Pagina 1 van 1

Geplaatst: zo okt 16, 2011 3:58 pm
door Robbert
Ik ben al vrij lang fan van het genre, heb dus al aardig wat voor m'n kiezen gehad qua films en kan redelijk wat hebben, vind ik zelf. Films als Martyrs, Audition, Salò o le 120 giornate di Sodoma en Cannibal Holocaust vind ik helemaal geweldig (al had dat dierengemartel in laatstgenoemde voor mij niet gehoeven) en ook ranzige B-pulp als Michael Armstrong's Mark Of The Devil en Joe D'Amato's ronduit stuitende Beyond The Darkness heb ik overleefd. De meeste van die martelhorror die tegenwoordig zo populair is vind ik eigenlijk alleen maar stomvervelend. Ook beruchte rape/revenge-films als Last House On The Left en I Spit On Your Grave vragen aardig wat van het uithoudingsvermogen van de kijker, maar aangezien dit een subgenre van horror is waar ik sowieso niet erg dol op ben vermijd ik dit soort films meestal maar (al blijven Sam Peckinpah's Straw Dogs en Ingmar Bergman's Jungfrukällan - de voorloper van Last House On The Left - klassiekers). Anyway, wat ik maar wil zeggen is dat ik volgens mij wel tegen een stootje kan, maar ook ik heb een grens:



Irréversible (Gaspar Noé, 2002) - De openingsscène waarin iemands gezicht tot pulp wordt geslagen zal voor de gemiddelde horrorfan nog wel te doen zijn. De scene in het midden, waarin Monica Bellucci's personage minutenlang wordt verkracht, vernederd en in elkaar geslagen maken van deze hele film echter een ware beproeving. En dat is jammer want qua vormgeving betreft het hier niks minder dan een meesterwerk. Ik hoef 'm echter nooit meer te zien. Ik werd er letterlijk straalmisselijk van.



A Serbian Film (Srdjan Spasojevic, 2010) - Er is veel om te doen geweest, en dat is ergens wel begrijpelijk. Het verhaal gaat over pornoster-in-ruste Milos die de kans krijgt om een grote financiële slag te slaan door mee te spelen in een art movie, maar hij mag niet weten waar de film over gaat. Lang verhaal kort, er volgt een barrage aan perversiteiten, marteling, pedofilie en wat dies meer zij en, hoe walgelijk het ook is, op zich had ik daar nog niet eens zoveel moeite mee, omdat het zonneklaar is (voor mij althans) dat de sympathie van de makers bij de slachtoffers ligt. Nee, waar ik moeite mee had is dat ik me na afloop echt intens verdrietig voelde. In die zin zijn de makers m.i. hun doel voorbijgeschoten. Ze hebben een film willen maken die een parabel wil zijn van de toestand in hun land, maar hebben uiteindelijk een film gemaakt waar gewoon onmogelijk enig plezier aan te beleven valt. Ik hoef 'm nooit meer te zien.



Waar ligt bij jullie de grens?

Geplaatst: zo okt 16, 2011 4:39 pm
door Sjors
Da's toevallig! Beide films die je noemt hoef ik niet meer te zien, maar Irréversible is idd wel een behoorlijk goede film. Die verkrachtingsscène en vooral ook dat ze in elkaar wordt getrapt is erg naar om te zien. Verder is het sowieso een vrij nare film, maar het stuk in die voetgangerstunnel maakt het tot een film die ik niet meer hoef te zien.



A Serbian Film is heel wat minder goed, maar wat in beeld wordt gebracht is nog erger. Op een gegeven moment was het voor mij gewoon te veel achter elkaar en toen heb ik 'm uitgezet. Later heb ik 'm nog wel afgekeken en hoewel ik denk dat als je 'm eenmaal hebt gezien het de tweede keer een stuk minder erg zal zijn, is het niet een film die ik voor mijn plezier nog eens zal kijken.

Geplaatst: ma okt 17, 2011 11:53 am
door JohanDeJoode
Zo, nou dan ken ik er nog wel een paar! Irréversible is inderdaad super shocking. Ik weet nog wel dat ik een traantje liet toen bij die scene in de voetgangerstunnel. Voor mijn gevoel zat ik echt 20 minuten te kijken terwijl de scene iets van 7 minuten duurt denk ik. Het schokkende was ook dat je op een gegeven moment op de achtergrond een persoon naar beneden ziet lopen die ziet wat er gebeurd maar niets doet.



À ma soeur! aka Fat Girl (Catherine Breillat, 2001)



Nu was de gehele film al niet echt voor mij weggelegd maar het einde is/was werkelijk mijn nachtmerrie. Mijn toenmalige vriendin was op het moment dat ik de film zag met de auto door Frankrijk aan het camperen en sliep soms ook op een van de parkeerplaatsen aldaar. Toen ik die laatste scen zag wilde ik bij op de motor stappen en achter haar aan gaan.



Salò, or the 120 Days of Sodom (Pier Paolo Pasolini. 1975)

Voor de een een klassieker, voor de ander gewoon gorigheid. Ik weet ook wel dat je veel moet zien als metafoor maar ik kan er niet omheen dat het gewoon goor is. Nee, 1 x en nooit meer.



Salon Kitty (Tinto Brass, 1975)



Ik heb deze Nazi-exploitatiefilm ooit eens gekocht en na het kijken daarvan gelijk weggeflikkerd. Nu zijn Nazi-exploitatiefilms sowiezo niets voor mij maar ik vond dit toch wel de Salo onder de Nazi-exploitatiefilm. De maniet waarop sexuele experimenten tussen Arische dames en Joden, Slaven, Dwergen en mismaakte mensen in beeld werd gebracht deden mij bijna kotsen. [hr]

Oh God ik vond trouwens Beyond The Darkness, die ik ook jaren geleden op dvd kocht, ook weerzinwekkend. Gelukkig is die niet al te realistisch in beeld gebracht maar een zieke film is het wel.

Geplaatst: ma okt 17, 2011 12:45 pm
door Jeroen
@Robbert wrote:






Irréversible (Gaspar Noé, 2002) - De openingsscène waarin iemands gezicht tot pulp wordt geslagen zal voor de gemiddelde horrorfan nog wel te doen zijn. De scene in het midden, waarin Monica Bellucci's personage minutenlang wordt verkracht, vernederd en in elkaar geslagen maken van deze hele film echter een ware beproeving. En dat is jammer want qua vormgeving betreft het hier niks minder dan een meesterwerk. Ik hoef 'm echter nooit meer te zien. Ik werd er letterlijk straalmisselijk van.







En juist daarom heb ik hem nog niet gekeken. Zwak van mij hè? Alleen al dat ik wéét dat hij ver over mijn grens heen gaat maakt dat ik hem nooit in mijn dvdspeler zal duwen...

De verkrachtingsscène in The Last House On The Left vond ik ook weerzinwekkend. In de sneak gezien. Ik heb een tijd geleden nog zo'n film gezien, met een boel menselijk drama. Gezin dat met een caravan toert, pech krijgt en wordt geterroriseerd door een stel lelijke hilbillies, waarbij ook de dochter aangerand wordt en de pa aan een kruis in de fik staat. Zoiets. Weet de naam even niet meer... bah. Hoef ik niet meer te zien.

Geplaatst: ma okt 17, 2011 9:24 pm
door Robbert
Klinkt als de originele The Hills Have Eyes[hr]

@Jeroen wrote:


En juist daarom heb ik hem nog niet gekeken. Zwak van mij hè? Alleen al dat ik wéét dat hij ver over mijn grens heen gaat maakt dat ik hem nooit in mijn dvdspeler zal duwen...


Nee, volkomen begrijpelijk. Hoe geweldig ik films als Blue Velvet, Straw Dogs en Deliverance ook vind, ik heb ook eigenlijk best een hekel aan expliciete verkrachtingsscènes. Het vervelende aan Irréversible is dat het gewoon écht een briljante film is, die zonder die twee stuitende scènes veel van zijn zeggingskracht zou verliezen :-/

Geplaatst: wo okt 19, 2011 6:57 am
door Reverend JJ
Ik was eigenlijk niet zo onder de indruk van Salò, maar kan hem wel in zijn tijd zien en snap dus goed hoe schokkend hij is/was. Het feit dat de regisseur niet zo lang na het uitkomen van de film vermoord is draagt ook alleen maar bij aan de cultstatus.



Van The Last House on the Left heb ik alleen het origineel gezien, is de remake een beetje de moeite waard?



Verder zie ik hier een paar titels voorbij komen die ik zeker nog eens moet checken.

Geplaatst: vr okt 21, 2011 10:40 am
door purrple
@Jeroen wrote:


... Gezin dat met een caravan toert, pech krijgt en wordt geterroriseerd door een stel lelijke hilbillies, waarbij ook de dochter aangerand wordt en de pa aan een kruis in de fik staat. Zoiets. Weet de naam even niet meer... bah. Hoef ik niet meer te zien.







The hills have eyes

Geplaatst: zo okt 23, 2011 4:59 am
door purrple
Irréversible staat bij mij ook met stip op 1.

Eden Lake en The Devils Chair hebben bij mij ook een wrange nasmaak opgeleverd. Zou ik ook niet meer zo snel aanzetten.

Dat geld trouwens ook voor Annie en The Sound of Music. Leuk om een keer gezien te hebben, maar oh.. de horror :(

Geplaatst: zo okt 23, 2011 8:20 pm
door NilsMasselink
Funny Games (remake met Naomi Watts en Tim Roth) vond ik echt verschrikkelijk naar.

A Serbian film vond ik gewoon echt een film om treurig en down van te geraken.

Geplaatst: zo okt 23, 2011 9:40 pm
door Sjors
Funny Game US vond ik wel meevallen. Niet dat 'ie niet naar is, maar die film zou ik eigenlijk nog wel eens willen zien, omdat ik 'm best wel goed vond en het vrij lang geleden is dat ik 'm zag. Dat was trouwens tijdens een sneak preview en de meerderheid in de zaal was niet blij met de film :P

Geplaatst: ma okt 24, 2011 4:12 am
door Robbert
Funny Games US nooit gezien, aangezien ik al moeite genoeg had met het akelige origineel. Wel een erg interessante filmmaker, Michael Haneke. En m.i. de aandacht van elke serieuze horrorliefhebber waard. Vrijwel al zijn films zijn stukken beklemmender en intenser dan het gros van al die remakes, slashers, martelnonsens, tienervampieren en andere meuk die tegenwoordig uit Amerika komt.

Geplaatst: ma okt 24, 2011 7:20 am
door NilsMasselink
@Robbert wrote:


Funny Games US nooit gezien, aangezien ik al moeite genoeg had met het akelige origineel. Wel een erg interessante filmmaker, Michael Haneke. En m.i. de aandacht van elke serieuze horrorliefhebber waard. Vrijwel al zijn films zijn stukken beklemmender en intenser dan het gros van al die remakes, slashers, martelnonsens, tienervampieren en andere meuk die tegenwoordig uit Amerika komt.





Heb je gelijk in, maar nooit echt een poging gedaan om het origineel te kijken aangezien deze nog akeliger zal zijn dan de US remake.

Ik vond het iig geen prettige film :-)

Geplaatst: za okt 29, 2011 7:03 pm
door frank
Funny Games vind ik een erg goede film (remake niet gezien), ik heb daarbij geen probleem om hem nog eens te kijken. Ongemakkelijk is hij wel.



The Human Centipede hoef ik nooit meer te kijken, zoals ik hem zag, als testpubliek op zaterdagochtend half 10. Toch wil ik de film nog wel eens kijken, de versie die ik zag had bijvoorbeeld nog stockaudio en was op gedeeltes niet af. Iedereen die zegt dat hij de film vond meevallen, kan ik begrijpen; er is zoveel ophef over geweest, dat iedereen alle details al kende voor de film te zien.



Martyrs, enorm intrigerende film en zwaar, heel zwaar. De kans is inderdaad klein dat ik die nog eens ga kijken, maar zal hem wel aanraden aan andere mensen.



Eden Lake was ook behoorlijk intens, maar ik moet zeggen dat ik daar eigenlijk niet zo heel veel problemen mee had.



Ook Last House on the Left (in dit geval de remake gezien) kan ik mee leven, misschien ook omdat de wraak zo zoet als popcorn was.



The Devil's Chair, die hebben we ooit weggeven met een prijsvraag. Zelf heb ik hem niet gezien, nu wordt ik nieuwsgierig. Een prijswinnaar hier die hem na het winnen niet nog eens wil kijken, kan hem natuurlijk altijd naar mij sturen ;-)



En veel genoemde films moet ik nog voor de eerste keer kijken.

Geplaatst: ma okt 31, 2011 2:03 pm
door Robbert
Heb wel eens een interview gelezen met de meneer achter de August Underground-films en toen besloten dat ik totaal geen behoefte heb om zijn films te zien. Overigens niet omdat ik bang ben zijn films niet aan te kunnen, maar meer omdat ik zijn ideeën en onderwerpkeuze totaal oninteressant vind. Lekker makkelijk, vieze filmpjes maken en daar dan een beetje semi-artiestiekerig over gaan zitten babbelen *gaap*

Geplaatst: ma okt 31, 2011 3:04 pm
door Halcyon
@Robbert wrote:


Heb wel eens een interview gelezen met de meneer achter de August Underground-films en toen besloten dat ik totaal geen behoefte heb om zijn films te zien. Overigens niet omdat ik bang ben zijn films niet aan te kunnen, maar meer omdat ik zijn ideeën en onderwerpkeuze totaal oninteressant vind. Lekker makkelijk, vieze filmpjes maken en daar dan een beetje semi-artiestiekerig over gaan zitten babbelen *gaap*



Die film heb ik ook gezien. Het vervelende hieraan is dat het gewoon nergens over gaat en je dus anderhalf uur naar nutteloze torture porn zit te kijken. In vergelijking met Hostel, waar bijvoorbeeld nog een verhaal in zit, is dit dus echt wansmakelijke bagger.

Geplaatst: ma okt 31, 2011 4:25 pm
door Marjolein
De ergste film die ik gezien heb, was geen speelfilm, maar een video-opname op Blog del Narco van twee onthoofdingen door een Mexicaans drugskartel. Het ene moment zitten de slachtoffers nog te vertellen wie ze zijn, het volgende moment worden ze onthoofd. Een mensenleven stelt daar helemaal niets voor.



Speelfilms waarvan ik naar werd zijn: Henry en Man bites dog (C'est arrivé près de chez vous). Natuurlijk worden er in heel veel films heel veel nare dingen met mensen gedaan, maar vaak wordt dat zo 'over the top' weergegeven dat het je niet echt raakt. De kracht van bovengenoemde films (ook de films die jullie noemen), is dat er veel aandacht is voor de uitwerking van de personages. De slachtoffers zijn onschuldige, sympathieke mensen die vrolijk hun eigen ding aan het doen zijn en de stomme pech hadden in de armen van een nietsontziende maniak te lopen. En al is de kans dat je een maniak tegen het gestoorde lijf loopt klein, hij is er wel (denk maar aan de schietpartij in Alphen aan de Rijn) en het is realistischer dan een weerwolf of een vampier.

Geplaatst: ma okt 31, 2011 8:23 pm
door Laura
De gruwelijkste film die ik ooit heb gezien was Martyrs. Met die film had ik echt het gevoel dat ik naar iets keek wat helemaal niet mocht, bijna het gevoel van schaamte.

Brr..nee die film nooit meer..en dan komt er ook nog een remake..

Geplaatst: ma okt 31, 2011 8:46 pm
door Lieuwe
Martyrs vond ik erg goed. Ik zie hem graag nog een keertje, alleen ben ik mijn dvd kwijtgeraakt dus moet ik hem nog opnieuw aanschaffen. Hij is wel erg naar, maar dat is juist zijn kracht. Echter niet zo naar dat ik het niet aan kan zien.

Geplaatst: wo feb 20, 2013 6:07 pm
door rex1983
Een film die ik nooit meer hoef te zien moet nog steeds gemaakt worden, aangezien het allemaal nep is in elke film die ooit is uitgebracht doet het me allemaal bar weinig.



En ja idd A Serbian Film is behoorlijk ziek maar de scene met het babytje is alleen maar een pop dus daar had ik ook weinig gevoel bij.



En nee, sommige films doen me wel wat maar aangezien ik alle films eerder bekijk vanuit het regie en camera perspectief zou het me echt niet veel uitmaken wat er in gebeurd.

Geplaatst: zo sep 01, 2013 8:43 am
door purrple
Ik heb laatst Stoic van Uwe Boll gezien. Wat een welkome afwisseling, want als je de beste man kent, weet je dat het gros van zijn films van bedenkelijke kwaliteit zijn.
Maar deze valt voor mij in het rijtje 1x, nooit meer. Tenenkrommend en met walging heb ik deze zitten kijken.
Je volgt vier gevangenen. 1 Word er steeds harder gepest, niemand durft in te grijpen vanwege de harde wetten die er gelden in de gevangenis, met alle gevolgen van dien. Maar juist dat stoïcijnse gedrag maakt deze film heel hard en wrang.