Boekrecensie: Vlinderhuid – Sergey Kuznetsov

De jonge, ambitieuze Xenia werkt bij een kleine maar invloedrijke onlinekrant. Wanneer Moskou wordt opgeschrikt door een reeks gruwelijke moorden door een psychopaat, die het speciaal op vrouwen heeft voorzien, besluit Xenia de seriemoordenaar op te sporen via internet. Daartoe ontwerpt ze een ingenieuze website die als valstrik moet werken.

Boek: vlinderhuid - sergey kuznetsovDe website lijkt te werken: ze weet contact te maken met de moordenaar en ze wordt een regelrechte mediasensatie. Maar Xenia’s professionele interesse in de moorden komt deels voort uit haar eigen onderbewuste mengeling van afschuw en fascinatie met de seksuele bruutheid van de moorden. Gaandeweg raakt Xenia regelrecht geobsedeerd door de moordenaar – en hij door haar. Ze belanden in een gevaarlijk spel, onder het toeziend oog van de media. Xenia zal zich moeten losrukken van haar obsessie en de moordenaar in de val lokken.

Toen ik deze tekst op de achterkant van het boek Vlinderhuid las, was ik meteen geïntrigeerd en hoopte ik op een spannend boek dat draaide rond de moorden van de psychopaat, de internetzoektocht en het uiteindelijk ontmaskeren van de seriemoordenaar. Wie net als mij met deze verwachtingen aan het boek begint, moet ik helaas teleurstellen. Het centrale thema in Vlinderhuid is niet zo zeer de seriemoordenaar en de zoektocht naar hem, maar wel eerder het leven van Xenia en de bijzondere relaties die zij onderhoudt. Xenia is namelijk een jonge vrouw van 23 die het professioneel voor de wind gaat. Ondanks haar jonge leeftijd is zij reeds opgeklommen tot hoofdredacteur van een onlinekrant. Wat vele mensen in haar omgeving echter niet weten, is dat Xenia er een ongewone seksuele voorkeur op na houdt. Xenia houdt namelijk van BDSM en heeft het ontzettend moeilijk om seksueel genot te vinden zonder enige vorm van pijn.

De laatste tijd heeft Xenia het echter moeilijk op relationeel vlak. Ze heeft geen BDSM-partner meer en de mannen waarmee ze in bed belandt, schrikken wanneer ze haar SM-speelgoed bovenhaalt. Ze moet het dan ook vaker stellen met gewone, saaie vanilleseks en wordt gedwongen om zichzelf stiekem te verminken om toch enig genot te kunnen vinden. Daarnaast heeft ze in de loop van de jaren gemerkt dat haar omgeving haar seksuele voorkeur niet zo vlot aanvaardt, wat het haar nog moeilijker maakt om hiermee om te gaan. Wanneer ze via haar speciale website rond de seriemoordenaar in Moskou via ICQ aan de praat geraakt met een man die haar noden lijkt te verstaan, weet ze niet dat dit de seriemoordenaar is en beiden raken door elkaar geobsedeerd.

De aandacht van het boek gaat dus voor een groot deel uit naar het seksuele leven van Xenia, vroeger en nu, hoe ze hiermee worstelt, hoe haar omgeving hiermee omgaat en hoe het seksuele leven van haar omgeving is. De seriemoordenaar krijgt binnen dit verhaal zeer lange tijd weinig ruimte en het is pas na 200 bladzijden dat Xenia en de seriemoordenaar met elkaar in contact komen. In de eerste 200 bladzijden krijgen we weliswaar een blik op de gruwelijke moorden die de psychopaat pleegt en via een soort van dagboek (ik vermoed dat het in de oorspronkelijke Russische versie eerder gedichten waren) een inzicht in zijn denkwereld, maar die hoofdstukken staan redelijk los van het hoofdverhaal en lijken daardoor ontzettend lang een eigen leven te leiden in het boek.

Wanneer Xenia en de seriemoordenaar dan daarna toch met elkaar aan de praat geraken via de website, blijft de schrijver helaas wat op de vlakte en zit er zelfs eigenlijk weinig spannends aan het verhaal. Zelfs de ontknoping en dat gevaarlijke spel wat de achterflap belooft, is teleurstellend als je weet dat dit spel zich in het laatste hoofdstuk afspeelt en op 5 bladzijden helemaal wordt afgewerkt.

Hierdoor kreeg ik als lezer het gevoel dat het boek veel beloofde, maar het uiteindelijk toch niet kon waarmaken. Het boek is zeker niet slecht en is vlot geschreven, maar het boek blijft vaak op de oppervlakte.

Zo krijg je bijvoorbeeld een hoofdstuk over de paranoia die ontstaat over het feit dat er een seriemoordenaar in Moskou rondwandelt. Verder in het boek wordt een hoofdstuk gewijd aan de negatieve kanten van internet en dan vooral van zijn gebruikers die hun anonimiteit misbruiken om ongepast te reageren op het forum van de speciale website rond de psychopaat. In een ander hoofdstuk wordt dan nog eens stilgestaan bij bekende psychopaten uit het verleden en wat hen drijft om te moorden. Dit zijn allemaal interessante invalshoeken die de nodige aandacht mogen krijgen of elementen kunnen zijn die de schrijver kan gebruiken om het verhaal spannend te maken. Maar helaas lijken die hoofdstukken eerder anekdotisch te zijn en wordt er niets mee gedaan in de rest van het verhaal. Jammer.

Hierdoor kan ik alleen maar besluiten dat je Vlinderhuid van Sergey Kuznetsov best leest met de juiste verwachtingen. De achterflap belooft een spannend boek met gruwelijke moorden, een website die als valstrik wordt gebruikt en een gevaarlijk, obsessief spel. Vlinderhuid lost die verwachtingen niet echt in, maar geeft in ruil wel een boeiend verhaal over een jonge vrouw die houdt van BDSM, maar stilaan steeds meer en meer worstelt met haar bijzondere seksuele voorkeur en met zichzelf in het reine wil komen.

Waardering: 2,5 sterren
Vlinderhuid (Sergey Kuznetsov) verschijnt vandaag, 11 november, bij uitgeverij Boekerij. De richtprijs is e9,95.

Spannende boekenweken mei 2019

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

2 Reacties
  1. Don Julio zegt

    Tja, aan de ene kant weet je dat je een achterflap van een nieuw boek vaak moet lezen als een advertentie van de gemiddelde makelaar, dus inclusief een flinke portie gebakken lucht. Er moet tenslotte een versie 7.098.423 van het thema seriemoordenaar verkocht worden (en daar moeten statistisch gezien juweeltjes tussen zitten, maar hoe herken je die?).

    Aan de andere kant zou je van een uitgever wel mogen verwachten dat hij/zij weet dat eerlijk het langst duurt. Je verkoopt er op zo’n manier 1 boek mee, maar garandeert dat de lezer die zich bekocht voelt de schrijver vervolgens links laat liggen. Gelukkig zijn er online recensies 🙂

    1. Gaetana zegt

      Helemaal mee eens, gelukkig zijn er dit soort recensies. Ik was eerlijk gezegd ook geïntrigeerd door de eerste paar alinea’s van de recensie en dus ook van de achterflap van het boek. Jammer dat de diepgang die al deze onderwerpen in het boek biedt, niet aan bod komen. Toch ben ik nog benieuwd naar het verhaal, maar voor op mijn goedgevulde boekenplank maak ik waarschijnlijk toch minder snel een plekje vrij hiervoor!

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meer Films & Series

Meer Games

Meer Lifestyle

Meer Leesvoer