We toonden al de officele trailer van Dark Shadows en een aantal kleurrijke karakterposters, nu zijn er twee nieuwe tv-spots die een nieuwe kijk geven op de nieuwe film van Tim Burton die vanaf 10 mei in de Nederlandse bioscopen zal gaan draaien.

In 1752 varen Joshua en Naomi Collins met hun zoontje Barnabas naar Amerika, om daar een nieuw leven te beginnen. Maar zelfs de grote plas blijkt niet voldoende om te ontsnappen aan de vloek die hun familie kwelt. Twintig jaar later heeft Barnabas (Johnny Depp) de wereld aan zijn voeten. Dat wil zeggen, het stadje Collinsport in Maine. Barnabas is rijk, machtig en een onverbeterlijke playboy. Totdat hij het hart breekt van de heks Angelique Bouchard (Eva Green). Angelique vervloekt hem met een lot dat erger is dan de dood: ze verandert hem in een vampier en begraaft hem levend. Twee eeuwen later wordt Barnabas bevrijd uit zijn graftombe en bevindt hij zich in de moderne jaren 70. Hij keert terug naar Collinwood en ziet hoe zijn landhuis is veranderd in een ruïne. De excentrieke afstammelingen van de familie Collins dragen stuk voor stuk duistere geheimen met zich mee. Familiehoofd Elizabeth Collins Stoddard (Michelle Pfeiffer) roept de hulp in van psychiater dr. Julia Hoffman (Helena Bonham Carter) om haar te helpen met de familieproblemen. In het landhuis wonen ook Elizabeths broer Roger Collins (Jonny Lee Miller), haar rebelse tienerdochter Carolyn Stoddard (Chloe Moretz) en Rogers vroegrijpe zoontje David (Gulliver McGrath). Maar ook niet-familieleden spelen een rol in het mysterie, zoals huismeester Willie Loomis (Jackie Earle Haley) en Davids nieuwe nanny Victoria Winters (Bella Heathcote).

Lees Twee tv-spots tonen andere kant Dark Shadows op De Nachtvlinders

Vandaag heeft Warner Bros. via Empire de eerste 9 karakterposters getoond van Tim Burton’s Dark Shadows. Net als in de trailer zien we dat de gezichten van Barnabas en co erg bleekjes zijn en daarmee een scherp contrast tonen met de kleurrijke seventies tijd.

In deze remake zien we Johnny Depp in de hoofdrol met een geweldige supporting cast: Eva Green, Chlöe Moretz, Michelle Pfeiffer, Jonny Lee Miller, Gulliver McGrath, Jackie Earle Haley, Bella Heathcote, and Helena Bonham Carter.

Klik op een afbeelding voor de hele poster.

De trailer werd overigens met gemengde reacties ontvangen. Velen vonden dat Burton een parodie heeft gemaakt van het origineel. Anderen waren daarintegen erg te spreken over de vreemde combinatie van gotische elementen en kleurige ’70′s sfeer.

“In 1752 vertrekken Joshua en Naomi Collins met jonge zoon Barnabas van uit Liverpool, Engeland om een nieuw leven in Amerika te beginnen en een mysterieuze vloek te ontsnappen. Twee decennia passeren en Barnabas (Johnny Depp) heeft de wereld aan zijn voeten, of in ieder geval de stad Collinsport, Maine. Totdat hij de grote fout maakt door het hart van Angelique Brouchard (Eva Green) te breken, de heks vervloekt hem tot vampier en begraaft hem levend. Twee eeuwen later wordt Barnabas per ongeluk bevrijd uit zijn graf en komt in de zeer veranderde wereld van 1972. Hij keert terug naar Collinwood Manor, waar hij het nageslacht van zijn familie in trieste toestand aantreft, ieder met eigen duistere geheimen.”

Dark Shadows is vanaf 10 mei te zien in de Nederlandse bioscopen.

Lees 9 Kleurrijke posters voor Tim Burton’s Dark Shadows op De Nachtvlinders

Monsters – Ze zijn er in alle soorten en maten; van die grote als Godzilla en kleine als Chucky.

Deze infographic ‘The Diabolical Diagram of Movie Monsters’ van Pop Chart Lab geeft een mooi beeld van talloze monsters die ons angst proberen aan te jagen via het witte doek.

(Wil je inzoomen op de afbeelding? Klik met je rechtermuisknop op de afbeelding en open hem in een nieuw venster of tabblad)

Kun je geen genoeg krijgen van dit overzicht? Hij is als poster te koop!

Lees Infographic: Ontdek alle filmmonsters op De Nachtvlinders

Al een jaar lang is 20th Century Fox bezig met het teasen van de film, dit maakt dat de verwachtingen alleen maar hoger zijn. Tim Burton produceert, Timur Bekmambetov (Nightwatch) regisseert. Benjamin Walker, Dominic Cooper, Mary Elizabeth Winstead, Alan Tudyk en Rufus Sewell spelen de belangrijkste rollen.
Eindelijk is hij er, een dag nadat de beste man 203 geworden zou zijn, de trailer van Abraham Lincoln: Vampire Hunter

Het verhaal
Indiana, 1818. De negenjarige Abraham Lincoln knielt bij zijn doodzieke moeder’s bed. Als zij is overleden, leert de de rouwende Abraham dat zij is vermoord door een bovennatuurlijk wezen; een vampier. Dit voedt zijn drift om de bedreiging van de vampieren en hun slavenhoudende bondgenoten te breken, waar hij zich volledig aan wijdt. Gezegend met zijn legendarische lengte, kracht en zijn behendigheid met de bijl, vertrekt Abe op een pad van wraak, dat hem helemaal naar het Witte Huis zal leiden…

Trailer

Behind The Scenes Footage + Interview met Benjamin Walker

De film gaat op 11 juli – twee weken na de Amerikaanse opening – in première in ons land.

Lees Trailer Abraham Lincoln: Vampire Hunter! op De Nachtvlinders

Drie jaar geleden wilden weerwolf George, vampier Mitchel en geest Annie een zo menselijk mogelijk leven leiden, dit is ze niet gelukt in de eerste drie seizoenen van deze Britse comedy-dramaserie. Seizoen 4 van Being Human begint 5 februari 22.00u op BBC3 en 28 februari 21.00u op FOXlife.

In dit nieuwe seizoen draait het voornamelijk om Annie (geest), George (weerwolf), Tom (weerwolf) en ontmoeten we nieuwkomer Hal (vampier). Het lot van de mensheid ligt in hun handen, want hoewel ze eigenlijk rust zoeken, zijn ze de enige die de hernieuwde opkomst van de vampieren kan stoppen. Dat, terwijl ze zich ook moeten ontfermen over de babyweerwolf van George en Nina.

Lees Being Human S4 vanaf 5 februari op BBC3 op De Nachtvlinders

Matthijs van Heijningen Jr. is na zijn speelfilmdebuut The Thing weer even teruggekeerd de reclamewereld in. Zo heeft hij de 2012 Superbowl spot van autofabrikant Audi geregisseerd. “Het is een parodie op het hele Twilight gebeuren”, zo vertelt hij De Nachtvlinders.nl.

De Superbowl is hét televisie-evenement van Amerika, waar omheen de reclame uitingen net zo belangrijk zijn geworden als ‘the main event’. Zodoende worden daar vele miljoenen aan besteed door de diverse partijen, zowel aan het inkopen van de zendtijd als aan het budget voor de opnames. Van Heijningen Jr. staat inmiddels bekend om zijn ‘duistere voorkeuren’ en was dus de uitgelezen persoon om de spot van Audi, wat ‘daglicht heeft gevangen in de koplampen’, te regisseren. De Superbowl is aanstaande zondag op televisie, maar de volledige spot is inmiddels al online beschikbaar.

“Internet is zo belangrijk geworden voor dergelijke zaken, je kan dat niet meer negeren. We hadden een paar dagen geleden een teaser voor de spot online gezet en die was in no-time ruim drie miljoen keer bekeken”, zo vertelde de regisseur ons in een interview dat eigenlijk over de dvd/blu-ray release van zijn The Thing ging. Dat volledige interview lees je eind deze maand als deze daadwerkelijk op de markt komen. Tot die tijd is hier alvast de volledige door Van Heijningen Jr. geregisseerde spot:

Lees Audi: The Vampire Slayer (Superbowl commercial) op De Nachtvlinders

De zomer is nog heel ver weg, maar de eerste teaser van True Blood seizoen 5 is een feit. Deze teaser bevestigt wel dat er naast terugkomst van Russel Edgington, wellicht nog wel meer ‘opgegraven’ wordt.

Seizoen 5 van True Blood is vanaf zomer 2012 op de Amerikaanse televisie bij HBO te zien. In Nederland zendt FOXlife de serie meestal vanaf augustus uit, of door de komst van HBO naar Nederland hier verandering is komt, is niet bekend.

Lees Eerste teaser True Blood seizoen 5 opgegraven op De Nachtvlinders

Dit jaar is het precies 100 jaar geleden dat schrijver Bram Stoker overleed. Stoker werd bekend met het meest iconische vampierenboek ooit, namelijk Dracula. Het boek blijft tot op de dag van vandaag een rijke bron van inspiratie voor films, series, boeken, comics, …. Zo raakte deze maand nog bekend dat de Amerikaanse zender NBC de Dracula-legende nieuw leven zal inblazen met een horrorsoap. Om de dood van auteur Bram Stoker passend te vieren, organiseert The Horror Writers Association een speciale awarduitreiking op hun Bram Stoker Awards Banquet op 31 maart 2012. Ze reiken namelijk de Bram Stoker Vampire Novel of the Century Award uit voor het meest invloedrijkste vampierenboek sinds het boek van Bram Stoker. Deze week werden de 6 genomineerden bekendgemaakt voor de award.

1. The Soft Whisper of the Dead – Charles L. Grant

Dit boek uit 1982 vertelt het verhaal van detective Ned Stockton en zijn vrouw Pamela Squires die het moeten opnemen tegen Graaf Gregor Brastov. Brastov is een vampier die het stadje Oxrun Station in Connecticut bedreigt. Het verhaal speelt zich af begin 19e eeuw en ook al is het boek niet zo bloederig als je zou verwachten van een vampierenboek, toch slaagt The Soft Whisper of the Dead erin om u een ongemakkelijk gevoel te bezorgen met zijn scènes van nachten vol onheilspellende mistbanken en de fluisterende vleugels van onbekende schepsels. Het boek wordt een hoogtepunt genoemd in de “silent horror” en is een eerbetoon aan de klassieke Universal en Hammer horrorfilms.

2. Salem’s Lot – Stephen King

Salem’s Lot (bij ons vertaald als Bezeten stad) is het tweede boek geschreven door Stephen King in 1975. Het verhaal gaat over de schrijver Ben Mears die na 25 jaar terugkeert naar het dorp Jerusalem’s Lot in Maine, waar hij als kind woonde. Hij keert er terug om een boek te schrijven over het Marstenhuis. In deze verlaten villa had hij namelijk als kind een nare ervaring meegemaakt. Vandaag is de villa gekocht door de heren Straker en Barlow die er een antiekwinkel van willen maken. Kort na de komst van beide heren gebeuren er rare dingen in Jerusalem’s Lot. De bewoners van het dorpje beginnen namelijk te verdwijnen en op onverklaarbare wijze te sterven. Snel wordt het duidelijk dat Jerusalem’s Lot in de greep is van vampieren die alle inwoners willen infecteren. Salem’s Lot is één van King’s favoriete eigen boeken en werd twee maal bewerkt tot een TV-miniserie.

3. I am legend – Richard Matheson

I am legend is het bekende horrorboek van Richard Matheson uit 1954, die enkele jaren geleden nog succesvol werd bewerkt tot een blockbuster met Will Smith in de hoofdrol. Nu staat het boek bekend als de grondlegger van het zombiegenre en vormde het ook de inspiratiebron voor de zombiefilm Night of the living dead. Toch wordt in het boek de pandemie die bijna de hele mensheid wegveegde uitgelegd als een vampierachtige ziekte. In het boek volgen we Robert Neville, een man die de enige overlevende lijkt te zijn van de pandemie en immuun lijkt te zijn voor het virus. Hij probeert in Los Angeles de ziekte te begrijpen, te onderzoeken en zo een remedie te vinden die de geïnfecteerden weet te genezen.  Na 3 jaar eenzaamheid ontmoet hij plots Ruth, een vrouw die ook immuun lijkt te zijn. Alleen is Ruth dat niet en waarschuwt ze Robert dat de geïnfecteerden op hem aan het jagen zijn.

4. Anno Dracula – Kim Newman

Anno Dracula uit 1992 is het eerste deel van een boekenreeks geschreven door Kim Newman. Zij gebruikt een alternatieve geschiedenisvertelling waarbij ze 19e-eeuwse Britse historische gebeurtenissen en personen combineert met personages uit de popcultuur. In het verhaal is Graaf Dracula getrouwd met de Britse koningin Victoria en gebruikt hij het huwelijk om Engeland een vampierendictatuur op te leggen. Hij bouwt een politiestaat uit waar dissidenten opgesloten of gedood worden zonder enig proces. De mensen hebben de keuze om ofwel zich te laten omvormen tot vampieren ofwel om “warm” (mens) te blijven. Kim Newman gebruikt deze situatie als achtergrond om een Jack The Ripper-verhaal te vertellen. In Anno Dracula is Jack The Ripper namelijk gedreven door politieke motieven wanneer hij op zoek gaat naar vampierprostituees.  Naast Jack The Ripper, Dracula of Queen Victoria duiken ook nog o.a. Sherlock Holmes, Jekyll & Hyde, Billy the Kid, Bram Stoker of Oscar Wilde op in de boeken.

5. Interview with the Vampire – Anne Rice

Interview with the Vampire werd in 1973 geschreven door Anne Rice en werd pas in 1976 uitgebracht. Het is het eerste boek waarin de raadselachtige vampier Lestat zijn opwachting maakt en mede door het succes van de gelijknamige film werden tot op heden meer dan 8 miljoen exemplaren van het boek verkocht. Interview with the vampire is de weergave van het meer dan 200-jaar durende levensverhaal die vampier Louis vertelt aan reporter Daniel Molloy. Louis was een plantagehouder uit New Orleans die in 1791 na de dood van zijn broer zelf heil probeert te zoeken in de dood. Hij komt in aanraking met de vampier Lestat die hem overtuigt om zich om te vormen tot vampier. Eenmaal vampier ervaart Louis dat zijn leven er niet beter op is geworden en hij heeft het moeilijk om mensen te doden om zich te voeden. Onder invloed van Lestat leert Louis zich te gedragen als een vampier. Wanneer hij echter een vijfjarig meisje doodt om zich te voeden en Lestat het meisje omvormt tot een vampierendochter, is dit de start van een gevecht tussen Louis en het meisje om onder de invloed van Lestat uit te geraken.

6. Hotel Transylvania – Chelsea Quinn Yarbro

Hotel Transylvania uit 1978 is het eerste boek van vele waarin Graaf Saint-Germain centraal staat. Saint-Germain is een atypisch vampierenpersonage in de zin dat hij vaak menselijker, heldhaftiger en respectabeler is dan de gewone mensen die hij ontmoet. In de Saint-Germain-boeken zijn dan ook de vampieren niet de slechteriken, maar zijn het de gewone mensen die voor de horror zorgen. In Hotel Transylvania maken we voor het eerst kennis met de vampier. Graaf Saint-Germain komt terecht in het hof van de Franse koning Louis XV. Hij ontmoet er de jonge Madeline de Montalia en wordt op slag verliefd. Hij bekent aan haar dat hij een vampier is die reeds 1000 jaar oud is en het levenselixer bloed drinkt. Saint-Germain laat Madeline ook kennis maken met de sensuele geneugten van het vampier zijn. Maar dan  ontdekt hij dat Madeline’s leven in gevaar is door een groep van Satan-aanhangers die haar willen offeren. Na Hotel Transylvania zouden er nog meer dan 20 nieuwe verhalen over Saint-Germain verschijnen en het nieuwste deel wordt in maart 2012 verwacht.

Lees Genomineerden Bram Stoker Vampire Novel of the Century Award op De Nachtvlinders

Voor een film die 22 juni uit gaat komen, is er verbazingwekkend weinig beeldmateriaal uitgelekt, dan wel naar buiten gebracht van Abraham Lincoln: Vampire Hunter. Op een paar posters na, zagen we nog niet zo veel. Maar het lijkt er op dat ongeveer gelijktijdig met de jaarwisseling de promotiemachine langzaam aan het rollen is gebracht.

De eerste foto die naar buiten kwam, is meteen de meest spectaculaire. Op 6 januari werd dit beeld via diverse websites online geknald. We zien Benjamin Walker als een jonge Abraham Lincoln met zijn bijl een in de lucht zwevende vampier te lijf gaan. De foto kan op diverse scènes in het boek van toepassing zijn, dus de context is niet heel duidelijk en hangt geheel af van wie er daar in de hoek ligt…

Eind vorige week verscheen de jongste editie van Entertainment Weekly, waarin vooruit wordt geblikt op ‘de grote films van 2012′. Hierin wederom een nieuw beeld. Hier zien we de wat oudere Lincoln (met baard, dus in zijn latere leven als president) naar zijn trouwe strijdbijl kijken. Ook hier ontbreekt elke context, maar het lijkt er op dat het een fragment is waarin hij besluit na jarenlange bezigheden ‘elders’ en een traumatische gebeurtenis in zijn privéleven de fysieke strijd tegen de vampiers weer op te pakken.

Het jongste nieuwe beeld verscheen 16 januari en laat het beroemde Lincoln Memorial in Washington zien, maar dan aangepast aan de film. Dus met een bijl en Abraham als president en parttime vampierjager. Een opvallend beeld, daar het verhaal zich goeddeels afspeelt buiten Lincolns presidentiële loopbaan. Tegelijk, deze beeldtaal is natuurlijk te mooi om niets mee te doen… Deze prent is de nieuwe poster, die de twee teaser posters waarover DeNachtvlinders.nl eerder al berichtte moet gaan vervangen in de Amerikaanse bioscopen.

Vooralsnog weinig bloed of vampiers in het uitgebrachte promomateriaal dus en het blijft wachten op bewegend beeld. Het maakt, in een tijd dat filmstudio’s soms al een jaar van tevoren beginnen met teasen, dat de verwachtingen alleen maar hoger zijn. Tim Burton produceert, Timur Bekmambetov (Nightwatch) regisseert. Benjamin Walker, Dominic Cooper, Mary Elizabeth Winstead, Alan Tudyk en Rufus Sewell spelen de belangrijkste rollen. De film gaat op 11 juli – twee weken na de Amerikaanse opening – in première in ons land.

Lees Nieuw beeld Abraham Lincoln: Vampire Hunter op De Nachtvlinders

De Amerikaanse televisiezender NBC heeft bloed geroken. Ze ontwikkelen op dit moment drie tv-series met een bovennatuurlijke en bloederige twist.

De laatste echte ‘horrorsoap’ die op de beeldbuis was (en dan niet eens in Nederland) was Dark Shadows, wat van 1966 tot 1971 liep op de Amerikaanse televisie. Dagelijks, nota bene. Deze reeks krijgt later dit jaar een bioscoopremake door Tim Burton. Hoe dan ook, na Dark Shadows werd het wat betreft horror op de beeldbuis wat rustig. Maar nu series als True Blood, The Walking Dead, Dexter en the Vampire Diaries het de afgelopen jaren op televisie zo goed hebben gedaan, wil zender NBC ook een aantal eigen horrorreeksen ontwikkelen en ze pakken het volgens nieuwssite Deadline meteen groot aan. De meest prestigieuze moet een horrorsoap gaan worden rond de Dracula legende. Maar dan wel met een ‘hedendaagse twist’.

Onder die hedendaagse twist wordt onder meer verstaan dat het mysterieus en sexy moet worden. De reeks wordt in het persbericht omschreven als ‘a big, sweeping international soap opera that is young, sexy and supernatural’, met de mededeling dat het inhoudelijk en qua vormgeving een mix wordt tussen Dangerious Liasons en The Tudors. Producers Tony Krantz en Colin Callender zijn op het project gezet. Cole Haddon – die in 2010 hoge ogen gooide met een bij ABC in productie zijnde reeks genaamd Hyde over een gerehabiliteerde Dr. Jeckyll – schrijft de eerste scripts. Omdat de reeks een zogenaamde ‘script-to-series’ toezegging heeft gekregen, betekent dit dat er niet eerst een zogenaamde ‘pilot’ wordt opgenomen om de reacties van het publiek te testen. Krijgt het script het groene licht, start de productie meteen en wordt de serie onder de NBC Universal vlag ook direct internationaal weggezet.

Onder een zelfde constructie wordt voor NBC Universal gewerkt aan de 13-delige tv-reeks Hannibal. Die heeft al het groene licht gekregen. Waarschijnlijk als een soort tegenhanger van Dexter volgt deze reeks – je raadt het al – ieders favoriete kannibaal Hannibal Lecter in diens jonge jaren. Deze serie wordt geschreven door Bryan Fuller, die eerder ook al zijn remake van horrorsitcom The Munsters aan NBC wist te slijten. Ook die is in preproductie op dit moment.
 
Al de genoemde reeksen zullen waarschijnlijk pas in de loop van 2013 op de Amerikaanse buis verschijnen.

Lees NBC is bloeddorstig op De Nachtvlinders

Oef, op de achterkant van de steelcase van de Stakeland is wel een erg dodelijke vertaalfout gemaakt, Director in het Nederlands is natuurlijk regisseur en niet directeur. Pijnlijk!
Gelukkig is dit het enige negatieve dat er te vermelden valt over Stakeland, wat een topper is dit zeg! Als de Nederlandse post wat sneller was geweest had Stakeland zeker een mooie plek gekregen in mijn top 10 van beste horrorfilms van 2011.

Stakeland gaat over de jongen Martin (Conner Paolo) die op een lugubere manier zijn ouders verliest door een aanval van een zeer bloeddorstige vampier. Deze vampiers zijn niet de lieverdjes die we de afgelopen jaren veel hebben gezien in films en tv-series als Twilight, Blade, True Blood en The Vampire Dairies. Nee, het zijn de vampiers zoals in bijvoorbeeld 30 Days of Night, zeer bloeddorstig en bijna zombie-achtig.

Martin wordt op het nippertje gered door Mister (Nick Damici, medeschrijver en producer van Stakeland), een mysterieuze man die zichzelf getraind heeft op het doden van vampiers. In een wereld dat door de vampierepedemie verwoest is, reizen Martin en Mister in noordelijke richting naar een plek die ze ‘New Eden’ noemen, waar het vrij is van vampiers. Of dat werkelijk zo is, is onduidelijk. Onderweg komen ze allerlei nederzettingen tegen waar ze voedsel, benzine en drank inslaan. Vrij snel stuiten ze op een religieuze sekte genaamd The Brethren onder leiding van Jebediah Loven (Michael Cerveris). Op dat moment komen ze er achter dat ze van deze sekte net zoveel te vrezen hebben als van de vampiers.

De nadruk in Stakeland ligt niet zozeer op de actie en horror, maar veel meer op de sfeer en de personages. De post-apocalyptische wereld met daarbij de jacht die de vampiers openen op overlevenden geeft een zeer grimmige sfeer. De horror- en actiescènes zijn erg goed gedoseerd en zijn hierdoor extra effectief en soms ook gruwelijk. De post-apocalyptische setting hebben we natuurlijk al vaker gezien in films zoals The Road, maar zeker omdat de personages in Stakeland zo goed zijn ontwikkeld werkt het zo perfect in deze film.

Stakeland heeft iets moois, iets intiems en is ook op momenten evenzo luguber. De special effects zijn zeer gedoseerd en vrijwel alle scènes zijn op lokatie opgenomen. Dit alles komt de film extra ten goede. Door de prachtige cinematografie, filmmuziek en de prima acteerprestaties maakt Stakeland tot een must see!

De extra’s op de dvd bevatten nog een special over de preproductie, webisodes en een trailer. Vooral de webisodes zijn zeker de moeite waard om nog wat meer achtergrondinformatie te krijgen over de personages in de film.

Waardering: ***** 5 sterren!

Stakeland is op dvd en blu-ray verkrijgbaar.

Lees Recensie: Stakeland (Jim Mickle, 2011) op De Nachtvlinders

Dario Argento heeft in het verleden klassiekers afgeleverd die in iedere horrorcollectie thuis horen. Ook ik ben een fan van zijn oudere werken maar de laatste jaren zijn z’n films niet echt meer de moeite waard. De magie lijkt verdwenen.

Toch ben ik, en met mij vele anderen, toch altijd weer benieuwd naar zijn volgende film. Want zou hij het nog één keer kunnen doen. Een meesterwerk afleveren?

Ondanks dat deze trailer bedoeld is voor de filmmarkt, nog beelden met niet afgeronde effecten bevat (en wellicht ook nog een geluidsmix die nog niet af is) lijkt het mij wel al duidelijk dat Dracula 3D niet het meesterwerk zal zijn waar zijn fans op hopen. Aan de effecten valt nog te sleutelen maar het knullige acteerwerk staat er blijkbaar al op.

Oordeel zelf en laat ons weten wat jij er van vindt.

Lees Sales trailer Argento’s Dracula 3D op De Nachtvlinders

Indiana, 1818. De negenjarige Abraham Lincoln knielt bij zijn doodzieke moeder’s bed. Als zij is overleden, leert de de rouwende Abraham dat zij is vermoord door een bovennatuurlijk wezen; een vampier. Dit voedt zijn drift om de bedreiging van de vampieren en hun slavenhoudende bondgenoten te breken, waar hij zich volledig aan wijdt. Gezegend met zijn legendarische lengte, kracht en zijn behendigheid met de bijl, vertrekt Abe op een pad van wraak, dat hem helemaal naar het Witte Huis zal leiden…

Het boek van Seth Grahame-Smith wordt op dit moment verfilmd door Tim Burton (producent) en Timur Bekmambetov (regisseur). Benjamin Walker, Mary Elizabeth Winstead en Rufus Sewell spelen in deze herschreven historische geschiedenis.

Op 22 juni zal Abraham Lincoln Vampire Hunter in Amerika in premiere gaan, wanneer 20th Century Fox de film naar de Nederlandse bioscopen brengt is nog niet bekend.

Lees Posters: Abraham Lincoln Vampire Hunter bij dag en nacht op De Nachtvlinders

Samen met Chuck Hogan heeft Guillermo Del Toro een vampiertrilogie geschreven waarvan het derde en laatste deel (Night Eternal) is vorige maand verschenen in het Engels. In het Nederlands zal het derde deel onder de titel ‘ De Meester: Eeuwige Duisternis’ verschijnen in februari 2012.

Nu heeft Dark Horse Comics laten weten dat het eerste deel van de trilogie ‘The Strain’ (In Nederlands De Meester) zal gaan verschijnen als comicreeks. The Strain begint met een landing van een vliegtuig waarbij de lichten opeens uitgaan. Gedacht wordt dat het hier gaat om een terroristische aanslag of een biologische dreiging. Volgens een oude man in het Spaanse Harlem is niets minder waar; De echte dreiging is vampiers.

Het was een droom van Del Toro en Hogan om hun vampiertrilogie visueel te maken. En met een comic reeks van de serie, vinden ze de manier om de omgeving en de karakters uit het boek nog verder te ontwikkelen. Wel waren beide schrijvers het erover eens dat de comic pas zou verschijnen, na de release van het derde en laatste boek van de trilogie.

Kunstenaar Mike Huddleston (bekend van the Butcher Baker) stond voor de interessante taak om van Del Toro’s vampiers adequate en vooral huiveringwekkende afbeeldingen te maken. Het zijn namelijk niet normale vampiers, maar hebben een unieke biologie. Namelijk door besmetting met een  virus veranderen normale mensen in dodelijke parasieten die op een ding uit zijn: bloed. Vooral het walgelijke en het huiveringwekkende van dit virus moest op juiste wijze in comicvorm vertaald worden. Bij een boek kun je je als lezer nog van alles verbeelden bij wat je leest. Dat maakt dat sommige boeken juist zo eng zijn. Del Toro en Hogan willen dat ditzelfde effect ook met de comicreeks bereikt wordt. Om dit te bereiken werd eveneens de comicschrijver David Lapham (Stray Bullets) ingeschakeld. David Lapham en Mike Huddleston zullen met  Del Toro en Hogan samenwerken om dit project tot een succes te maken.

Deze comicserie zal uit acht delen gaan bestaan. Het eerste deel verschijnt op 15 december 2011 en zal verkrijgbaar zijn in de betere boekhandel.

Lees Vampiertrilogie Guillermo del Toro en Chuck Hogan verschijnt als comic op De Nachtvlinders

We kunnen er lang of kort over discussiëren, feit is dat de tv-serie Buffy The Vampire Slayer het (soft)horror genre eigenhandig naar een groot publiek heeft gebracht. Toen de serie in 2003 na zeven seizoenen stopte, liet het bij de fans een groot gat achter. Een gat dat alweer enige tijd wordt opgevuld door officiële comics, waarvan het negende seizoen in september aanving. Na drie nummers kunnen we vast de balans een beetje opmaken.

Natuurlijk, de tv-serie heeft altijd al ‘spin-off’ comics gehad over Buffy. Over Angel, over minder dragende karakters als vampier Spike of mentor Giles. Maar die comics golden vaak niet als onderdeel van de lopende verhaallijnen en stonden vaak op zichzelf. Zoals andere comics rond bekende series ook vaak los staan van de reeks waarop ze zijn gebaseerd. Buffy’s geestelijk vader Joss Whedon besloot dat eens anders aan te pakken en juist hij is de drijvende krachten achter de comicreeksen die verder gaan na de laatste afleveringen. Dat leverde het erg aardige Angel: After The Fall (in essentie Angel seizoen 6) en het toch wat minder pakkende Buffy The Vampire Slayer Season 8 op. Minder pakkend omdat Whedon en alle makers van de reeks iets te enthousiast het medium comic te gebruiken om uit te pakken met verhaallijnen en (vooral) speciale effecten waarvoor binnen de tv-productie nooit budget was. De reeks kreeg daardoor een globale spanwijdte, Buffy werkte ineens vanuit Schotland en stuurde honderden andere slayers wereldwijd aan… Ondanks het behoorlijk schokkende einde waardoor je van de stoel viel was het toch een beetje te veel van het goede.

Enfin, seizoen 9 dus. Dat start als de wereldwijde schaal waarop de reeks voortploeterde in het vorige seizoen effectief de nek om is gedraaid. Buffy heeft alle magische dimensies weten te sluiten en heeft daarmee niet alleen de wereld afgesloten van allerlei demonen, maar ook van bovennatuurlijke invloeden. Hierdoor heeft ze tevens vriendin Willow van haar magische krachten ontdaan evenals alle andere slayers die tegen het einde van het laatste tv-seizoen ‘ontwaakt’ waren overal ter wereld. Wat overblijft is Buffy die in San Francisco haar leven weer probeert op te pakken en daar weer doet waar ze het best in is. Vampiers opjagen en uitschakelen. Want die lopen er natuurlijk nog wel gewoon rond. Plus omgaan met de ‘horror’ die het dagelijks leven is.

Recent verscheen het derde deel van Buffy Season 9, waarvan de eerste vijf delen het afgeronde geheel ‘Freefall’ vormen en waarvan uiteindelijk 25 delen zullen verschijnen. Deel vier komt in Amerika op 14 december aanstaande uit. Helemaal zeker weten waar het naartoe gaat kunnen we dus nog niet, maar de contouren beginnen zich te vormen. In aflevering drie krijgen we een eerste indruk van ‘het grote kwaad’ dat dit seizoen achter ieders favoriete vampioerslachter aan zit, een wezen dat vele malen ouder is dan welke vampier dan ook. Daarnaast wordt het karakter Severin geïntroduceerd, die de gave heeft vampiers weer in menen te veranderen. Waarna ze alsnog hun einde vinden en juist die vele doden die ineens opduiken doet de politie extra alert zijn. Buffy is hoofdverdachte, waardoor de reeks op dit punt aanvoelt als een soort ‘The Fugitive meets Buffy’.

Hoewel pas drie nummers oud, laat Season 9 Buffy weer zien zoals de meesten haar het liefst zien. Rap van de tong, grappig, maar ook donker van geest en in sociaal opzicht niet de meest begaafde mens op aarde. Dat maakt haar herkenbaar voor de lezer, zoals ze dat ook was voor de kijkers. Creatief vader Joss Whedon overziet de reeks, maar het is in deze scenarist Andrew Chambliss die een puik staaltje schrijfwerk aflevert. Er zit genoeg horror in om de reeks voor horrorliefhebbers de moeite waard te houden, in dit geval het eeuwige gevecht met vampiers, maar net als in de beste afleveringen uit de tv-serie komt de grootste ‘horror’ voort uit de situaties in het dagelijks leven. Juist doordat de reeks – hoe amusant de grootse schaal van het vorige seizoen ook was – weer terugkeert naar die kernwaarden, geldt Season 9 vooralsnog als een ‘must read’ voor iedere liefhebber.

Lees Comic: Buffy season 9, The Vampire Slayer is zichzelf weer op De Nachtvlinders

Het vampierthema kent vele kanten, de laatste tijd kennen we het vooral in combinatie met romantiek of drama in reeksen als Vampire Diaries, Twilight en True Blood. Dat het tegenwoordig ook anders kan bewijst de Duitse schrijver Markus Heitz, in 2007 het vampierboek De Kinderen van Judas en het vorig jaar geschreven vervolg Judaszoon is deze zomer in het Nederlands uitgekomen.

De vampier Sia wil heeft maar één doel in haar leven, breken met haar duistere verleden. Ze heeft er alles voor over om de band te verbreken met de afstammelingen van de Kinderen van Judas, het machtige vampiergeslacht dat haar heeft voorgebracht. Om anoniem door het leven te gaan heeft ze twee doodgewone baantjes aangenomen, haar verlangen naar bloed weet ze slechts met grote moeite te onderdrukken.

Maar evengoed als haar omgeving onwetend is van haar verleden, zo is ook niet bekend dat Sia, misschien wel om haar schuld aan de samenleving in te lossen, de nachtelijke straten schoonhoudt van demonen en andere wezens van de nacht. Daarbij heeft Sia de zorg over twee mensenkinderen, Elena en Emma, die niets weten van Sia’s afkomst en haar bloedige uitstapjes, laat staan van de familieband die tussen hen bestaat. Als Marek, Sia’s halfbroer en haar grootste vijand, in de stad arriveert, neemt Sia’s leven een onverwachte wending. Tegelijk met Marek worden overal in de stad weerwolven en vampierhybriden gesignaleerd, en Sia heeft er haar handen vol aan. De vraag is of ze wel in staat zal zijn haar twee mensenkinderen te beschermen tegen de toenemende plaag van gruwelen en vooral, tegen de plannen van haar meedogenloze broer…

Hoewel Judaszoon een deel twee is, vervolg op Judaskinderen, hoef je deze niet perse in de juiste volgorde te lezen. Het verhaal speelt zich in af dezelfde wereld, maar alle wezens en personages worden ook in dit deel rustig uitgelegd en voorgesteld. Dit komt mede door slimme keus van één van de hoofdpersonages, zijn kennis en geheugen zijn een blanko vel. Alles wat hij leert, leert de lezer ook en op deze manier wordt je in het boek gezogen.

Judaszoon speelt zich grotendeels in het verleden af, de gedetailleerde omschrijvingen van Markus Heitz laten in de waan alsof je in het Frankrijk van de revolutie leeft. En zoals gezegd, romantiek en drama spelen geen hoofdrol in het boek. Spannend, gruwelijk en zorgt voor een flink aantal verassingen: Judaszoon van Markus Heitz is een zeer geslaagd horrorboek!

Waardering: 5 sterren
In deze serie van Markus Heitz zijn inmiddels drie boeken verschenen: De Kinderen van Judas, Judaszoon en afgelopen maand het voorlopig laatste deel Judasdochter.

Lees Boekrecensie: Judaszoon (Markus Heitz) op De Nachtvlinders

In het vierde ‘True Blood’ boek Zo goed als dood van Charlaine Harris krijgen we weer een portie vampierendrama voorgeschoteld. Naast vampieren is het in dit boek tijd voor elven, vormveranderaars, weerwolven en heksen. Een gevarieerd aanbod dat wel voor een spannend boek moet zorgen, toch?

Alle ‘True Blood’ boeken draaien om de serveerster Sookie Stackhouse die een telepatisch vermogen heeft. Ze kan van alle menselijke wezens gedachten lezen, van vormveranderaars en weerwolven kan ze alleen flarden onderscheiden en van vampieren kan ze helemaal geen gedachten lezen. In dit boek zijn er twee verhaallijnen die eigenlijk praktisch langs elkaar heen lopen.

In het voorgaande boek besloot Sookie dat het uit was met vampier Bill, daar begint dit boek ook mee. Bill vertrekt voor onbepaalde tijd naar Peru. Bill komt dan ook praktisch niet voor in dit boek. De eerste grote verhaallijn draait om de oppervampier, de sherrif van gebied vijf, Eric. Sookie komt op haar weg naar huis een geheel naakte en behoorlijk in de warre Eric tegen en neemt hem mee naar huis. Niet snel daarna is Jason (Sookie haar broer) vermist. Dit allemaal aan het begin van het nieuwe jaar.

De verhaallijnen zijn goed uitgewerkt en er is weer een flinke portie drama en seks natuurlijk. Charlaine Harris besteedt in dit boek veel aandacht aan alle personages. Eric, Sookie, Sam en Alcide leer je steeds beter kennen, deze diepgang is een prettig voortgang op het derde boek Club Dood. Ook de nieuwe bovennatuurlijke figuren, zoals elven, andere vormveranderaars en uiteraard de heksen, maken het boek een goed en spannend vervolg. En als je voorgaande boeken niet gelezen hebt, dan is dit boek absoluut geen aanrader, want zonder voorkennis zijn de soms ingewikkelde relaties absoluut niet te begrijpen.

Zoals veel Sookie Stackhouse-boeken eindigt dit vierde boek ook weer met een open einde, waardoor je gelijk door wil lezen in het vijfde boek.

Waardering: ***
Zo goed als dood van Charlaine Harris is uitgegeven door uitgeverij Luitingh en ligt nu in de winkel. Eerdere recensies vind je ook hier: Date met de dood (boek 1), Levend dood in Dallas (boek 2) en Club Dood (boek 3).

Lees Boekrecensie: Zo goed als dood – Charlaine Harris (‘True Blood’ boek 4) op De Nachtvlinders

Het was kwart over tien toen de jonge man naar de ingang van het kleine kerkhof liep. De knoestige bomen die aan weerskanten van de straat stonden, zagen eruit als oude skeletten. Dode bladeren vlogen bij elke windvlaag als nachtvlinders door de lucht.

Op het bordje aan het hek stond dat het kerkhof alleen toegankelijk was van zonsopgang tot zonsondergang, maar daar trok de jonge man zich niets van aan. Toch keek hij voor alle zekerheid even over zijn schouder naar de overkant van de straat. In sommige huizen brandde nog licht, maar niemand keek uit het raam.

Een kerkuil vloog verschrikt op toen het grote smeedijzeren traliehek knarsend openging. Ook de stenen engel die als een schildwacht in het midden van het kerkhof stond, werd wakker en deed zijn ogen open.

De jonge man die het hek opendeed, droeg een zwart kostuum en had een boeket witte rozen bij zich. Zijn gezicht zag er ziekelijk bleek uit in het licht van de maan. Toch was hij hartverscheurend mooi. Bijna even mooi als een engel uit de bijbel. Zijn haar had de kleur van een kraaienveer en zijn lippen waren zo rood als bloed. Maar vooral zijn ogen waren prachtig. Die kwikzilveren ogen. Ze glinsterden in het donker, zoals de ogen van een wolf.

De jonge man sloot het hek en huiverde. Het was 31 oktober 1931 en het was bitter koud. De winter lag als het ware om de hoek te wachten. De jonge man keek even naar de maan die als een zilveren munt aan de hemel stond en liep toen geluidloos naar de achterkant van het kerkhof. De meeste grafstenen stonden scheef of waren met weelderig onkruid overwoekerd. Ze waren ook zo oud dat je de namen en data niet meer kon lezen. De jonge man had hier ooit met Christabel de liefde bedreven. Op een smeedijzeren bankje in het holst van de nacht.

‘Waar ga jij naartoe?’ vroeg de hoge zoete stem van een kind ineens.

Met een ruk draaide de jonge man zich om. Zijn ogen dwaalden over het donkere kerkhof, maar er was geen mens te zien. De takken van de bomen kraakten geheimzinnig en ergens klonk het ijzingwekkende gekras van een raaf, maar de jonge man hoorde niets verdachts. Geen hartslag. Geen voetstappen. Toch had hij het gevoel dat iemand naar hem keek.

Opeens liep hij naar de stenen engel die in het midden van het kerkhof de wacht hield. De engel had een barstje in zijn rechter wang, maar zijn glimlach was hartverscheurend lief. En hij bewoog. Zijn bewegingen waren nauwelijks waarneembaar, maar als je er lang genoeg naar keek, dan zag je het.

‘Het kerkhof is gesloten,’ zei de levensgrote engel op zachte toon, want hij wilde de doden niet wakker maken.

‘Dat weet ik,’ antwoordde de jonge man. Zijn gezicht was een toonbeeld van maagdelijke onschuld. ‘Maar ik zou haar heel graag nog eens willen zien.’

De engel wierp een vluchtige blik op het boeket witte rozen.

‘Heel even maar,’ smeekte de jonge man. Zijn stem klonk even triest als een treurmars. ‘Ik wil weten hoe het met haar is.’

De jonge man zag er zo wanhopig droevig uit dat de engel medelijden met hem kreeg. ‘Goed dan,’ zei de engel.

‘Ik zal u eeuwig dankbaar zijn,’ zei de jonge man en vervolgde zijn weg naar de achterkant van het kerkhof.

Hij heette Wolf en hij was ouder dan hij eruitzag. Veel ouder. De witte rozen die hij bij zich had, waren voor Christabel. Hij had haar leren kennen op een zomeravond in 1743, tijdens een decadent feest in een of ander statig landhuis, niet ver van Parijs. Hij was toen al driehonderd jaar oud.

-

Hoewel hij niet was uitgenodigd, was hij nonchalant met een groepje mensen mee naar binnen geglipt. Al snel vond hij in één van de reusachtige salons een knappe jongen van een jaar of zestien met glanzend blond haar en een androgyn engelengezicht. Wolf liep naar hem toe, fluisterde iets in zijn oor en nam hem mee naar de maanverlichte tuin. Wolf had een voorkeur voor jongens. Vrouwen en meisjes – zo wist hij uit ervaring – schreeuwden altijd moord en brand.

‘Waar gaan we naartoe?’ vroeg de blonde jongen, die blijkbaar Louis heette.

‘Naar de hel,’ zei Wolf met een duistere glimlach. ‘Daar is het niet zo saai en levenloos als hier.’

Niet veel later sloeg hij achter een struik zijn armen om de jongen heen. Hij probeerde Louis zijn hals te kussen, maar de jongen werd razend, rukte zich los en duwde Wolf van zich af. ‘Wat voor iemand ben jij eigenlijk?’ Louis spuwde de woorden vol walging uit.

‘Ik ben een monster,’ antwoordde Wolf, nog altijd met een glimlach. En toen pakte hij Louis opnieuw beet. Hij hield de jongen in een bovennatuurlijke greep, sperde zijn mond zo wijd mogelijk open en zette zijn scherpe slagtanden diep in de jongen zijn keel. Het warme bloed dat in zijn mond begon te stromen, smaakte naar een of ander zoet alcoholisch drankje. Het smaakte zo lekker dat hij Louis tot de laatste druppel leegzoog.

Toen Wolf terug naar de villa liep, zag hij een tengere vrouw met donkerrood haar bij de marmeren fontein staan. Ze droeg een kostbaar kleed van inktzwart fluweel en stond doodstil naar de sterren te kijken.

‘Smaakte hij verrukkelijk toen hij stierf?’ vroeg de vrouw ineens. De vraag klonk niet echt als een beschuldiging. Toch kromp het hart van Wolf ineen. De vrouw had hem per slot van rekening op heterdaad betrapt. Hij was er dan ook van overtuigd dat ze met een crucifix voor de dag zou komen, maar dat deed ze niet. Ze zei dat hij niet bang hoefde te zijn en draaide toen haar hoofd om Wolf aan te kijken.

Ze was even mooi als een Vestaalse maagd, maar ze had ook iets demonisch over zich. In haar donkere ogen brandde een hels vuur. Haar lange vingers leken op vogelklauwen en haar nagels waren zo scherp als een sabel. Je kon er gemakkelijk iemands hoofd mee afsnijden. Toen de vrouw met indrukwekkende gratie dichterbij kwam, zag Wolf twee ronde wondjes op haar witte hals.

‘Ik ben Christabel,’ zei de vrouw en ze liet daarbij haar ivoorwitte tanden zien. Tanden die onmenselijk lang en scherp waren.

Wolf slaakte een zucht van opluchting. Hij was niet bang meer en zijn ogen begonnen weer zilverachtig te glinsteren. ‘Ik ben Wolf,’ zei de jonge vampier. Zijn lippen, wangen en kin waren nog rood en kleverig van het bloed.

Tegen het aanbreken van de dag lag hij naast haar in een hemelbed.

-

Christabel lag nu langzaam weg te rotten in een groot donkergrijs mausoleum dat voor een deel met mos en klimop was bedekt. Wolf deed de zware houten deur van de grimmige tombe open, stapte naar binnen en daalde de stenen trap af.

Halverwege hoorde hij iets ritselen. Iets levends. Een vluchtende rat waarschijnlijk. Wolf glimlachte in het donker. Christabel had een hekel aan ratten.

In de onderaardse crypte hing een smerige natte stank. Het donkerbruine aroma van rottend hout en ontbinding. Wolf stak een aantal kaarsen aan en liep toen naar de dichtstbijzijnde kist. Het deksel was bedekt met een dikke laag stof. Wolf tilde het zware deksel omhoog en hapte toen naar lucht.

Daar lag ze. De vrouw die hij beminde. Althans, wat er van haar over was. Christabel was al een tijdje dood.

‘O, Christabel…’ kreunde Wolf toen hij van de eerste schrik was bekomen. Hij knielde naast haar neer en stak zijn hand uit om haar aan te raken. ‘Ik ben zo blij dat ik je nog eens zie.’ Tranen deden zijn ogen glinsteren. ‘Ik heb je zo gemist.’ Meer kon hij niet zeggen.

Er verscheen een dromerige blik in zijn vochtige ogen. De herinneringen kwamen weer bij hem op. Hij deed zijn ogen dicht en zag…

…het hoge venster en daaronder Christabel die op het stenen altaar lag. Ze rukte vruchteloos aan haar boeien, terwijl ze wanhopig om Wolf riep. Haar mond was met bloed besmeurd.

Zeven monniken met kappen op stonden in een kring rond het altaar. Zes van hen hielden een houten kruis afwerend voor zich uit. De zevende hield in zijn rechterhand een zware hamer en in zijn linker een lange houten staak die voorzien was van een vlijmscherpe punt. De monnik stapte naar voor, hield de punt van de staak boven het hart van de vampier en tilde de hamer hoog boven zijn hoofd. Zijn gezicht stond grimmig. ‘Verlos haar van het kwaad!’ riep hij uit. En toen liet hij de hamer met volle kracht neerkomen. Recht op de bovenkant van de staak.

Christabel schreeuwde het uit van de pijn toen de staak zich als een bliksemschicht door haar hart boorde. Haar bloed spoot als een woeste fontein uit de wond omhoog.

-

De herinnering was zo levendig dat Wolf zich misselijk begon te voelen. Toen hij het bloed door de lucht zag vliegen, deed hij zijn ogen weer open.

Christabel droeg nog altijd hetzelfde kleed, maar haar verrukkelijke schoonheid was verdwenen. Haar huid was zo droog als perkament geworden en begon van haar schedel en haar botten los te komen. Haar tanden hadden een roestkleurige tint gekregen en er kropen insecten uit haar mond.

Wolf boog zich over haar heen en drukte zijn lippen op haar verdorde mond, in een poging haar op die manier weer tot leven te wekken. Maar Christabel verroerde zich niet. Ook haar ogen bleven dicht.

Wolf stak toen zijn hand onder haar rug en tilde haar heel voorzichtig op. Ze woog nog minder dan een bos hout. Haar hoofd hing slap achterover, zoals dat van een lappenpop. Wolf drukte het uitgedroogde lijk teder tegen zich aan en streelde haar lange haar. Verscheidene minuten hield hij haar zo vast, huilend als een kind.

‘Ik hou nog altijd zielsveel van jou,’ zei hij na een lange stilte. De tranen die over zijn wangen liepen, glinsterden als kristallen. Voorzichtig legde hij het lijk terug in de beschimmelde kist. ‘Slaap zacht, mijn donkere engel.’

-

Het was even over elven toen Wolf de tombe weer uitkwam en terug naar de ingang liep. Daar bleef hij heel even staan om een laatste blik op het kerkhof te werpen. De stenen engel keek weer dromerig naar de grond.

Ooit, dacht de jonge vampier bij zichzelf, zal ik vredig naast haar liggen. Over duizend jaar of zo. Maar nu nog niet. Per slot van rekening was hij nog maar vijfhonderd jaar oud. Hij draaide zich om en ging op jacht.

In een smerig donker steegje, nauwelijks een kilometer verderop, stortte hij zich op een dakloos zwevertje met witblond haar. Hij zag er nog vreselijk jong uit. Hij kon niet veel ouder zijn dan een jaar of acht. Zijn bloed was zo zoet als honing. De jongen probeerde zich los te rukken, maar Wolf was uiteraard veel sterker en al snel begon het zwervertje te sterven. Zijn verkleumde vingers klauwden naar de lucht, maar zijn bewegingen werden zwakker. Zijn hartslag vertraagde. Zijn gezicht werd bleker.

Ja, zo is het nu eenmaal. Midden in het leven worden we door de dood overvallen.

Wim Dekens (België, 1977) was op zijn achtste al bezig met het schrijven van verhaaltjes. Hij had toen al een voorliefde voor horror. Wim interesseerde zich ook mateloos voor film. Na het verlaten van de middelbare school wilde hij naar de filmacademie in Brussel, want Wim droomde ervan om filmmaker te worden. Maar van zijn ouders moest hij eerst een vak leren waarvan hij kon leven. Wim heeft dan maar journalistiek gestudeerd. In 1998 mocht hij als redacteur aan de slag bij de krant Gazet van Antwerpen. Daar heeft hij vijf jaar gewerkt. Enkele jaren geleden is Wim opnieuw begonnen met het schrijven van korte griezelverhalen.

Lees Kort verhaal: Allerheiligen – Wim Dekens op De Nachtvlinders

De laatste tijd is het horrorgenre overspoeld door boeken waarin de vampier een prominente rol speelt. En dan bedoel ik hier geen glittervampieren, maar meer het duistere soort. Twee interessante boeken wil ik nog extra onder jullie aandacht brengen, omdat ze beiden het vampieridee wel op erg interessante wijze beschrijven, namelijk als virus.

Het eerder besproken Oversteek van Justin Cronin deed erg denken aan een boekenserie van Guillermo Del Toro [de regisseur, red.] en Chuck Hogan, een bloedstollende reeks bestaande tot dusver uit de twee boeken De Meester en De Meester: De Val. Al voordat het eerste deel in de boekenwinkels lag, werd het uitgeroepen tot engste boek van het jaar….Tja dat belooft wel wat.

Het verhaal start wanneer een vliegtuig op een vliegveld in New York opeens van de radar verdwijnt. Men besluit een kijkje te nemen en vindt het vliegtuig op de landingsbaan, de lichten uit, geen beweging en je kunt een speld horen vallen. Later blijkt dat de mensheid wordt overspoeld door een plaag, en de gruwelen die hierop volgen zijn niet te overzien. De mensen die besmet worden door dit virus veranderen in een soort vampiers die continu op zoek zijn naar bloed. Maar ze houden wel een vreemde binding met hun familieleden.

Ook in dit boek bewijst Del Toro weer dat hij wel raad weet met het horrorgenre. Suggestieve beschrijvingen worden afgewisseld met bloederige scènes waarbij de anatomische beschrijvingen niets aan de verbeelding overlaten. Maar naast een heerlijk potje gruwelen biedt het boek ook diverse personages en kennen Del Toro en Hogan hun encyclopedieen. Gruwelen uit de geschiedenis (denk aan de Holocaust) en mythen worden op boeiende wijze verweven in het verhaal. Dit zorgt ervoor dat het boek diverse lagen bevat die zijn uitwerking niet mist op de lezer.

De boekenserie van Del Toro en Hogan wordt een trilogie, het laatste deel gaat ‘The Night Eternal’ heten en komt eind 25 oktober uit in het Engels. Wanneer de Nederlandse vertaling van het laatste deel uitkomt is nog niet bekend.

Lees Aangestoken door het vampiervirus: De Meester (Del Toro / Hogan) op De Nachtvlinders

De laatste tijd is het horrorgenre overspoeld door boeken waarin de vampier een prominente rol speelt. En dan bedoel ik hier geen glittervampieren, maar meer het duistere soort. Twee interessante boeken wil ik nog extra onder de aandacht brengen. Omdat ze beiden het vampieridee wel op erg interessante wijze beschrijven, namelijk als virus.

Allereerst De Oversteek van Justin Cronin (Oorspronkelijke titel The Passage). De kaft biedt een eng kijkend meisje, wat een verhaal in sinistere sferen beloofd. En wat de kaft belooft, biedt het boek.

De zesjarige Amy Harper Belafonte is de dertiende proefpersoon in een geheim project van de Amerikaanse overheid. Een experiment dat volledig misloopt wanneer de eerste twaalf proefpersonen, besmet met een dodelijk virus, uitbreken. Amy weet te ontsnappen en verschuilt zich in de bossen van Oregon, ver verwijderd van de menselijke beschaving die wordt vernietigd door de gevolgen van het experiment.

Honderd jaar later weet een ommuurde kolonie zich staande te houden tegen de kwaadaardige wezens die het dorre Amerikaanse landschap bevolken. Dan verschijnt uit het niets een jonge vrouw. Ze heeft geen stem, geen herinneringen. Ze raakt bevriend met een groep jonge overlevenden en samen maken zij de oversteek naar de plaats waar het ooit begon om het geheim van haar mysterieuze bestaan te ontdekken, een geheim met de kracht om de wereld te redden.

Een virus wat leidt tot een vorm van vampirisme. Stel je eens voor. Je geliefde moeder of vriend die van een (redelijk) normaal functionerend mens verandert in een onherkenbaar bleek wezen zonder haar die je aanvalt…..Geen aantrekkelijke gedachte . Door het boek heen lijkt steeds dat deze wezens elke vorm van menselijkheid hebben verloren. Maar aan het einde van het boek blijkt dit toch wat ingewikkelder te liggen……

De rest moeten jullie zelf maar uitvinden. Ondanks dat het boek zowat formaatje De Beproeving (Stephen King) is, biedt het boek een boeiend verhaal met levensechte personages. Stukken van het verhaal bevatten wat diepergaande achtergrondinformatie met betrekking tot de personages. Dit haalt de vaart soms wat uit het verhaal, maar helpt wel erg mee om het verhaal zo levensecht en interessant mogelijk te maken. Al met al een knap staaltje horror met elementen uit andere genres als drama, psychologie met een vleugje romantiek.

Voor de geïnteresseerden; Het boek is het eerste deel van een trilogie. Deel 2 (The Twelve) en deel 3 (The City of Mirrors) staan al gepland voor 2012 en 2014. Hopelijk worden deze ook in het Nederlands vertaald. De filmrechten van The Passage zijn ook al verkocht.

Lees Aangestoken door het vampiervirus: De Oversteek (Justin Cronin) op De Nachtvlinders

Een verbannen krijger moet tijdens een gevecht tegen bloeddorstige vampieren de mensheid redden in deze sciencefiction-thriller Priest. De bioscoop in Nederland haalde hij niet, nu is Priest wel uitgekomen op DVD en Blu-ray.

In een door oorlog verwoeste wereld maken we kennis met een legendarische priester annex krijger uit de laatste vampierenoorlog. Wanneer zijn nicht ontvoerd wordt door een nieuwe stam genadeloze vampieren, breekt de priester zijn heilige gelofte voor een obsessieve queeste om haar te redden, voor ze onherroepelijk één van hen wordt. Hij krijgt op deze tocht het gezelschap van een vriend van zijn nicht, een vingervlugge jonge sheriff en een voormalige krijgspriesteres die over bovennatuurlijke krachten beschikt.

Deze omschrijving is een grootse belofte en kan wellicht een goede film opleveren, maar met acteurs Paul Bettanny, Cam Gigandet en Maggie Q is dit regisseur Scott Stewart niet gelukt. Hoewel, Priest is wel groots en op punten ook zeker goede entertainment, maar de film mist iets: Emotie.

Emotie waar de film wel erg sterk mee begint, de ontvoering wordt sterk in beeld gebracht. Het gezin probeert een bestaan op de bouwen, er is hoop dat de straling op de akkers flink afneemt en er binnenkort gezaaid en geoogst kan worden, na al die jaren angst voor de vampieren. Gelukkig zijn die er niet meer. Er blijkt te vroeg gejuigd…

De film vervolgt in Cathedral-city waar door de jarenlange heerschappij van de kerk emoties als blijdschap en vreugde niet bestaan. Ook hier wordt geloofd dat de vampieren zijn uitgeroeid, de vroegere krijgers, priesters, zijn werkloos en er is niets meer over van hun vroegere heldenstatus. Maar als priester Paul Bettanny krijgt te horen dat zijn nichtje is ontvoerd, stapt hij tegen de wil van de kerk in terug in zijn oude beroep en gaat op jacht. Vanaf daar is de film emotieloos, er komt een hoop visueel spektakel voor in de plaats, maar daarvoor missen we de 3D-versie in Nederland moet je wel de 3D-versie kijken. Ik schrijf het gemis van emotie vooral af op Paul Bettanny, want ondanks wat er in een script staat, met zijn gezichtsuitdrukkingen had hij hier veel in kunnen betekenen.

Ik vraag me ook af wat Scott Stewart toch met het geloof heeft, gebruikt hij zijn films als propaganda? In zijn vorige film Legion was het geloof de grote oplossing, in Priest is deze boodschap misschien iets minder, maar opvallend is het wel. Priest ziet er goed uit, het neigt af en toe naar steampunk, en de basis van het verhaal (gelijknamige comics) is sterk. Maar het acteerwerk en het ontbreken van diepgang maken Priest een erg matige film.

Toch wordt dit nog wel iets goedgemaakt door de extra’s op de DVD en Blu-ray. Want behalve verwijderde scènes, audiocommentaar van de makers en de cast staan er twee interessante making-of’s op die het sterke punt van Priest nog meer ondersteunen: The Bloody Frontier: Creating the World of Priest en Tools of the Trade: The Weapons and Vehicles of Priest.

Waardering: 3 sterren – net voldoende door de extra’s
Priest is deze maand uitgekomen op Blu-ray en DVD

Lees Recensie: Priest (Scott Stewart, 2010) op De Nachtvlinders

Eerder dit jaar werden de liefhebbers van de Sookie Stackhouse series (beter bekent als de True Blood series) al verwend met het elfde deel van de serie (‘Dead Reckoning’). Daarna heeft Charlaine Harris zeker niet stil gezeten, want recent is ‘The Sookie Stackhouse Companion’ verschenen. Een boek dat, zoals de naam al zegt, dieper ingaat op het karakter ‘Sookie Stackhouse’ en haar leven in Bon Temps.

Allemaal leuk en aardig, maar wat kun je nu van dit boek verwachten? Fans van de boeken vinden sowieso een antwoord op brandende vragen die ze nog hadden met betrekking tot de serie. Daarnaast geeft het boek de lezers een beter beeld van het stadje Bon Temps en extra informatie over Sookie en haar medepersonages.

Het boek bevat allereerst het antwoord op de vraag, hoe het nu zit met die korte verhalen over Sookie en in welke volgorde deze nu gelezen moeten worden. Voor de onwetende onder ons; Charlaine Harris heeft in 2009 een klein boekje uitgegeven met vijf verschillende korte verhalen met betrekking tot Sookie en haar leven in Bon Temps. Hiervoor waren deze verhalen opgenomen in verschillende verhalenbundels en moest je als fan flink zoeken om al deze verhalen in bezit te krijgen. In de Companion gaat Harris dieper in op de volgorde van hoe de verhalen het beste gelezen kunnen worden en wat de gedachte achter deze verhalen is. Ook bevat de Companion zelf nog een kort verhaal over Sookie, genaamd ‘Small-Town Wedding’.

>Daarnaast staat in het boek een stuk over hoe Sookies kijk is op alle vreemde wezens die haar pad kruizen. Ook wordt ingegaan op alle personages die een rol spelen in de boeken van Harris. Wie is wie en welke rol hebben zij in het verhaal? Hoe zit Sookies familie in elkaar? En het boek biedt een handige tijdlijn van alle relevante gebeurtenissen in Sookies leven.

Voor ieder wat wils, dus ook voor de kookfanaten. Het boek somt een aantal typische ‘Bon Temps’-recepten op en hoe ze gemaakt kunnen worden. Dus wil je eten op zijn ‘Bon Temps’ dan biedt de Companion een mogelijkheid. Ten slotte komen fans en fanclubs ook nog aan het woord.

Al met al een zeer interessante uitgave en een musthave voor elke Sookiefan die wat meer achtergrondinformatie wil! See you in Bon Temps!

Sookie Stackhouse Companion is alleen in het Engels verschenen en verkrijgbaar bij de betere boekhandel.

Lees Sookie Stackhouse Companion, Charlaine Harris (Engels) op De Nachtvlinders

In januari 2012 komt de schaars geklede bloedzuigster terug in Vampirella vs. Dracula. In het kort zal de comic gaan over de alom bekende Dracula, die naar Amerika gaat om daar lekker zijn ding te gaan doen. Wat hij echter niet weet, is dat een andere vampier hem voor is geweest. Het verhaal wordt geschreven door Joe Harris, die ook aan comics als X-men en Spider-Man heeft gewerkt.

De originele comic zag in 1969 voor het eerst het licht en heeft in het originele formaat 112 issues gekend, de laatste uitgegeven in maart 1983. In 1991 werden de rechten overgenomen en heeft de serie nog tot 2007 gelopen. In 2010 zijn de rechten voor Vampirella gekocht door Dynamite Entertainment, die nu dus ook de nieuwe serie zal uitbrengen.

Vampirella vs. Dracula zal een navertelling worden The New European, een kort verhaal geschreven door Alan Moore (bekend van de V for Vendetta, Watchmen en From Hell comics) en Gary Frank (die bij zowel DC Comics als Marvel aan grote namen heeft gewerkt). Voor meer informatie over de eerste uitgave kun je het artikel op Broken Frontier lezen.

Lees Vampirella gaat volgend jaar de strijd aan met Dracula op De Nachtvlinders

Een Nederlandse horrorcomic met als bonus dat een paar hoofdrollen worden ingevuld door bekende Nederlanders. Radio DJ’s Rob Stenders en Fred Siebelink, van Siebelink en Stenders op KXRadio, samen met singer/songwriter Lana Wolf zijn inspiratie geweest voor hoofdpersonages van Sanguis. Het verhaal gaat dan ook niet over het leven van twee radio DJ’s en een singer/songwriter, maar over vampieren.

De comic Sanguis zal uit 7 uitgaven bestaan, te weten een prequel en 6 issues. De prequel speelt zich af in 1943, Amsterdam. Rob en Lana redden bisschop van der Steen van een groepje vampieren die op zoek zijn naar een mysterieus medaillon. Het is een echte prequel, het geeft wat achtergrond informatie en zet de toon voor de komende 6 issues.

Issue 1, ofwel de tweede uitgave van Sanguis, gaat verder in de tegenwoordige tijd. Je maakt kennis met priester Fred die naar Zwitserland afreist om de familie Frauenknecht te informeren over de dood van zijn mentor en vriend, bisschop van der Steen. Eenmaal daar komt hij achter de betekenis van het Bloed Medaillon.

De prequel en issue 1 zijn in het Engels geschreven. Ze lezen niet makkelijk weg, maar er zit dan ook een hoop achtergrond informatie in. Daarnaast houden de afbeeldingen je ook bezig, er is in ieder geval genoeg te bekijken. Issue 2 daarentegen, is in het Nederlands geschreven. Maar dat is niet het enige verschil.

Nee, zoals tekenaar Dimitri Jansma aan het einde van issue 2 uitlegt, is er qua tekenstijl heel wat veranderd. In de prequel is met opzet gekozen voor een strakke lay-out en een hoop zwart en duisternis. Dit zet wel de toon voor het verhaal, maar zorgt ook voor een wat stijve vormgeving. Als tekenaar, zo vertelt Dimitri, ben je toch erg kritisch op je eigen werk. Hij is andere technieken gaan gebruiken en dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Issue 1 heeft al wat meer dynamiek, maar het verschil in issue 2 is nog vele malen groter. Een verschil dat de comic ten goede komt.

Een derde verschil in issue 2 is humor. Waar de eerste twee uitgaven redelijk serieus geschreven waren, is de derde uitgave een stuk lichter op momenten. Dit maakt het ook lekkerder weg te lezen. Er zitten nog veel meer nieuwe ontwikkelingen in, maar daarvoor moet je het zelf maar gaan lezen. Overigens, als je de comic wilt kopen, moet je er wel snel bij zijn. De prequel, uitgegeven in maart 2010 heeft namelijk een gelimiteerde oplage van 200 stuks. Het tweede deel is afgelopen maand uitgegeven.

Sanguis, een horrorcomic over vampieren van Nederlandse bodem, met bekende Nederlanders in de hoofdrol. Het is een verhaal dat raadselachtig begint, maar al snel duidelijk wordt voor de lezer. Daarnaast groeit de comic, in ieder geval in de eerste drie uitgaven, wat veel belooft voor de volgende uitgave.

Waardering: 4 sterren
Sanguis wordt geschreven door Gert-Jan van Oosten en getekend door Dimitri Jansma van Drop Comics.

Lees Recensie: Sanguis – horrorcomic van Nederlandse bodem op De Nachtvlinders

Sinds 1971 reikt de British Fantasy Society (BSF) jaarlijks de British Fantasy Awards uit. Begin oktober vond de editie 2011 plaats tijdens FantasyCon in Brighton. Grote winnaar werd Sam Stone, die met haar boek Demon Dance de prestigieuze August Derleth Fantasy Award in de wacht sleepte voor beste fantasyboek van het afgelopen jaar. 31 jaar na Tanith Lee is zij pas de tweede vrouw die deze prijs in ontvangst mocht nemen. Bovendien werd haar verhaal Fool’s Gold ook nog eens tot beste kortverhaal van het jaar bekroond.

Demon Dance is het derde boek in de Vampire Gene-reeks. De reeks begon als een klassiek vampierenverhaal in het eerste deel, Killing Kiss. Daarin maakte we kennis met de vampier Gabriele, die een verre neef is van Guilo Caccini, de uitvinder van de opera. Het eerste boek vertelt vooral zijn 400-jarige zoektocht naar een soulmate. Het tweede boek van de reeks, Futile Flame, vertelt ons het verhaal van Lucrezia Borgia, de maker van Gabriele en is eerder een typisch horrorverhaal. In het derde en dus bekroonde deel, Demon Dance, switcht schrijfster Sam Stone nogmaals van genre en bevat het verhaal meer fantasy-elementen. Het vertelt het verhaal van Gabriele’s vampierendochter Lily. Zij wordt beschouwd als degene die wel eens tot de machtigste vampier ooit zou kunnen uitgroeien. Echter door een speling van het lot wordt Lily terug in de tijd gekatapulteerd en moet zij haar weg naar het heden zien terug te vinden. Daarbij leert ze ondertussen dat ze misschien wel machtig is, maar dat ze het lot toch niet zomaar onder controle kan krijgen. Eerder dit jaar verscheen ook al het vierde deel in de reeks, Hateful Heart, die verder gaat op het pad van fantasy en horror, en een vijfde deel, met werktitel Silent Sand, staat ook al in de steigers. De reeks is momenteel nog niet in het Nederlands vertaald, maar de Engelse boeken zijn bij de meeste Nederlandse en Vlaamse internetwinkels wel verkrijgbaar.

Helaas was de vreugde van korte duur voor Sam Stone. Na de bekendmaking van haar overwinning stak een storm van protest op. Vooral de bekende uitgever en schrijver Stephen Jones nam het voortouw en schreef op zijn website een vernietigend artikel over deze editie van de British Fantasy Awards. Hij was het duidelijk niet eens met de gemaakte keuzes, die hij niet genoeg mainstream vond en ook nog eens van slechte kwaliteit, maar zinspeelde vooral op een kwestie van belangenvermenging. Heel wat winnaars zitten namelijk bij de kleine uitgeverij Telos, die gerund wordt door David Howe, de voorzitter van de British Fantasy Awards. Daarnaast is David Howe ook de levenspartner van grote winnares Sam Stone. Het artikel van Stephen Jones zette een geruchtenmolen in gang en onder deze druk en aantijgingen besloot Sam Stone om haar prestigieuze award voor beste boek terug te geven. Daarbij ontkende ze dat er enige sprake was van belangenvermenging, maar om de toekomst van de British Fantasy Awards te vrijwaren, vond ze het toch beter om af te zien van haar prijs.

Andere winnaars van de British Fantasy Awards 2011 waren Simon Clark die voor Humpty’s Bone de prijs voor beste novelle kreeg, Stephen King werd bekroond voor zijn verzamelboek Full Dark, No Stars en Back from the Dead: The Legacy of the Pan Book of Horror Stories kreeg de award voor beste Anthology. Tenslotte werd Robert Jackson Bennett gelauwerd als beste nieuwkomer en Terry Pratchett, bekend van de komische fantasyreeks Schijfwereld, kreeg de Karl Edward Wagner Special Award als bekroning van zijn oeuvre.

Lees Sam Stone wint British Fantasy Award en levert hem weer in op De Nachtvlinders