.

De verhaallijnen zijn goed uitgewerkt en er is weer een flinke portie drama en seks natuurlijk. Charlaine Harris besteedt in dit boek veel aandacht aan alle personages. Eric, Sookie, Sam en Alcide leer je steeds beter kennen, deze diepgang is een prettig voortgang op het derde boek Club Dood. Ook de nieuwe bovennatuurlijke figuren, zoals elven, andere vormveranderaars en uiteraard de heksen, maken het boek een goed en spannend vervolg. En als je voorgaande boeken niet gelezen hebt, dan is dit boek absoluut geen aanrader, want zonder voorkennis zijn de soms ingewikkelde relaties absoluut niet te begrijpen.

Zoals veel Sookie Stackhouse-boeken eindigt dit vierde boek ook weer met een open einde, waardoor je gelijk door wil lezen in het vijfde boek.

Waardering: ***
Zo goed als dood van Charlaine Harris is uitgegeven door uitgeverij Luitingh en ligt nu in de winkel. Eerdere recensies vind je ook hier: Date met de dood (boek 1), Levend dood in Dallas (boek 2) en Club Dood (boek 3).

Lees Boekrecensie: Zo goed als dood – Charlaine Harris (‘True Blood’ boek 4) op De Nachtvlinders

Het kan ook iets groots zijn, iets reusachtigs, een monster dat zich tegen je aanschurkt en in je nek hijgt. Een man die op middelbare school getuige is van een groepsverkrachting en die nooit zijn mond opendoet. Jaren later is hij zelf vader van een dochter. Hij houdt zielsveel van haar en zijn schuldgevoel is enorm, maar toch… toch zal hij er nooit iets over zeggen. Hij laat zich liever doodmartelen dan dat hij zijn mond opendoet.

In de donkerste uren van de nacht, wanneer we allemaal alleen zijn, kloppen deze geheimen bij ons aan. Sommige hard en sommige zacht, maar of ze nu fluisteren of schreeuwen, ze komen. Geen afgesloten deur houdt ze buiten, want ze hebben de sleutel. We praten tegen ze, smeken ze, schreeuwen en willen niets liever dan ze aan iemand bekennen, al is het maar aan één persoon, zodat de last van onze schouders wordt genomen en we ons eindelijk opgelucht kunnen voelen.

Jong of oud, man of vrouw, iedereen heeft geheimen. Dat heb ik geleerd, dat heb ik ervaren en dat weet ik van mezelf.
Iedereen.

In het duister is het derde boek die Cody McFadyen schreef met FBI-agente Smokey Barrett in de hoofdrol. Smokey is de leidster van een team die verantwoordelijk is voor het opsporen van de allerergste misdadigers in Zuid-Californië. Deze keer wordt ze op vraag van de FBI-directeur overgevlogen naar Virginia, nabij Washington DC. Na een vliegtuigvlucht van Texas naar Virginie werd Lisa Reid vermoord teruggevonden. De passagiers noch de crew hebben iets opgemerkt van de moord. Lisa Reid is de dochter van de Texaanse politicus Dillon Reid, die één van de belangrijkste Democratische presidentskandidaten wordt genoemd. Zou haar moord iets te maken hebben de politieke carrière van haar vader? Maar Lisa Reid was niet altijd Lisa Reid. Voordat ze een geslachtsoperatie onderging, heette ze Dexter Reid. Zou ze vermoord zijn omwille van haar transseksualiteit? En dan blijkt dat de dader een zilveren kruisje in haar lichaam heeft achtergelaten met daarop een doodskop en het nummer 143 gegraveerd. Betekent dit dat de seriemoordenaar zijn slachtoffers aan het tellen is? Maar waar zijn de 142 voorgangers dan gebleven?

Smokey Barrett en haar team tasten voorlopig nog in het duister over het motief en de dader. Wanneer ze de zaak nader beginnen te onderzoeken, ontdekt Smokey  in een dagboek dat Dexter/Lisa Reid een afschuwelijk en vreselijk geheim met zich meedroeg. Alleen weet ze niet wat dat geheim is, omdat er bladzijden uit het dagboek zijn gescheurd. Maar dan raakt de zaak langzaamaan in een stroomversnelling. Er wordt een tweede slachtoffer gevonden en het team ontdekt dat de dader aanwijzingen achterlaat. Als de seriemoordenaar in een aantal filmpjes op het internet, gepost onder de alias De Priester, een licht laat schijnen op zijn bedoelingen, wordt het duidelijk dat hij zijn slachtoffers hun diepste geheim heeft ontdekt en dat hij dat geheim gebruikt om hen te vermoorden.  Hij kondigt ook aan dat hij binnen 72 uur een nieuw slachtoffer zal maken, een kind ditmaal, waardoor er een heuse klopjacht ontstaat.

In het duister is zoals gezegd reeds het derde boek in een reeks rond FBI-agente Smokey Barrett. Toch is het niet onontbeerlijk dat u net als mij de eerste twee delen, De stilte van de hel en Het gezicht van de dood, nog niet heeft gelezen. In de eerste hoofdstukken geeft de schrijver nog eens een beknopte samenvatting van de vroegere gebeurtenissen en een voorstelling van de andere leden uit Smokey’s team, zodat u perfect kan inpikken bij dit derde verhaal. Toch wordt het uit die samenvatting duidelijk dat die gebeurtenissen gruwelijk moeten zijn geweest en dat Smokey Barrett af te rekenen had met wrede seriemoordenaars. In dit derde deel zijn de gebeurtenissen iets minder gruwelijk, omdat de horror hier eerder psychologisch van aard is. Wat als iemand je diepste geheim ontdekt? Die geheimen in het boek zijn soms wreed, maar schrijver Cody McFadyen gaat duidelijk minder ver dan in zijn eerste twee boeken.

Dat neemt niet weg dat In het duister een spannend en intrigerend boek is. Wie aan het boek begint, merkt al gauw dat het boek een echte pageturner is. De schrijver houdt er een zeer goed tempo in, maar gelukkig weet hij zich nooit te vergalopperen, waardoor de plot en de opbouw van het boek nooit onder het hoge ritme hoeven te lijden. Het verhaal zit zeer goed in elkaar, de plot wordt mooi uitgerold en er wordt langzaamaan opgebouwd naar een spannende climax van het boek. Bovendien heeft Cody McFadyen met zijn seriemoordenaar ook een interessant figuur bedacht, die u ook persoonlijk doet nadenken over geheimen, zonden en het achterhouden van de gehele waarheid. Qua horror zullen de eerste twee boeken zeker beter scoren, maar Cody McFadyen bewijst met In het duister dat hij ook zonder verregaande wreedheid een uitstekend boek kan schrijven.

Waardering: 4 sterren

In het duister is uitgegeven bij AW Bruna.

Lees Boekrecensie: In het duister – Cody McFadyen op De Nachtvlinders

Paul Ruditis (is verantwoordelijk voor verschillende boeken gebaseerd op series als Buffy, the Vampire Slayer). Frank Darabont (Ontwikkelaar van de tvserie The Walking Dead) en Robert Kirkman (schrijver van de comicserie The Walking Dead) hebben hun krachten gebundeld in het boek The Walking Dead Chronicles. Dit boek is het eerste deel van een tweeluik en zal, zoals de titel al doet vermoeden, dieper ingaan op de achtergrond van zowel de comic als de serie.

Het interessante van dit boek is, dat het laat zien hoe The Walking Dead zich ontwikkeld heeft van comic tot het witte doek. Het boek laat zien hoe het idee van de comic ontstaan is en bespreekt issues 1-6 (gebundeld in ‘Days gone bye’.). Daaropvolgend wordt vertelt hoe deze comic zijn weg vond naar een succesvol eerste seizoen, bestaande uit zes afleveringen. Er wordt een uitgebreide beschrijving gegeven van deze afleveringen. Verschillende belangrijke aspecten worden hierbij belicht. Er wordt steeds een link gelegd naar de comicserie. De betekenis van de verschillende fragmenten uit de comics voor de serie worden uitgelegd. Bijvoorbeeld, in issue 5 van de comic staat, op pagina 13, een dialoog van Carol die uiteindelijk de inspiratie vormt voor de verhaallijn van haar man Ed, die haar mishandeld.

Natuurlijk wordt in the Walking Dead Chronicles ook veel aandacht besteedt aan een van de dingen die de serie zo goed maakt: de make-up en special effects. Denk hierbij aan de eerste aflevering van de half strompelende vrouwelijke zombie (‘bicycle girl’) in het park. Het boek laat zien hoe de zombies in de serie zo levensecht mogelijk worden neergezet. En natuurlijk mogen hierbij interviews met verschillende personen die een grote rol hebben gespeeld in het creëren van deze comic en televisieserie niet ontbreken. Tekeningen, foto’s en scriptfragmenten zorgen voor verdieping en een boeiende vormgeving. Dit boek is zowel interessant voor de comicliefhebber als voor degenen die alleen geïnteresseerd zijn in de televisieserie. Het zet zowel de comics als de serie in een breder perspectief.

Robert Kirkman wilde met de comicserie The Walking Dead maar een ding creëren: ‘ A zombie story that never ends’. Hij noemt dat zombiefilms vaak hetzelfde einde hebben: of enkele overlevenden rijden het onbekende tegemoet of iedereen gaat dood (lees: worden opgegeten). En, zo zegt hij, er is eigenlijk geen verhaal dat zich richt op hoe het de overlevenden die het onbekende tegemoet rijden, het verder vergaat. Dus schreef hij er zelf maar eentje. En ik denk dat hij daar aardig goed in is geslaagd.

Het boek zal begin november verschijnen en is te koop bij de betere (Engelse) boekhandels en internetbedrijven.

Lees The Walking Dead Chronicles: Van populaire comic tot een succesvolle tv-serie op De Nachtvlinders

The Enemy is het eerste deel van een trilogie. De wereld is overvallen door een ziekte, tot zover niks nieuws onder de zon. En iedereen die ziek wordt bezwijkt aan de koorts. Of voegt zich bij een moordende, hongerige, verwarde massa. Alweer niks nieuws onder de zon. Maar, de ziekte treft alleen mensen van 14 jaar en ouder, kinderen blijken hiervoor ongevoelig. Het boek opent in Londen, een korte maar onbepaalde tijd na het uitbreken van de pandemie. Alle volwassenen zijn dood of ziek. En ziek betekent dat ze alleen of in groepen over straat zwerven, met half gesmolten hersenen, altijd gedreven door de honger naar vers vlees. Je zou ze eigenlijk het beste kunnen omschrijven als zombies, ware het niet dat ze nog niet dood zijn. Van alle kinderen heeft de meerderheid het niet gered, vaak als slachtoffer van hun eigen ouders. De rest is getraumatiseerd en heeft zich verstopt op zolders, in winkels en in scholen. De langzaam wegterende volwassen die hun opjagen noemen ze freaks, sicko’s en, auw, vaders en moeders. En dan moet het boek eigenlijk nog beginnen

The Enemy volgt verschillende personen in deze wereld, bezig met overleven, met herstellen, met opbouwen. Zoals iedere end-of-the-world lezer weet, waar je je ook verstopt, hoeveel voorraden je ook hebt, vroeg of laat zul je toch de gruwelijke buitenwereld in moeten. Wanneer het gerucht gaat dat Buckingham Palace een echt veilige plek is, ontstaat er dan ook een trektocht dwars door Londen. Vervolgens kent het boek drie verhaallijnen. De eerste volgt een groep die vanuit de relatieve veiligheid van een supermarkt de tocht maakt door de straten van Londen richting Buckingham Palace, opgejaagd door volwassenen die soms zo verrot zijn dat ze exploderen. “A burster was lying in the middel of the road. A father by the look of it, though it was hard to tell. He had the familiar look of a vegetable, or a piece of fruit, left too long in the sun. The skin blackened, shrivelled and split, the overipe flesh inside squeezing out. His insides had turned to mush”.

De tweede verhaallijn volgt de groep die Buckingham Palace heeft bezet en tot ‘veilige’ plaats heeft gemaakt. Het is lastig hierover veel te zeggen zonder spoilers, maar denk aan The Lord of the Flies… De derde verhaallijn tenslotte volgt het ventje Small Sam, uit de veiligheid van de groep gerukt door hongerige volwassenen, ontsnapt, en vervolgens in de horror van Londen op zoek naar zijn zusje en veiligheid. Een intens en heftig verhaal.

Het boek introduceert een behoorlijk aantal personages, sommige aansprekend, anderen in eerste instantie nikszeggend, maar al snel wordt duidelijk dat niemand veilig is. Het is nooit zeker wie het wel en niet zullen overleven. Dat heeft impact op de spanning en op de mate waarin je gaat meeleven met de personages. The Enemy is donker, met geloofwaardige karakters en groepsdynamiek, claustrofobisch, met veel actie en een behoorlijke hoeveelheid gore. Bizar genoeg voor een boek met jongeren in de hoofdrollen, helemaal bizar omdat het boek oorspronkelijk ook voor deze doelgroep (young adults) is geschreven. Eerlijk is eerlijk, ik had het boek om deze laatste reden bijna links laten liggen, hoeveel horror verwacht je van de schrijver van Young Bond? En wat ben ik blij dat ik het toch heb gelezen. De thema’s en de uitwerking ervan zijn volwassen en verdienen de titel horror helemaal.

The Enemy van Charlie Higson krijgt dan ook vier sterren, en is in het Engels te koop bij de betere Nederlandse boekhandel.

Ps. Zoals hierboven staat ging ik ervan uit dat The Enemy het eerste deel van een trilogie was. Net deel drie gelezen (The Fear), en de hele tweede helft van dat boek heb ik me zitten afvragen hoe de verschillende verhaallijnen in vredesnaam afgewikkeld zouden worden in de resterende pagina’s. Om er op de laatste bladzijde achter te komen dat er (minimaal) nog een nummer vier komt..

Lees Boekrecensie: The Enemy – Charlie Higson op De Nachtvlinders

Stil als een schaduw dwaalt Peter door de straten van New York:
hij is op zoek naar kinderen die hem willen volgen naar zijn magische rijk, waar niemand ooit zal opgroeien. Maar hij vertelt er niet bij dat er ook vreselijke gevaren wachten.

Nick volgt Peter naar Avalon. Dit eens zo weelderige, paradijs wordt bedreigd door bloeddorstige volwassenen en zonder het te weten wordt Nick ingezet in een oorlog die al eeuwen woedt. Samen met de Duivels, Peters wilde groep van verloren en gestolen kinderen, moet Nick leren vechten voor zijn leven om de magie van Avalon te redden.

Brom heeft dit boek geschreven nadat hij geinspireerd is geraakt door de originele vertelling van James Barrie (nee, dat is niet de Disney variant). Vooral één zin triggerde hem: “The boys on the island vary, of course, in numbers, according as they get killed and so on; and when they seem to be growing up, which is against the rules, Peter thins them out; but at this time there were six of them, counting the twins as two.”

WTF! ’Peter thins them out.’ Wat betekent dat? Stuurde hij ze weg? Vermoorde hij ze? Hoeveel kinderen heeft hij uit de groep ’gezet’ en hoeveel kinderen heeft hij gestolen? Deze vragen gaven zoveel inspiratie dat Brom het verhaal van Peter Pan graag nieuw leven in wilde blazen. Klakkeloos een verhaal overnemen vond hij niets, dus heeft hij zich verder laten inspireren door de Keltische Mythen en Oudengelse sagen.

Brom mengde deze twee ingrediënten samen met een vleugje van de hardheid van de huidige moderne tijd en er ontstond een duister sprookje: De Kinderdief was geboren.
Laten we duidelijk zijn dit is dus niet de vriendelijke Peter die door de lucht vliegt gevolgd door een glittertjes. Deze Peter is de nachtmerrie van elke ouder. Deze Peter fluistert ondeugende dingen in de oortjes van kinderen om ze vervolgens te ontvoeren. Deze Peter aarzelt niet om iemand in tweeën te delen of een kind te offeren in de naam van wie hij dan ook maar mag aanbidden. Desondanks is deze Peter toch een held, en verschrikkelijk charmant..

En juist die charme zorgt er voor dat dit een geniaal boek is. Hoe donker en grimmig het verhaal ook is, stiekem wil je dat Peter ook op jouw raam klopt om je mee te nemen op avontuur.

Toen ik aan het boek begon kende ik Brom alleen van zijn schilderijen. In deze schilderijen weet hij nachtmerries vast te leggen. Met De kinderdief schildert hij in woorden. Het boek is erg gedetailleerd geschreven, je ziet Avalon dan ook echt voor je met al zijn magische wezentjes erin. Na de eerste paar bladzijden wordt je al het verhaal ingezogen en wil je het boek echt niet meer aan de kant leggen.

De personages zijn goed uitgewerkt. Zo laat hij zien dat Peter niet alleen een levenslustige speelse jongen is, maar ook een meedogenloze strijder die bereid is zijn leven, maar ook dat van anderen, op het spel te zetten en dat allemaal omdat hij op zoek is naar iets dat hij nooit gekend heeft; moederliefde. Zelfs de veschrikkelijke Vleeseters zijn niet alleen slecht. Brom legt in zijn verhaal duidelijk uit hoe de hoofdpersonages zijn geworden hoe ze nu zijn.
Het verhaal is geschreven uit meerdere perspectieven, daardoor weet je ook waarom bepaalde keuzes gemaakt worden en dit zorgt er ook voor dat je gaat twijfelen wat nu goed is en wat nu het kwaad. Wie is nu eigenlijk de slechterik in het verhaal?

De Kinderdief is een vrij dik boek (500+ bladzijdes), hierdoor wordt je af en toe wel gedwongen om hem aan de kant te leggen. Helaas vind ik zelf dat hij net iets te lang duurt om zijn magie vast te houden. Na het lezen van 80% was ik er wel klaar mee, alles wat er zou gebeuren kon de magie alleen maar verbreken.

De Kinderdief is een groot avontuur, vol met plaaggeesten, heksen, elfen, trollen, monsters en piraten. Ik zal het niet onder stoelen of banken steken: Ik vind het een geweldig boek! Als ik rijk zou zijn, zou ik gelijk de filmrechten kopen en Guillermo Del Torro proberen over te halen om hier een top film van te maken.

Houd je van sprookjes, maar vind je deze vaak te lief? Dan is deze grimmige versie van Peter Pan zeker een aanrader!

Twijfel je nog? Dan kun je hier het proloog en eerste hoofdstuk gratis lezen.

Waardering: 4,5 sterren
De Kinderdief van Brom is te koop in de boekhandel.

Lees Boekrecensie: De Kinderdief – Brom op De Nachtvlinders

World War Z: An Oral History of the Zombie War is een post-apocalyptische zombiethriller. Schrijver Max Brooks speelt in het boek de rol van een UN-medewerker die tien jaar na het einde van de zombie-oorlog een rapport opstelde voor de Postwar Commission. In het officiële rapport liet de top van de United Nations heel wat persoonlijke verhalen weg en richtte men zich vooral op de feiten. Daarom bundelde Max Brooks die persoonlijke verhalen in een eigen boek. Elk hoofdstuk is opgevat als een interview met een overlevende van de zombie-oorlog. In een chronologisch verslag leren we hoe de Amerikaanse overheid reageerde op de zombie pandemie, hoe andere landen reageerden op de uitbraak, maar vooral hoe de gewone burgers trachtte te overleven.

Zoals zo vaak wordt een zombieverhaal gebruikt om een portie maatschappijkritiek mee te geven. Denk maar aan de Living Dead-films van George A. Romero. Ook in World War Z gebruikt schrijver Max Brooks het zombieverhaal om commentaar te leveren op de wereld van vandaag. De zombieplaag begint namelijk in China, maar de Chinese overheid probeert het zaakje in de doofpot te steken. Maar via de illegale orgaanhandel raakt het virus toch wereldwijd verspreid. Israël neemt als maatregel om zijn grenzen volledig te sluiten, Zuid-Afrika grijpt terug naar een apartheidsregime en Iran gebruikt nucleaire wapens in de strijd. Amerika is dan weer, net als bij de orkaan Katrina, totaal onvoorbereid, negeert alle mogelijke signalen en als de strijd uitbreekt moeten de verschillende overheidsinstanties een bureaucratisch robbertje uitvechten, waarbij eigen gewin voorop staat. Volgens Max Brooks heeft hij zijn huiswerk grondig gemaakt voor het boek en zijn de reacties en de gevolgen in de verschillende landen realistisch en gebaseerd op huidige beleidsvisies.

Het grote succes van het boek in Amerika heeft ervoor gezorgd dat de vertaalrechten ondertussen al aan 22 landen zijn verkocht. Dit proces zal versneld worden, doordat eind 2012 de verfilming van het boek in de Amerikaanse bioscopen moet belanden. Met een budget van 125 miljoen dollar, dat nu al overschreden is door productievertragingen en fouten, zal de film de duurste zombiefilm tot nu toe worden. De film zal geregisseerd worden door Bond-regisseur Marc Foster en in de hoofdrollen zien we Brad Pitt, James Badge Dale, Matthew Fox en Ed Harris. Onlangs raakte bekend dat ook de Nederlandse acteur Michiel Huisman een rol te pakken heeft gekregen in dit ambitieuze project.

Voorlopig is er nog geen Nederlandse vertaling van het boek op de markt en een Nederlandse releasedatum voor de film is er al evenmin, maar alles wijst erop dat u het boek en de film in 2013 mag verwachten.

Lees World War Z verkoopt 1 miljoen exemplaren op De Nachtvlinders