Recensie: Stranger Things (Netflix)

12

Update 31/10/2017: En lees hier de recensie van seizoen 2
Een serie of film kan goed zijn om verschillende redenen, het verhaal en het acteerwerk zijn vaak zeer belangrijke dingen. Maar soms gaat het er ook om in hoeverre jij als kijker geraakt wordt. Een serie beginnen met een potje Dungeons & Dragons werkt bij mij.

Hawkins, Indiana – 1983. Een onschuldige avondje Dungeons & Dragons spelen neemt een dramatische wending voor een groepje jonge vrienden als groepslid Will Byers onder zeer verdachte omstandigheden in het niets verdwijnt. Al snel raakt het kleine stadje compleet in de ban van samenzweringstheorieën over de vermissing van de jongen. Will’s moeder (Winona Ryder) begint samen met de lokale autoriteiten een zoektocht naar haar zoon en ontdekt een reeks van mysteries met geheime overheidsexperimenten, bovennatuurlijke gebeurtenissen en een vreemd meisje dat onmenselijke krachten lijkt te bezitten. Ook de beste vrienden van Will zetten alles op alles om hem terug te vinden, en belanden hierdoor in angstaanjagend spannende situaties.

stranger-things-keyartStranger Things zet op een fantastische manier het jaren ’80-gevoel neer, je voelt de inspiratie uit Stephen Kings IT en Stand By Me. Ook wordt er gerefereerd aan het schrijfwerk van Stephen Spielberg; The Goonies en The Poltergeist. Referenties zijn eindeloos, ook The Thing en EVil Dead 2 komen voorbij.
Qua regie en fotografie is er ook veel aandacht besteed aan deze setting, alles voelt jaren tachtig. Zelfs het gebruik van licht in de opnames lijkt te zijn overgenomen uit die tijd.

De verhaallijn is spannend, eerlijk en misschien wel een klein beetje klassiek. Misschien weten we eigenlijk al in de eerste aflevering hoe het gaat eindigen, maar we willen juist blijven kijken om de ontwikkeling van het verhaal en de personages met deze bijzondere problemen.

Het acteerwerk is erg overtuigend. De kinderen Finn Wolfhard (Mike Wheeler), Caleb McLaughlin (Lucas Sinclair) en Gaten Matarazzo (Dustin Henderson), aangevuld met de mysterieuze Millie Brown (Eleven), spelen op een volwassen niveau. Iets wat tieners Charlie Heaton (Jonathan Byers) en Natalia Dyer (Nancy Wheeler) misschien net niet evenaren. Maar over over Winona Ryder (Joyce Byers), Matthew Modine (Dr. Brenner), David Harbour (Chief Hopper) en de rest kunnen we niet klagen.

Zoals ik al zei, Stranger Things raakt denk ik een prachtige gevoelige snaar bij diverse liefhebbers van het fantastische genre (#nerds). En wil je de serie niet in één keer kijken, dan raad ik aan om het in 3x te kijken: 1 t/m 3 -> 4+5 6 t/m 8. En zoals ik al zei: De acht afleveringen Stranger Things heb ik aan één stuk door gekeken, zonder ook maar één keer Pokémon GO op te starten.

Waardering: 4.5 / 5 sterren      
Stranger Things is nu te zien op Netflix