Buried, een adembenemende film (recensie)

In een bekende Nederlandse thriller (ik zal de naam niet noemen om spoilers voor toekomstige kijkers te voorkomen) laat een moordenaar zijn slachtoffers de marteldood sterven door ze levend te begraven. Je krijgt niet veel van de doodsstrijd te zien, maar het leek mij altijd een gruwelijke manier om te sterven en ik weet dat ik niet de enige ben. In de negentiende eeuw, toen de medische wetenschap nog niet zo ver was als nu, en coma’s en ‘locked-in syndrome’ nog niet herkend werden, was taphefobie (de angst om levend begraven te worden) een algemeen gegeven. Men was zo bang om levend begraven te worden, dat er speciale doodskisten werden gemaakt met ventilatiepijpen en waarschuwingsbellen. Het gerucht gaat dat Edgar Allen Poe, die drie verhalen schreef over taphefobie, in een dergelijke kist begraven werd.

Buried (Rodrigo Cortés) begint waar de meeste verhalen over taphefobie ophouden, namelijk als Paul Conroy (Ryan Reynolds) wakker wordt in een houten kist en beseft dat hij levend begraven is. Paul is een Amerikaanse vrachtwagenchauffeur in Irak, hij is dan ook niet het slachtoffer van een sadistische seriemoordenaar of een medische misser maar van een Irakese gijzelnemer. Anderhalf uur lang volgen wij Paul’s verwoede pogingen om met zijn Arabische mobieltje de buitenwereld op zijn benarde positie te attenderen, iets wat veel moeilijker blijkt te zijn dan gedacht.

Wat Buried zo’n goede film maakt, is dat het verhaal vanuit Paul’s belevingswereld wordt verteld. Wij weten alleen wat hij weet en wij zien dus ook niet wat er in de buitenwereld gebeurt. Hierdoor deel je ook echt Paul’s gevoelens van frustratie, hoop en angst. Door de manier waarop Buried gefilmd is, wordt het claustrofobische gegeven ook tastbaar voor de kijker. De veelzijdige Canadese acteur Ryan Reynolds (The Amityville Horror, The Proposal) is ijzersterk in zijn rol als Paul Conroy, daarbij is het niet vervelend om anderhalf uur lang te moeten kijken naar de ‘Sexiest Man Alive’. Hoewel we de andere personages niet te zien krijgen, zijn ze wel onmisbaar voor het verhaal. De volgende (perfect gecaste) acteurs hoor je onder andere door de mobiele telefoon: José Luis García Pérez als Jabir, Robert Paterson als Dan Brenner, Stephen Tobolowsky als Alan Davenport en Samantha Mathis als Linda Conroy.

Of je nou van horror houdt of niet, Buried is een goede film: goed verhaal, goed camerawerk, goed acteerwerk. Het is geen keiharde slasher met rondvliegende ledematen, maar Buried is wel eng en absoluut een aanrader (al is deze ‘adembenemende’ film niet geschikt voor claustrofoben)!

Bloody Mary proefnotitie: Buried is niet bloederig, maar wel goed bereid. Daarbij heeft Buried een verfijnde smaak waar je nog lang van na kunt genieten.
Buried draait vanaf 25 november in de bioscoop.

Waardering: 4.5 / 5 sterren      
Steun De Nachtvlinders door dit artikel te delen, of doneer €1 via Paypal of iDeal.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

2 Reacties
  1. Tommy zegt

    Snap het spoilergehalte uit de eerste zin niet, maar me uit nieuwsgierigheid : ) wel rot gezocht op het net. Zal de titel dan ook maar niet verklappen, maar is het een film uit 1988?

    Anyway, ik had het laatst nog over beperkte settings in ruimte-horror? Dit is pas beperkte setting, en man ik kan nu al zeggen: dat hoeft eens geen beperking te zijn en deze film is voor mij DE verrassing van het jaar.

  2. marioten zegt

    heel goeie film echt spannend ! 😀

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.