Horror – waar ligt de grens?

  • Geplaatst in: Films

  • Bijdrager
    #90763

    In dit topic is momenteel verschil van mening over het al dan niet aanwezige horrorgehalte van Kevin Smith’s nieuwste film Red State. Dat is interessant, want hoewel ik mezelf nog steeds een horrorfan noem kan ik toch echt helemaal niets met trendy tienervampieren, zogenaamd postmoderne slashers en andere tienerhorror, ongeïnspireerde sequels en remakes en… afijn, met een erg groot deel van wat er heden ten dage in het genre wordt uitgebracht dus. Veilige horror is geen horror.

    En aan de periferie van het genre (of misschien zelfs wel daarbuiten) kom ik regelmatig films tegen waarbij ik persoonlijk veel meer een horrorgevoel krijg. Enkele voorbeelden:

    The Silence Of The Lambs

    Dit is de film die mensen lijkt te verdelen over de eventuele verschillen tussen thrillers en horror. Een nogal oninteressante discussie vind ik persoonlijk. In deze film gaat de FBI op zoek naar een seriemoordenaar die zijn slachtoffers van hun huid ontdoet en roept daarbij de hulp in van een kannibaal. Zou niet weten wat hier geen horror aan is. Seriemoordenaars zijn de monsters van deze tijd.

    Taxidermia

    György Pálfi’s inktzwarte komedie wordt altijd besproken in arthouse-termen, waardoor je bijna zou vergeten dat het ook een staaltje ranzige body-horror is waar zelfs David Cronenberg een puntje aan zou kunnen zuigen.

    C’est arrivé près de chez vous

    Je leest in horrorperiodiekjes zelden iets over deze naargeestige combinatie van seriemoordenaarsfilm en mockumentary. Wel over The Last Horror Movie uit 2003, een schaamteloze imitatie hiervan. Toch typisch…

    Straw Dogs

    Deliverance

    Beide mainstreamfilms met grote Hollywood-acteurs, waardoor je bijna zou vergeten dat ze qua verhaal toch niet heel erg verschillen met (laten we zeggen) The Texas Chainsaw Massacre of The Hills Have Eyes.

    …en zo kan ik nog wel even doorgaan :D

    Sleutelbeheerder
    #93091

    Ook veilige horror is horror.

    Bijdrager
    #93092

    Ja net als dat veilige sex ook sex is.. maar toch minder lekker ;)

    Bijdrager
    #93093

    @Frank wrote:

    Ook veilige horror is horror.

    Ik zou het dolgraag met je eens zijn maar sorry ik kan in Buffy en soortgelijke bijtgrage pubers met de beste wil van de wereld geen horror ontdekken :(

    Waarin dan wel? Nou…

    The Road

    No Country For Old Men

    Beide gebaseerd op werken van Cormac McCarthy, de horrorschrijver van dit moment zoals horrorcritica Fiona Webster jaren geleden al schreef, al schijn je dat officieel niet te mogen zeggen. Benieuwd wat ze gaan maken van zijn overdonderende meesterwerk Blood Meridian.

    Blue Velvet

    Er is geen engere psychopaat dan de door Dennis Hopper gespeelde griezel Frank Booth en dat is een feit. En David Lynch is sowieso de grootmeester van eng en bizar (zie ook Eraserhead, Lost Highway, Mulholland Dr., Inland Empire en natuurlijk Twin Peaks)

    Bijdrager
    #93094

    Interessant topic. Toevallig speelde ik zelf al een tijdje met de gedachte over dit onderwerp eens een stukje te schrijven.

    Ik beschouw The Silence of the Lambs niet als horror. Er zitten dan wel horrorelementen in, zoals het kannibalisme en het villen, maar die elementen zijn eigenlijk maar bijzaken.

    Om horror te zijn moet er wel wat meer aan de hand zijn dan de aanwezigheid van een enge psychopaat. Iets bovennatuurlijks, bijvoorbeeld. Of veel bloed en gore.

    Bijdrager
    #93095

    @Lieuwe wrote:

    Interessant topic. Toevallig speelde ik zelf al een tijdje met de gedachte over dit onderwerp eens een stukje te schrijven.

    Ik beschouw The Silence of the Lambs niet als horror. Er zitten dan wel horrorelementen in, zoals het kannibalisme en het villen, maar die elementen zijn eigenlijk maar bijzaken.

    Ik ben het – met alle respect – totaal niet met je eens. Horror draait niet om bloed en gore (er zijn volop ordinaire actiefilms waar dat ook in zit) en ook niet per sé om bovennatuurlijke zaken. Horror draait eerst en vooral om angst. Reden genoeg voor mij om The Silence Of The Lambs wel degelijk als horrorfilm te zien. De gruweldaden van beide moordenaars in deze film zijn m.i. net zo belangrijk (zoniet meer) voor deze film als de zombies dat zijn in Romero’s Dawn Of The Dead, en voor ons gewone stervelingen volkomen onbegrijpelijk en dus eng. Ik ben er zelfs tamelijk zeker van dat The Silence Of The Lambs ook wel degelijk als horror bedoeld is. Ten eerste zien cellen in westerse penitentiaire inrichtingen er gewoon niet uit als donkere kerkers. Ten tweede zal iedere FBI-profiler je vertellen dat het zeer onwaarschijnlijk, zo niet onmogelijk is dat een hyperintelligente kannibaal als Dr. Lecter daadwerkelijk bestaat. Die kleine overdrijvingen zijn weliswaar niet ‘bovennatuurlijk’, maar wel degelijk bedoeld om de engheid aan te dikken. Natuurlijk zijn zowel Lecter als Buffalo Bill gebaseerd op iemand die werkelijk bestaan heeft namelijk Ed Gein, maar de echte Gein was een ielig mannetje met een verstandelijke beperking. Niet voor niets zou Lecter in latere vervolgen verworden tot een wisecrackende tweederangs-Freddy Krueger. Hij is een heuse horror-villain, en dat was ook de bedoeling van de makers.

    @Lieuwe wrote:

    Om horror te zijn moet er wel wat meer aan de hand zijn dan de aanwezigheid van een enge psychopaat. Iets bovennatuurlijks, bijvoorbeeld. Of veel bloed en gore.

    Horror ‘moet’ m.i. niks, maar het feit dat er dus kennelijk een formule voor bestaat zou kunnen verklaren waarom er zoveel rotzooi uitgebracht wordt.

    Bijdrager
    #93096

    @Robbert wrote:

    @Lieuwe wrote:

    Interessant topic. Toevallig speelde ik zelf al een tijdje met de gedachte over dit onderwerp eens een stukje te schrijven.

    Ik beschouw The Silence of the Lambs niet als horror. Er zitten dan wel horrorelementen in, zoals het kannibalisme en het villen, maar die elementen zijn eigenlijk maar bijzaken.

    Ik ben het – met alle respect – totaal niet met je eens. Horror draait niet om bloed en gore (er zijn volop ordinaire actiefilms waar dat ook in zit) en ook niet per sé om bovennatuurlijke zaken. Horror draait eerst en vooral om angst. Reden genoeg voor mij om The Silence Of The Lambs wel degelijk als horrorfilm te zien. De gruweldaden van beide moordenaars in deze film zijn m.i. net zo belangrijk (zoniet meer) voor deze film als de zombies dat zijn in Romero’s Dawn Of The Dead, en voor ons gewone stervelingen volkomen onbegrijpelijk en dus eng. Ik ben er zelfs tamelijk zeker van dat The Silence Of The Lambs ook wel degelijk als horror bedoeld is. Ten eerste zien cellen in westerse penitentiaire inrichtingen er gewoon niet uit als donkere kerkers. Ten tweede zal iedere FBI-profiler je vertellen dat het zeer onwaarschijnlijk, zo niet onmogelijk is dat een hyperintelligente kannibaal als Dr. Lecter daadwerkelijk bestaat. Die kleine overdrijvingen zijn weliswaar niet ‘bovennatuurlijk’, maar wel degelijk bedoeld om de engheid aan te dikken. Natuurlijk zijn zowel Lecter als Buffalo Bill gebaseerd op iemand die werkelijk bestaan heeft namelijk Ed Gein, maar de echte Gein was een ielig mannetje met een verstandelijke beperking. Niet voor niets zou Lecter in latere vervolgen verworden tot een wisecrackende tweederangs-Freddy Krueger. Hij is een heuse horror-villain, en dat was ook de bedoeling van de makers.

    @Lieuwe wrote:

    Om horror te zijn moet er wel wat meer aan de hand zijn dan de aanwezigheid van een enge psychopaat. Iets bovennatuurlijks, bijvoorbeeld. Of veel bloed en gore.

    Horror ‘moet’ m.i. niks, maar het feit dat er dus kennelijk een formule voor bestaat zou kunnen verklaren waarom er zoveel rotzooi uitgebracht wordt.

    Ja, horror draait om angst. Of zou daar om moeten draaien. Toch zijn er genoeg horrorfilms waar ik geen seconde bang van wordt, maar waar ik wél erg van kan genieten en die absoluut als horror bestempeld kunnen worden.

    In Silence of the Lambs zijn de genoemde gruweldaden nauwelijks zichtbaar. Ze worden genoemd, maar het bloederigste dat we zien is Hannibal die de agent vermoord. Het mysterie, de spanning, de zoektocht naar het ontvoerde meisje is veel belangrijker, en m.i. typisch voor een “thriller”.

    Jouw argumenten waarom de film als horror bedoeld zou zijn zie ik niet zo. Oké, de kerker is wat spannender gemaakt. Maar de hyperintelligente kannibaal hebben de filmmakers niet bedacht, die komt regelrecht uit het boek. Overigens zie ik niet in waarom Hannibal op Ed Gein gebaseerd zou zijn. Buffalo Bill wel, natuurlijk maar Hannibal lijkt helemaal niet op Ed Gein.

    Jij zegt dat bloed en gore een film nog geen horror maken. Klopt, maar donkere plekken en een griezelige villain ook niet. Want dan zouden, om maar wat te noemen, Batman-films ook horror zijn.

    De scheidslijn tussen thriller en horror is wel dun. Het is vaak moeilijk te zeggen wat wat is. Het is ook maar de vraag of je dingen zo in hokjes moet willen proppen. Hoewel dat soms wel zo makkelijk is.

    Bijdrager
    #93097

    @Lieuwe wrote:

    Ja, horror draait om angst. Of zou daar om moeten draaien. Toch zijn er genoeg horrorfilms waar ik geen seconde bang van wordt, maar waar ik wél erg van kan genieten en die absoluut als horror bestempeld kunnen worden.

    Eens. Sterker nog, er zijn maar zeer weinig films die ik persoonlijk echt angstaanjagend vind, maar vrijwel alle horrorfilms spelen wel in op angst, of proberen dat in ieder geval. Of ze daar ook daadwerkelijk in slagen is weer een andere discussie…

    @Lieuwe wrote:

    In Silence of the Lambs zijn de genoemde gruweldaden nauwelijks zichtbaar. Ze worden genoemd, maar het bloederigste dat we zien is Hannibal die de agent vermoord. Het mysterie, de spanning, de zoektocht naar het ontvoerde meisje is veel belangrijker, en m.i. typisch voor een “thriller”.

    Tsja, hier lopen onze meningen dus uiteen, want zichtbare gruwelijkheid en bloederigheid zijn m.i. geen vereiste voor horror. Sterker nog, de suggestie van iets gruwelijks kan (mits goed gedaan) m.i. veel enger zijn dan liters gore en splatter. En waarom zou een horrorfilm geen spanning of mysterie kunnen bevatten? Volgens jouw logica zou Rambo wel horror zijn en klassiekers van het genre als Psycho, Repulsion, Don’t Look Now, Carnival Of Souls, The Haunting, The Blair Witch Project en The Woman In Black niet. Dat wil er – met alle respect – bij mij dus echt niet in.

    @Lieuwe wrote:

    Jouw argumenten waarom de film als horror bedoeld zou zijn zie ik niet zo. Oké, de kerker is wat spannender gemaakt. Maar de hyperintelligente kannibaal hebben de filmmakers niet bedacht, die komt regelrecht uit het boek. Overigens zie ik niet in waarom Hannibal op Ed Gein gebaseerd zou zijn. Buffalo Bill wel, natuurlijk maar Hannibal lijkt helemaal niet op Ed Gein.

    Dat maakt niet uit. Zowel de Lecter uit de boeken van Thomas Harris als die uit de film zouden in het echt niet kunnen bestaan. Het is een Frankensteiniaans en uiterst onrealistisch samenraapsel van verschillende seriemoordenaars en daarmee net zozeer een monster als Dracula of de Weerwolf. In het boek heeft ie trouwens ook nog eens zes vingers ;)

    @Lieuwe wrote:

    Jij zegt dat bloed en gore een film nog geen horror maken. Klopt, maar donkere plekken en een griezelige villain ook niet. Want dan zouden, om maar wat te noemen, Batman-films ook horror zijn.

    Nee, dat zouden ze pas zijn als er ook nog ontvellingen en kannibalisme in zouden voorkomen :P

    @Lieuwe wrote:

    De scheidslijn tussen thriller en horror is wel dun. Het is vaak moeilijk te zeggen wat wat is. Het is ook maar de vraag of je dingen zo in hokjes moet willen proppen. Hoewel dat soms wel zo makkelijk is.

    Zoals ik eerder zei, er is m.i. geen strikte scheidslijn, wel een grijs gebied. Ik ben ook verder niet wezenlijk geïnteresseerd in hokjes. Wel ben ik van mening dat horror in eerste instantie vooral een gevoel is. En wat brengt dat gevoel meer teweeg? Een sikkeneurige gothic puber met iets te lange hoektandjes? Of een lispelende psychopaat met een voorkeur voor mensenvlees? Ik denk dat je mijn antwoord wel weet ;)

    Bijdrager
    #93098

    Ik denk dat we het eigenlijk op veel punten wel eens zijn. Of “Silence…” horror is, daar komen we niet uit maar laten we dat maar als persoonlijk beschouwen.

    Eén ding nog:

    Tsja, hier lopen onze meningen dus uiteen, want zichtbare gruwelijkheid en bloederigheid zijn m.i. geen vereiste voor horror. Sterker nog, de suggestie van iets gruwelijks kan (mits goed gedaan) m.i. veel enger zijn dan liters gore en splatter. En waarom zou een horrorfilm geen spanning of mysterie kunnen bevatten? Volgens jouw logica zou Rambo wel horror zijn en klassiekers van het genre als Psycho, Repulsion, Don’t Look Now, Carnival Of Souls, The Haunting, The Blair Witch Project en The Woman In Black niet. Dat wil er – met alle respect – bij mij dus echt niet in.

    Voor de duidelijkheid: dat bedoel ik dus absoluut niet te zeggen. Natuurlijk kan suggestie veel enger zijn en beter werken dan gore en splatter. De films die jij noemt beschouw ik ook zeker als horror. Ik bedoel meer dat de scheidslijn wat mij betreft getrokken kan worden tussen films waar je wél bloed en gore ziet en waarin er alleen maar over gepraat wordt of het heel miniem aanwezig is. Het eerste is (een van de vormen van) horror en het laatste (inieder geval in dit geval) meer thriller. Ik vind het moeilijk om onder woorden te brengen, maar ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik bedoel.

    Bijdrager
    #93099

    Sorry maar nee, eigenlijk begrijp ik er helemaal niets van. Bloed en gore zijn m.i. altijd een middel en geen doel op zich, dus de eventuele aanwezigheid ervan danwel in hoeverre erover gepraat wordt zijn m.i. volstrekt irrelevant voor het eventuele horrorgehalte. En zo minimaal is die hoeveelheid bloed en gore nou ook weer niet in Silence… De ontsnapping van Lecter en het zichtbare resultaat ervan alleen al is bloederiger en explicieter dan heel John Carpenter’s Halloween bij elkaar. En toch wordt die laatste (ook een film over een krankzinnige moordenaar – ééntje maar :P ) algemeen toch echt beschouwd als een horrorklassieker. Ik twijfel niet aan je oprechtheid maar eerlijk is eerlijk, helemaal logisch vind ik het niet. Sorry nogmaals.

    Voor mij zijn de aanwezigheid van zowel een vrouwenviller als een kannibaal (die uiteindelijk ook nog eens in actie komt) genoeg om het horror te vinden. Voor jou kennelijk niet. Ik op mijn beurt beschouw hippe tienervampieren en zogenaamd postmoderne slashers weer niet als echte horror. Ziedaar de titel van dit topic. De grens ligt voor iedereen kennelijk ergens anders :D

    Bijdrager
    #93100

    Nogmaals: in Batman zitten ook moordende psychoptaten. Kijk maar naar The Joker. Toch is het geen horror.

    En ik zeg ook nergens dat bloed en gore een doel danwel noodzakelijk voor horror zijn. Dat heb ik nergens gezegd, dat maak jij er steeds maar van. Het is wel een middel om horror te creëren. Kijk maar naar talloze slashers of torture porn-films. Dus is het wel degelijk relevant. In grote lijnen kan je horror namelijk wel opdelen in films met veel gore en bloed (slashers, splatterhorror), en films met vooral (griezelige) spanning en suspense (zoals spookfilms) en films die daar tussenin zitten (bijv. in een creature feature of in een giallo).

    Bijdrager
    #93101

    @Lieuwe wrote:

    Nogmaals: in Batman zitten ook moordende psychoptaten. Kijk maar naar The Joker. Toch is het geen horror.

    En ik zeg ook nergens dat bloed en gore een doel danwel noodzakelijk voor horror zijn. Dat heb ik nergens gezegd, dat maak jij er steeds maar van. Het is wel een middel om horror te creëren. Kijk maar naar talloze slashers of torture porn-films. Dus is het wel degelijk relevant. In grote lijnen kan je horror namelijk wel opdelen in films met veel gore en bloed (slashers, splatterhorror), en films met vooral (griezelige) spanning en suspense (zoals spookfilms) en films die daar tussenin zitten (bijv. in een creature feature of in een giallo).

    Tsja, je zei toch echt:

    @Lieuwe wrote:

    Ik bedoel meer dat de scheidslijn wat mij betreft getrokken kan worden tussen films waar je wél bloed en gore ziet en waarin er alleen maar over gepraat wordt of het heel miniem aanwezig is. Het eerste is (een van de vormen van) horror en het laatste (inieder geval in dit geval) meer thriller.

    en daar reageerde ik op, maar dan ben ik bang dat ik gewoon echt niet begrijp wat je bedoelt. Dat zeg ik toch ook, dat het een middel is? Maar er zijn ook zat niet-horrorfilms met bloed en gore en vice versa, dus een pré is het niet. Jij hebt het ook steeds over allerlei scheidslijnen en opdelingen, waar ik zeg dat horror volgens mij juist een gevoel is. Ik moet niks hebben van purisme. Dat is ook de reden dat ik dit topic heb aangemaakt.

    Maar goed, kennelijk zijn onze zienswijzen te verschillend om het hier over eens te worden. En ik heb geen zin in gekibbel.

    Sleutelbeheerder
    #93102

    Een horrorfilm kan ook een thriller zijn.

    Een horrorfilm kan ook een drama zijn.

    Een horrorfilm kan ook een komedie zijn.

    Zo vind ik Black Swan toch echt de beste horrorfilm van 2011.

    Bijdrager
    #93103

    @Frank wrote:

    Een horrorfilm kan ook een thriller zijn.

    Een horrorfilm kan ook een drama zijn.

    Een horrorfilm kan ook een komedie zijn.

    Zo vind ik Black Swan toch echt de beste horrorfilm van 2011.

    Dankjewel, daar kan ik me helemaal in vinden :D

    Requiem For A Dream van dezelfde regisseur was trouwens ook niet mis



    anyway…

    Picnic At Hanging Rock

    Ingetogen Australisch drama over de verdwijning van een groep schoolmeisjes tijdens de piknik uit de titel. Moeilijk te duiden waar deze film nou precies over gaat maar o wat is ie eng! Het Australische landschap lijkt hier wel een eigen leven te leiden. Van regisseur Peter Weir is ook The Last Wave (over een Aboriginal-onheilsprofetie) een aanrader.

    Det Sjunde Inseglet (Het Zevende Zegel)

    Jungfrukällan (De Maagdenbron)

    Vargtimmen (Het Uur Van De Wolf)

    Wonderlijke zaak toch, dat Ingmar Bergman nooit de horror-credits krijgt voor die paar enge films die hij wel degelijk gemaakt heeft. Jungfrukällan zou later door Wes Craven geremaked worden als The Last House On The Left, in Det Sjunde Inseglet speelt ridder Antonius Bock een spelletje schaak met De Dood himself en Vargtimmen is een buitengewoon verontrustend drama waarin een kunstschilder het aan de stok krijgt met zijn vleesgeworden nachtmerries.

    Bijdrager
    #93104

    Nee, ik zei dat bloed en gore een vorm van horror kan zijn. Niet dat het per sé horror is. Je interpreteert of leest wat ik zegt niet helemaal goed. (Of ik schrijf heel onduidelijk) Maar ik denk dat we over veel zaken helemaal niet zoveel over van mening verschillen. Ik zou alleen als ik een videotheek had en je films op genre moet sorteren Silence of the Lambs níet bij horror zetten. Black Swan ook niet, trouwens. Maar dat is een puur arbitraire beslissing.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 90)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.