Interview met makers ‘Yummy’; Zombiefilm van Vlaamse bodem

They wanted to look Yummy... they do..

Je hebt er misschien nog niet eerder over gehoord, maar in België gaat in december de Vlaamse zombiefilm Yummy in première. Het idee ontstond bijna 10 jaar geleden. Waarover gaat Yummy? De Nachtvlinders zocht contact met scenarist Eveline Hagenbeek en regisseur Lars Damoiseaux.

Yummy

Je bent niet tevreden met je lichaam en in deze tijd kan je alles aan jezelf laten verbouwen wat je maar wil. Te kleine borsten, kunnen worden opgepompt naar voluptueuze playboy boobs, een te grote neus, kan kleiner worden gebeiteld, smalle lippen kunnen als skippyballen worden opgespoten en rimpels in het gezicht kunnen worden strakgetrokken alsof het babybilletjes zijn.
En voor deze ‘’renovaties’’ ga je naar de beste plastische chirurgen toe, die er bestaan en als die te duur zijn pak je de goedkopere versie in een pittoresk Oostblokland.

Alison (Maaike Neuville) en Micheal (Bart Hollanders) reizen naar een kliniek in Oost Europa om haar enorme borsten te laten verkleinen. De moeder van Alison maakt van de gelegenheid gebruik om zelf ook meerdere schoonheidsoperaties te ondergaan. Wat maakt deze kliniek zo bijzonder en goedkoop? Niet alleen je borsten worden verkleind, waarschijnlijk zul je ook je ledematen niet mee terug krijgen. In de kliniek worden experimenten gedaan, onder leiding van de directrice van de kliniek (Clara Cleymans). De experimenten hebben nogal hongerige uitwerking op mensen.  

foto: Bram Goots

De makers

Wat is het super dat er ook bij de buren (Vlaanderen, België), het zombiegenre wordt geadoreerd. En dan maken ze er ook nog eens een heerlijke blood-gore-slash film van. In november 2018 zijn de opnames gestart van Yummy en de film is inmiddels gedraaid. Een goeie zombiefilm komt niet zomaar uit de lucht vallen, hier is veel werk voor nodig. Een heel team van gemotiveerde zombiemensen werken mee om dit een topper te laten worden.
Het scenario is geschreven door Eveline Hagenbeek en Lars Damoiseaux. De regie lag in handen van Lars Damoiseaux. Uiteraard wilde ik meer weten over hun passie voor horror, hun gedachten over de film en wat hun deed besluiten om deze film te maken en dat resulteerde in een interview met Lars Damoiseaux en Eveline Hagenbeek.

foto: Bram Goots

U bent een echte horrorfan, wat trekt u in horror aan?
Lars Damoiseaux: In een horrorfilm kan alles! In een komedie kun je moeilijk een personage levend aan stukken laten scheuren, omgekeerd mag er in een horrorfilm best gelachen worden. Je kunt de kijker ontroeren, verwonderen, shockeren, een beetje expliciete seks… Dat is wat ik zalig vind aan goeie horror of fantasy: Dat ‘waar gaat dit in godsnaam naar toe?’– gevoel.

Hoelang regisseert u al?
Lars Damoiseaux: Op mijn zeventiende draaide ik mijn eerste kortfilms. Inclusief een auto-achtervolging met de auto van mijn moeder en een wrak dat we op het autokerkhof hadden gekocht. Die laatste hebben we tegen een boom gereden en we zijn het op het politiebureau kunnen gaan uitleggen. Daarna filmregie gestudeerd in Brussel en sindsdien van alles gedaan: reclame, docu’s videoclips, korte films…

Romero, DE regisseur van zombies films, is het een ambitie om de volgende Romero te worden?
Lars Damoiseaux: Nee, laat Romero maar uniek blijven. Maar wat ik en Eveline heel cool vonden aan Night of the living dead en Dawn of the dead: dat het zulke laagdrempelige popcorn-films waren, waar toch maatschappijkritiek in zat. Dat wilden we met Yummy ook doen. We leven in een selfie tijdperk waarin we er allemaal jong en mooi willen uitzien. Daarom moest de ‘zombie outbreak’ in een plastische chirurgie kliniek plaatsvinden. Daar komt ook de titel Yummy vandaan. Voor deze titel bestond had Eveline de logline bedacht: ‘They wanted to look Yummy… they do…’

Een Vlaamse zombiefilm, heel wat anders dan wat u voorgaand heeft geschreven. Wat heeft u doen besluiten mee te werken aan deze film?
Eveline Hagenbeek: Toen Lars en ik ergens in 2010 besloten samen een zombiescript te gaan schrijven was ik net afgestudeerd aan de Scriptschool (nu Script Academy) in Amsterdam. Ik was al bezig met de romantische komedie Rokjesdag maar een zombiefilm vol bloed, smerigheid en hersens leek me heerlijk om te schrijven! Lars en ik ontdekten dat we een klik hadden, ik vond zijn afstudeerzombiefilm Striker Bob geweldig en we zijn er gewoon vol enthousiasme aan begonnen zonder te weten of de film ooit gemaakt ging worden. Maar dat gaf ons ook de vrijheid om te schrijven wat we wilden en helemaal los te gaan.

 

foto: Bram Goots

Waar heeft u de inspiratie vandaan gehaald voor het verhaal?
Eveline Hagenbeek: Het idee voor de kliniek was er al heel snel. Toen zijn we gaan researchen en door de behandelingen die we vonden kwamen er nog meer ideeën, ik wist bijvoorbeeld niet dat er iets bestond als een penisverlenging en ik wist ook niet hoe een liposuctie in zijn werk ging. Nu wel! Bijna overal kun je foto’s en filmpjes van vinden, heel bloederig en naar. Het eindresultaat is mooi, maar daarvoor zit een periode dat een lijf bont en blauw is en er niet uitziet…

Waarom moest het 9 jaar duren voordat de film uitkomt?
Eveline Hagenbeek: Films maken is een lang proces. Het maken van mijn debuutfilm Rokjesdag heeft bijvoorbeeld ook zes jaar geduurd, van de eerste synopsis in 2010 tot de première in 2016. Dat komt onder andere door aanvragen bij fondsen waardoor je zo vier tot acht weken op antwoord wacht, beschikbaarheid van acteurs, wachten op het juiste seizoen om te draaien, productionele toestanden…. Lars en ik werden niet voor ons schrijfwerk betaald om de simpele reden dat er geen budget was en daarom deden we het tussen de bedrijven door. Betaald werk ging voor. Zo lag Yummy [de werktitel was trouwens heel lang nog Krankenhaus, zie ons interview tijdens Cannes 2015. red] soms een paar maanden stil en dan pakten we het weer op. Wie tijd had schreef een stuk, de ander reageerde weer. We belden vaak en kwamen ook bij elkaar. Maar doordat we zoveel tijd namen was er geen druk, geen stress en we konden alles uitproberen. En ineens werd het serieus. Kobe van Steenberghe en Hendrik Verthé van A Team Productions geloofden in de film en beloofden dat deze er echt ging komen en toen zijn we er meer tijd in gaan steken. Ook hebben we in 2016 nog een teaser gedraaid in één weekend: Patient Zero. Die heeft gedraaid op festivals.

De korte film ”Patient Zero” uit 2016 is een teaser van Yummy. Waarom heeft u besloten eerst ”Patient Zero” te maken?
Lars Damoiseaux: We hadden een scenario, en we hadden centen nodig. We hoorden links en rechts dat we nooit subsidies voor zo een gory horrorfilm zouden krijgen. We hadden financiërs nodig. Dus besloten we een teaser draaien, waar veel elementen uit Yummy in terugkomen. Als een soort promofilm voor ons project. Dat is Patient Zero geworden.

In uw korte films krijg ik het idee dat het altijd op een wrange en vooral aparte manier eindigt voor de hoofdpersonen. Een man die van het viaduct valt, terwijl hij met verf zijn liefde verklaart. Een jongetje wat zelf in zijn eigen kijkdoos kijkt en door een schip wat ter water wordt gelaten wordt geschept. Kunnen we in Yummy ook van dit soort scenes verwachten?
Lars Damoiseaux: Ja, nu je het zegt… er zitten enkele tragische en ongebruikelijke sterfscènes in Yummy. In het script zat trouwens ook een vrouw die door haar enorme siliconenborsten niet door een halfopen liftdeur raakt en zo zombiefood wordt. Die scène hebben we moeten schrappen omdat de locatie het niet toeliet.

Wat maakt deze zombie film anders dan alle andere zombiefilms?
Lars Damoiseaux: Het meisje met de grote borsten gaat niet als eerste dood, dat was toch een keerpunt in de horrorgeschiedenis! Daarnaast denk ik dat wat Yummy speciaal maakt de mix tussen sappige horror en droge humor is. Yummy zit wat dat betreft ergens tussen Evil Dead en Shaun of the Dead in.
Eveline Hagenbeek: Yummy heeft klassieke zombie-elementen in zich: een virus dat uitbreekt, zombies die op zoek zijn naar hersenens en met één beet een mens kunnen veranderen in zombie en kritiek op de maatschappij, in dit geval op de ijdele wens van de mens om door plastische chrirurgie zo lang mogelijk jong en mooi te blijven. We streefden met Yummy naar de humor van Braindead van Peter Jackson, maar de film moest ook echt spannend zijn, niet alleen maar lollig. Wat er anders is is dat er ook zombies in deze film zitten die niet sloom zijn, maar supersnel en op handen en voeten bewegen als beesten.

Hoe zou u in 10 woorden deze film omschrijven?
Lars Damoiseaux: Als een rollercoaster van bloed, zombies, onhandige romantiek en zwarte humor.

foto: Bram Goots

Hoeveel liter bloed is er in de film door heen gegaan?
Lars Damoiseaux: Dat was niet bij te houden. Er werd regelmatig bloed bij gemaakt, en tot vorige week hebben we spetterend bloed voor green key gefilmd om in de special effects scènes te verwerken. Eén zo’n jerrycan zelf gemaakt nepbloed is op een warme zomeravond gaan gisten, en beginnen uitzetten. De volgende ochtend de halve keuken onder rood plakkerig schuim. Achteraf een leuk verhaal. Toen was mijn vriendin vooral kwaad.

De acteurs zijn in Nederland niet heel bekend. Maaike heeft een rol gehad in ”ik omhels je met 1000 armen.” Wat was de reden dat deze acteurs gecast werden?
Lars Damoiseaux: We zijn niet voor de bekende namen gegaan, maar voor de beste acteurs. Voor veel zombies was het hun eerste keer voor een camera. Maar voor de hoofdrollen hebben we gelouterde acteurs gevraagd. Het waren moeilijke technische opnames, veel special-effectshots waarbij de acteurs soms een fictieve taal moesten spreken en ondertussen met bijlen zwaaien. Heel tijdrovend en zwaar. Moeilijk ook om een take opnieuw te doen als alles al onder het bloed zit. Dan is het noodzakelijk dat je goeie technische acteurs voor de lens hebt staan. Clara Cleymans is gevallen tijdens de opnames, een bult als een ei op haar enkel, maar ze gaf geen kik en bleef de hele dag filmen. Maaike zag ik al lang voor de vrouwelijke hoofdrol, maar niemand geloofde dat ze interesse zou hebben (ze wordt nogal met highbrow artfilm geassocieerd). Maar op een dag kreeg ik een mailtje van haar. Ze had gehoord dat we een zombiefilm gingen maken en wilde graag mee doen…

Wanneer u schrijft, heeft u waarschijnlijk een visie hoe het er uit gaat zien, heeft u al voordat u de acteurs werden gecast, een idee wie de rollen moesten gaan spelen?
Eveline Hagenbeek: Nee, want je weet nooit wie het daadwerkelijk worden met de casting. Het is zonde om iemand in je hoofd te hebben en daar naar toe te schrijven, want er is altijd kans dat diegene het uiteindelijk niet wordt. Ook wisten we nog niet of we met een Vlaamse, Hollandse of Engelse cast zouden gaan draaien. Tijdens het schrijven hadden we wel een duidelijk beeld van onze hoofdpersonen Michael en Alison, wat voor types ze waren, hoe ze in elkaar zaten, wat hun dromen en angsten waren en hoe ze reageerden op situaties. Toen Maaike en Bart gecast waren, waren we nog vol aan het schrijven en hebben we de rollen nog meer toegespitst op hen.

Welke bekende Horrorfilm had u graag willen regisseren?
Lars Damoiseaux: Misschien geen echte horror, maar: Brain Dead.

Wat is uw favoriete horrorcitaat?
Lars Damoiseaux: ‘when there is no more room in Hell,the dead will walk the earth’

foto: Bram Goots

Welk deel van het verhaal is uw favoriet?
Eveline Hagenbeek : Een paar weken voor de draaiperiode kregen we te horen dat de film zeker twintig minuten te lang was en daardoor te duur zou worden. Scenario inkorten dus. Toen hebben we nog heel wat darlings moeten killen en dat deed even zeer. Even hadden we besloten dan maar een hele bijlijn te schrappen, die met Tom Audenaert en Taeke Nicolaï, maar de producenten riepen meteen: “Neeee! Niet de brandende penisscène! Die vindt de hele crew geweldig!” Dus die is gelukkig gebleven. Ik denk dat het een van de meest memorabele scènes in de film is. Verder ben ik natuurlijk een beetje bevooroordeeld. Ik vind Patient Zero, de bijna naakte zombie met wie de uitbraak begint geweldig. Ze is sexy en goor en levensgevaarlijk tegelijk. En verder de monsters op sterk water in het rariteitenkabinet, de spannende actiescènes waarin onze helden door de kliniek dwalen op zoek naar een uitgang en een aantal karakters waar ik aan gehecht was geraakt komen echt heel naar en bloederig aan hun einde. Misschien leuk voor de kijkers: er zitten een paar bekenden in de film. Zo kun je Lars als arts op de vlucht door de gang zien hollen, speelt Mr Horror Jan Doense een legercommandant, kruipt producent Hendrik als zombie uit een riool en ikzelf lig als lijk in een ziekenhuisgang.

Gaat u in de toekomst nog meer horrorscenario’s schrijven?
Eveline Hagenbeek: Hopelijk! Er liggen al wel een paar ideeën, maar het is moeilijk om een film in dit genre gerealiseerd te krijgen. Er is geen groot publiek voor en dat maakt producenten huiverig. Daarom is het ook zo tof dat Yummy er toch gekomen is en dat de mannen van A-Team het aandurfden.

Is deze film ook voor de Nederlandse horrorfan een must see?
Lars Damoiseaux: Zeker. Een voordeel van Horror: Je bereikt makkelijk een internationaal publiek. Er is ook niets typisch Vlaams aan Yummy. (ik, Eveline en cameraman Daan Nieuwenhuis zijn trouwens Nederlands. De film is grotendeels Engels gesproken. Het verhaal speelt zich af in een fictief Oost-Europees land. Als onze hoofdpersonages in een chaotische evacuatie van een ziekenhuis terecht komen verstaan ze niemand, waardoor ze uiteindelijk in de ‘zombie shit’ terechtkomen.

Vanaf wanneer kunnen we deze film in Nederland verwachten?
Lars Damoiseaux: We focussen nu op de release in België op 18 december en hopen met de afgewerkte film ook in vele andere landen in 2020 de film te kunnen vertonen. De film is voor de Benelux opgepikt door Kinepolis Film Distribution en wordt internationaal verdeeld door Raven Banner Entertainment, dus dat doet alvast het beste verhopen.

Deze film moet natuurlijk ook gewoon in Nederland te zien zijn, hoe kunnen we dat regelen?
Eveline Hagenbeek: Als het een bioscoopsucces wordt in België gaat Yummy hopelijk de grens over. Ik hoop het echt. En zo niet, dan is het met de trein maar twee uurtjes naar Antwerpen.

Lars Damoiseaux en Eveline Hagenbeek vertellen vol passie over hun “zombiekindje’’ Yummy. En terecht, veel werk en veel uren zitten er in om deze film te produceren. Om de film naar een nog groter hoogtepunt te kunnen krijgen, hebben ze een crowdfunding opgezet. En voor niets gaat de zon op, voor degene die de crowdfunding steunt zijn er leuke rewards! Te denken valt aan filmposters, props uit de film (hoe gaaf is dat!!) en last but not least, een première in Bobbejaanland waar een speciale Yummy attractie is gebouwd.

Ga naar deze website om deze heerlijke Gore Zombiefilm van onze Vlaamse buren te steunen.

Onze dank gaat uit naar Lars Damoiseaux en Eveline Hagenbeek dat ze mee wilden werken aan het artikel en voor de lekkere smakelijke foto’s van ‘’Yummy”.
Yummy draait vanaf 18 december 2019 in België in de bioscoop. Laten we hopen dat deze film ook in Nederland gaat draaien, voor de echt zombie/horrorfans een must see.

 

 

En wat vind jij?

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.