Horror – waar ligt de grens?

  • Geplaatst in: Films

  • Bijdrager
    #93166

    Dank je :)

    Ja, ik heb zeker passie voor horror. Daarom hou ik me niet alleen bezig met films en boeken maar ook met wat er over het genre geschreven wordt en dat doe ik al heel lang. Van Stephen King’s naslagwerk Danse Macabre (hoed U voor de ondermaatse Nederlandse vertaling) tot diverse boeken en artikelen van o.a. Kim Newman en Douglas E. Winter, mensen met kennis van zaken die echt van horror houden maar ook buiten de geijkte genre-paden durven te denken. Als het op horror aankomt zijn Kafka en Fulci me even lief.

    De meeste mensen die zichzelf ‘horrorfan’ noemen willen daar helemaal niet aan. Die douwen een film in de speler en zodra de eerste monster- of splatterscène zich voltrekt kijken ze elkaar goedkeurend aan en zeggen of denken iets in de trant van: “Ja, nu is aan alle verwachtingen voldaan en is het horror zoals het HOORT” :rolleyes:

    En zodra je het waagt om outside the box te denken komen dit soort ‘horrorfans’ met allerlei drogredeneringen waarom een film wel of geen horror is, of met allerlei met zichzelf in tegenspraak zijnde regeltjes waaraan een film wel of niet zou moeten voldoen om horror te zijn. ”Kijk nou eens!!”, wil ik wel eens roepen tegen dit soort puristische minkukels. “Kijk nou eens echt!! Ervaar nou eens!! Laat die hokjes voor wat ze zijn en denk nou eens voor jezelf!!” :dodgy:

    Maar dat heeft geen zin. De meeste mensen die zichzelf ‘horrorfan’ noemen (helaas ook hier) missen daarvoor de intellectuele bagage. Die kijken naar ‘horror’ zoals ze waarschijnlijk ook naar porno of Amerikaans worstelen zouden kijken, en zouden ware horror nog niet eens herkennen als ze erover struikelden en zichzelf er bloederig op vastspietsten :(

    Bijdrager
    #93167

    @Robbert wrote:

    Dank je :)

    Ja, ik heb zeker passie voor horror. Daarom hou ik me niet alleen bezig met films en boeken maar ook met wat er over het genre geschreven wordt en dat doe ik al heel lang. Van Stephen King’s naslagwerk Danse Macabre (hoed U voor de ondermaatse Nederlandse vertaling) tot diverse boeken en artikelen van o.a. Kim Newman en Douglas E. Winter, mensen met kennis van zaken die echt van horror houden maar ook buiten de geijkte genre-paden durven te denken. Als het op horror aankomt zijn Kafka en Fulci me even lief.

    De meeste mensen die zichzelf ‘horrorfan’ noemen willen daar helemaal niet aan. Die douwen een film in de speler en zodra de eerste monster- of splatterscène zich voltrekt kijken ze elkaar goedkeurend aan en zeggen of denken iets in de trant van: “Ja, nu is aan alle verwachtingen voldaan en is het horror zoals het HOORT” :rolleyes:

    En zodra je het waagt om outside the box te denken komen dit soort ‘horrorfans’ met allerlei drogredeneringen waarom een film wel of geen horror is, of met allerlei met zichzelf in tegenspraak zijnde regeltjes waaraan een film wel of niet zou moeten voldoen om horror te zijn. ”Kijk nou eens!!”, wil ik wel eens roepen tegen dit soort puristische minkukels. “Kijk nou eens echt!! Ervaar nou eens!! Laat die hokjes voor wat ze zijn en denk nou eens voor jezelf!!” :dodgy:

    Maar dat heeft geen zin. De meeste mensen die zichzelf ‘horrorfan’ noemen (helaas ook hier) missen daarvoor de intellectuele bagage. Die kijken naar ‘horror’ zoals ze waarschijnlijk ook naar porno of Amerikaans worstelen zouden kijken, en zouden ware horror nog niet eens herkennen als ze erover struikelden en zichzelf er bloederig op vastspietsten :(

    LOL hier ben ik t dan wel weer mee eens, daarom heb ik ook verschillende films die mensen omdat er geen splatter momenten in voorkomen geen horror noemen, Pontypool is hier imo wel een erg groot voorbeeld van zo ook idd Apocalypse Now en Men Behind The Sun, en lache referentie naar Kafka , de sfeer en nachtmerrie achtige scenario’s in sommige van zijn verhalen kunnen idd wel als horror beschouwd worden.

    Of zoals H.P.Lovecraft eens heeft gezegd:“Ultimate horror often paralyses memory in a merciful way.” :D

    ― H.P. Lovecraft, The Rats in the Walls

    Bijdrager
    #93168

    …maar dan (gezien het feit dat je dus kennelijk wel redelijk ruimdenkend bent) begrijp ik dus niet wat nou eigenlijk het grote bezwaar is om The Silence Of The Lambs als horror te beschouwen. Het gaat over een kannibaal die de FBI helpt met de jacht op een Ed Gein-wannabe (en die daarbij ook zijn eigen duistere agenda heeft) en qua vormgeving schreeuwt de film gewoon horror (of denk je soms echt dat penitentiaire inrichtingen eruit zien als duistere catacomben?)

    Bijdrager
    #93169

    @Lieuwe wrote:

    @Robbert wrote:

    @Lieuwe wrote:

    Interessant topic. Toevallig speelde ik zelf al een tijdje met de gedachte over dit onderwerp eens een stukje te schrijven.

    Ik beschouw The Silence of the Lambs niet als horror. Er zitten dan wel horrorelementen in, zoals het kannibalisme en het villen, maar die elementen zijn eigenlijk maar bijzaken.

    Ik ben het – met alle respect – totaal niet met je eens. Horror draait niet om bloed en gore (er zijn volop ordinaire actiefilms waar dat ook in zit) en ook niet per sé om bovennatuurlijke zaken. Horror draait eerst en vooral om angst. Reden genoeg voor mij om The Silence Of The Lambs wel degelijk als horrorfilm te zien. De gruweldaden van beide moordenaars in deze film zijn m.i. net zo belangrijk (zoniet meer) voor deze film als de zombies dat zijn in Romero’s Dawn Of The Dead, en voor ons gewone stervelingen volkomen onbegrijpelijk en dus eng. Ik ben er zelfs tamelijk zeker van dat The Silence Of The Lambs ook wel degelijk als horror bedoeld is. Ten eerste zien cellen in westerse penitentiaire inrichtingen er gewoon niet uit als donkere kerkers. Ten tweede zal iedere FBI-profiler je vertellen dat het zeer onwaarschijnlijk, zo niet onmogelijk is dat een hyperintelligente kannibaal als Dr. Lecter daadwerkelijk bestaat. Die kleine overdrijvingen zijn weliswaar niet ‘bovennatuurlijk’, maar wel degelijk bedoeld om de engheid aan te dikken. Natuurlijk zijn zowel Lecter als Buffalo Bill gebaseerd op iemand die werkelijk bestaan heeft namelijk Ed Gein, maar de echte Gein was een ielig mannetje met een verstandelijke beperking. Niet voor niets zou Lecter in latere vervolgen verworden tot een wisecrackende tweederangs-Freddy Krueger. Hij is een heuse horror-villain, en dat was ook de bedoeling van de makers.

    @Lieuwe wrote:

    Om horror te zijn moet er wel wat meer aan de hand zijn dan de aanwezigheid van een enge psychopaat. Iets bovennatuurlijks, bijvoorbeeld. Of veel bloed en gore.

    Horror ‘moet’ m.i. niks, maar het feit dat er dus kennelijk een formule voor bestaat zou kunnen verklaren waarom er zoveel rotzooi uitgebracht wordt.

    Ja, horror draait om angst. Of zou daar om moeten draaien. Toch zijn er genoeg horrorfilms waar ik geen seconde bang van wordt, maar waar ik wél erg van kan genieten en die absoluut als horror bestempeld kunnen worden.

    In Silence of the Lambs zijn de genoemde gruweldaden nauwelijks zichtbaar. Ze worden genoemd, maar het bloederigste dat we zien is Hannibal die de agent vermoord. Het mysterie, de spanning, de zoektocht naar het ontvoerde meisje is veel belangrijker, en m.i. typisch voor een “thriller”.

    Jouw argumenten waarom de film als horror bedoeld zou zijn zie ik niet zo. Oké, de kerker is wat spannender gemaakt. Maar de hyperintelligente kannibaal hebben de filmmakers niet bedacht, die komt regelrecht uit het boek. Overigens zie ik niet in waarom Hannibal op Ed Gein gebaseerd zou zijn. Buffalo Bill wel, natuurlijk maar Hannibal lijkt helemaal niet op Ed Gein.

    Jij zegt dat bloed en gore een film nog geen horror maken. Klopt, maar donkere plekken en een griezelige villain ook niet. Want dan zouden, om maar wat te noemen, Batman-films ook horror zijn.

    De scheidslijn tussen thriller en horror is wel dun. Het is vaak moeilijk te zeggen wat wat is. Het is ook maar de vraag of je dingen zo in hokjes moet willen proppen. Hoewel dat soms wel zo makkelijk is.

    idd hannibal is ook niet gebasseerd op Ed Gein maar Buffalo Bikll wel, Ed Gein maakte namelijk ook jurken van menselijke huid om er daarna in zijn nakie (naakt onder de mensen huid jurk dan) in het maanlicht te gaan dansen , met een masker van menselijke huid erbij.

    Bijdrager
    #93170

    Dat vroeg ik niet :rolleyes:

    Bijdrager
    #93171

    Tja blijft lastig om een grens te bepalen. Laatst nog discussie gehad over films zoals Funny Games, Man Bites Dog, Hardware en Misery, horror of niet. Naar mijn mening wel, maar volgens complete volksstammen niet. Het is in ieder geval een eindeloze discussie.

    Bijdrager
    #93172

    @Spawn999 wrote:

    Het is in ieder geval een eindeloze discussie.

    True that :D

    Bijdrager
    #93173

    @Spawn999 wrote:

    Tja blijft lastig om een grens te bepalen. Laatst nog discussie gehad over films zoals Funny Games, Man Bites Dog, Hardware en Misery, horror of niet. Naar mijn mening wel, maar volgens complete volksstammen niet. Het is in ieder geval een eindeloze discussie.

    Leuk toch?

    Alle bovenstaande titels vallen wat mij betreft zonder enige twijfel onder het horrorgenre hoor :angel:

    Bijdrager
    #93174

    Ah gelukkig ;). Waar trek jij de grens?

    Bijdrager
    #93175

    @Spawn999 wrote:

    Ah gelukkig ;). Waar trek jij de grens?

    Dat vind ik moeilijk te zeggen want zoals ik al eerder zei, horror is m.i. een gevoel.

    Dus ja horror, dat is The Texax Chainsaw Massacre en The Evil Dead en de zombiefilms van George Romero en de verhalen van H.P. Lovecraft enzovoort…. Geen discussie over nodig me dunkt.

    Maar horror, dat is kennelijk ook tienervampieren, post-moderne slashers bevolkt door irritante tieners, het zielloze beukwerk van Eli Roth en de boeken van Dean R. Koontz. Genre-technisch gesproken dan want een horrorgevoel krijg ik er persoonlijk niet bij.

    En dat krijg ik dus weer wel bij niet-genrefilms als Det Sjunde Inseglet, Deliverance en Apocalypse Now, de films van regisseurs als David Lynch en Michael Haneke, de boeken van literaire schrijvers als Cormac McCarthy en Paul Bowles, de dystopische SF van J.G. Ballard en Jerzy Kosinski’s hallucinante oorlogsroman The Painted Bird.

    Als het voelt als horror dan vind ik het horror, zoiets, maar volgens mij is er niet echt een grens. Eerder een grijs gebied..

    Bijdrager
    #93176

    Ja ik snap wat je bedoeld, het horror gevoel is bij mij meer bij een film zoals bijvoorbeeld Requiem For A Dream of een Lost Highway, dan bij de gemiddelde Saw of Hostel film.

    Het blijft idd een grijs gebied, een film zoals Spoorloos is per definitie genre een thriller, maar qua gevoel absoluut een horror.

    Bijdrager
    #93177

    @Spawn999 wrote:

    Ja ik snap wat je bedoeld, het horror gevoel is bij mij meer bij een film zoals bijvoorbeeld Requiem For A Dream of een Lost Highway, dan bij de gemiddelde Saw of Hostel film.

    Het blijft idd een grijs gebied, een film zoals Spoorloos is per definitie genre een thriller, maar qua gevoel absoluut een horror.

    Requiem For A Dream en Spoorloos, huiveringwekkende meesterwerkjes inderdaad :)

    Het woord ‘thriller’ kan ik inmiddels niet meer horen trouwens. “Nee joh, dat is geen horror, dat is een thriller”. (kots*) Doodvermoeiend, dat hersenloze purisme :dodgy:

    Bijdrager
    #93178

    Thriller?

    Dat is toch die CD van een ene Jackson?

    :P

    Bijdrager
    #93179

    O, is dat ‘t? Ik dacht dat ’t zo’n vrouwenspeeltje was :P

    Bijdrager
    #93180

    Nee dat is een driller, niet thriller.

15 berichten aan het bekijken - 76 tot 90 (van in totaal 90)
  • Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.