- advertentie -

Recensie: Black Past (Olaf Ittenbach, 1989)

Johnny is net in een ander huis getrokken met zijn vader en twee zussen. Op zolder vindt hij een oude spiegel die hij op zijn kamer hangt. Maar al snel blijkt de spiegel allerlei bloederige taferelen te veroorzaken.

Black Past was Olaf Ittenbachs eerste film die hij maakte, hij was toen twintig, in 1989. Hij speelde zelf de hoofdrol en deed uiteraard ook zelf de make up en special effects. De film is opgenomen op video (en de dialogen en geluidseffecten zijn later toegevoegd) en de andere rollen worden waarschijnlijk gespeeld door vrienden en familie. Wat we hier hebben is dus eigenlijk weinig meer dan een amateur film. Persoonlijk vindt ik dat niet erg, zo lang je van te voren maar weet waar je aan toe bent.

Het acteren en de dialogen (in Duits) zijn dan ook van een tenenkrommend niveau. En jammer genoeg krijgen we hier aardig wat van voorgeschoteld voordat het uitzinnige bloedvergieten begint. De film gaat eigenlijk nergens over en we krijgen aardig wat overbodige scenes te zien van Olaf die over straat loopt, een ontbijtje nuttigt of wat nutteloos uithangt in zijn kamer.

De film duurt slechts zo’n 75 minuten maar had van mij nog wel wat ingekort mogen worden. Pas na een dikke 40 minuten komt de film los en worden we getrakteerd op een portie amateur gore waar je U tegen zegt. Gore die er soms best goed uitziet, maar soms ook behoorlijk knullig. In ieder geval blijkt uit deze film wel al dat Ittenbach meer talent heeft voor het maken van special effects dan voor filmen.

Op de één of andere manier kan ik nog best genieten van dit soort filmjes, hoe slecht ze soms ook zijn. Maar ik vraag me af wat een nietsvermoedende horrorliefhebber er van vindt als hij deze film meeneemt.

Best apart dus dat zo’n soort amateursplatterfilm van ruim 20 jaar oud in Nederland op DVD verschijnt. Dit is echt alleen geschikt voor liefhebbers van undergroundhorror of wellicht voor amateurfilmers.

Waardering: 1.5 / 5 sterren      
Black Past is nu verkrijgbaar op DVD.

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Recente berichten

Recensie: ‘The Order’ (Netflix, 2019)

De nieuwe Netflix-serie The Order is vooral een experimentele serie is. Het is een mix van spanning, liefde en…

Koppen rollen in ‘The Head Hunter’

Koppen rollen letterlijk in de middeleeuwse horrorfilm The Head Hunter.In  een tijd waarin monsters en het occulte de boventoon voeren, volgen we een  vader in rouw (Christopher Rygh), die jacht maakt op monsters en hun afgehakte hoofd…

Akelige boekverfilmingen

In 'The Entity' viert een vreemde entiteit zijn lust uit op willekeurige vrouwen. In 'The Incubus' zijn meerdere vrouwen het slachtoffer van een demon, maar worden zij na de daad ook nog eens gruwelijk vermoord.

Een vergeten stukje Franse horror

egenwoordig kan menig horrorfan wel een Franse horrorfilm opnoemen. Films als Martyrs, À l’intérieur, Haute Tension, en recentelijk Grave (Raw), waren hier ook ontzettend populair. Regisseur Jean Rollin wist als een behoorlijke reputatie op…