IFFR: Recensie Lone Samurai - Rambo zonder geweer

Lone Samurai

Lone Samurai begint sterk, maar weet helaas het niveau niet vast te houden. Er zitten wat zeer mooie, maar ook zeer intense scènes in. Helaas zit er een rare wending in het einde waardoor de film afzwakt naar een slechte actiefilm.

Regie: Josh C. Waller

Op een niet zo onbewoond eiland

Lone Samurai vertelt het verhaal van een naamloze samurai in de 13e eeuw. Oorlog dreigt en de keizer stuurt vanaf het vaste land kleine groepjes samurai in bootjes naar de vijandelijke vloot. Hun taak: Maak zoveel mogelijk slachtoffers. We volgen een van die samurai. Hij komt in een storm terecht waardoor zijn schip op een onbewoond eiland strandt.

Hij ontwaakt met een stuk hout in zijn been en longen vol zeewater. Niet helemaal topfit dus. Wonder boven wonder krabbelt hij letterlijk weer overeind. Helaas is hij zijn wil om te leven kwijt en zoals het een echte samurai betaamt, wil hij daardoor harakiri plegen. Op het cruciale moment blijkt dat het eiland toch niet helemaal onbewoond is en wordt hij overmeesterd door de plaatselijke kannibalenclan. Eenmaal gevangen denken de kannibalen dat ze een lekker hapje hebben, maar dit stokje mensenvleessaté heeft een scherpere punt dan hun meeste prooien.

Drie aktes

De film bestaat uit drie aktes. Het eerste deel is de intro waarbij zijn missie uit de doeken gedaan wordt, hij schipbreuk lijdt en wij hem zien overleven, om er vervolgens een eind aan te maken. Samurai zijn trotse mensen, dus het is niet vreemd om te zien dat hij eerst beter wil worden om vervolgens een zwaard in zijn buik te steken. Dat zijn nu eenmaal hun overbekende gebruiken.

De eerste akte heeft een traag tempo. We zien hem langzaam aan het eiland een stukje verkennen, waarbij er mooie plaatjes te zien zijn. Hij bouwt een altaar zodat hij in alle eer kan sterven, maar op het moment dat hij zijn zwaard in zijn buik wil steken, wordt hij overmeesterd door inboorlingen.

Intense horror

Dan verschuift Lone Samurai van toon met de tweede akte. Hij zit gevangen in een donkere, akelige grot met nog wat anderen. Dit is een stam inboorlingen die mensenvlees al een tijdje op het menu heeft en precies weten wat ze doen. En dat zie je aan sommige halfopgegeten gevangenen. De martelscènes zijn heel erg intens en behoorlijk luguber. Hier komt de horror echt om de hoek kijken.

Uiteraard laat de eenzame samurai zich niet zomaar op het menu zetten. Ondanks zijn besluit om zich van het leven te beroven, gaat dat niet gebeuren door de hand van zo'n stelletje onbenullen. Hij vecht terug, en met succes. De inboorlingen zijn niet opgewassen tegen een samurai, een man die leeft om te vechten.

Rambo

Helaas neemt de film in de derde akte een duikvlucht. Als een soort Rambo zonder geweer neemt de eenzame samurai het op tegen honderden kannibalen. Alsof het niets is slacht hij ze een voor een af. De choreografie is op momenten best slecht te noemen en de film begint aan alle kanten te kraken. Het is gewoon ongeloofwaardig dat hij zo'n overmacht de baas is. De tegenstanders wachten allemaal netjes op hun beurt. Als je met zo'n overmacht bent, dan val je (zeker een veel sterkere man) toch tegelijkertijd aan? Maar nee, iedereen wacht lekker af.

Bitter nasmaakje

Dit maakt dat Lone Samurai een bitter nasmaakje heeft. Wat intrigerend begint, zakt af naar een goedkope actiefilm. De scènes als hij het eiland afstruint zijn ontzettend mooi. Je leeft echt met hem mee en je wordt goed in het verhaal gezogen. De tweede akte gaat een versnelling hoger met behoorlijk wat intense horror. Helaas weet de regisseur het niet af te maken en verzandt de film in flauwe actie, waarbij de held heel ongeloofwaardig honderden inboorlingen de baas is.

Lone Samurai was te zien op het IFFR en zal waarschijnlijk binnenkort digitaal beschikbaar komen.