In gesprek met Collectief Hysterica: over chaos, zombies en Brainrot

Bij De Nachtvlinders zijn we fan van horror in al zijn vormen. Het was voor ons dan ook een mooie kans om in gesprek te gaan met een nieuwe theatergroep: Collectief Hysterica. Deze theatergroep heeft gewerkt aan Brainrot. De voorstelling vertelt het verhaal van een gezellig avondje in de kroeg dat een drastische wending krijgt wanneer een zombie-apocalypse uitbreekt. In dit interview gaan we in op het collectief zelf, wat je kunt verwachten van de voorstelling, maar ook wie het langste van deze groep deze apocalypse zelf zou overleven.

Wie is het Collectief Hysterica?

Collectief Hysterica bestaat uit Wannes Aelbrecht, Sasha Kurensky, Naomi Seine, Jan Turkenburg en Marnix Vinkenborg: vijf makers met ieder een eigen signatuur, maar een gedeelde fascinatie voor het extreme.

Wannes vindt zijn kracht in taal en het spel met theatrale vormen, terwijl Naomi muziektheater maakt dat draait om angst en schaamte. Marnix zoekt juist naar eenvoud—verhalen die niet te ingewikkeld zijn, maar wél iets raken. Jan beweegt zich met zijn beeldende performances in het spanningsveld tussen technologie, nabijheid en ongemak. Samen vormen ze een collectief waarin verschillende stijlen zowel botsen als versterken.

Drang om grenzen op te zoeken

“We hebben elkaar ontmoet op het Café Theater Festival,” vertellen ze enthousiast, “en dat is nu ook het festival waar we onze eerste voorstelling uitbrengen.” Wat hen verbindt is niet één vaste vorm, maar een gedeelde drang om grenzen op te zoeken. “We zijn allemaal makers die het leuk vinden om het extreme te verkennen. Niet alleen in hoe iets eruitziet, maar ook in waar het over gaat.”

Die thematische scherpte uit zich in hun interesse voor onderwerpen als destructief gedrag, telefoonverslaving en eetstoornissen. “Eigenlijk zijn we altijd bezig met de ‘what if’-scenario’s. De situaties die nét een stap verder gaan dan comfortabel is.”

Wat is Brainrot?

Met Brainrot geeft Collectief Hysterica een eigentijdse draai aan de klassieke zombie-apocalyps. Maar in plaats van hersens-etende monsters draait het in hun voorstelling om een virus dat aandacht eet. Die keuze is allesbehalve toevallig, want volgens het collectief ligt er een duidelijke parallel tussen zombies en de manier waarop onze aandacht steeds verder wordt opgeslokt door technologie. Het internet is daarin bijna te zien als een virus op zichzelf: je weet dat wat je consumeert niet altijd van waarde is, maar toch blijf je kijken — soms urenlang.

Die thematiek vertalen ze naar een campy, muzikaal spektakel dat zowel schuurt als vermaakt. Hun inspiratie halen ze uit uiteenlopende hoeken: van de energieke, theatrale stijl van Team StarKid tot klassieke horror-komedies zoals Death Becomes Her, en de scherpe, muzikale internetkritiek van Bo Burnham.

Onderliggende laag

Toch gaat het hen niet alleen om absurditeit. Voor Collectief Hysterica moet er altijd een laag onder liggen die raakt. Juist door de realiteit te overdrijven proberen ze iets herkenbaars bloot te leggen. Speelsheid wordt daarbij ingezet als een krachtig middel, bijna een wapen, om tot de kern te komen.

De zombie fungeert uiteindelijk als metafoor voor een dieper probleem: een groeiend verlies van contact en intimiteit. In een wereld waarin we voortdurend verbonden lijken, stellen zij de vraag hoe echt die verbinding nog is.

Horror is voor hen dan ook meer dan een genre; het is een manier om onze grootste angsten zichtbaar te maken. Misschien wel het meest confronterende daarvan: dat we ons maar al te graag laten meeslepen in die ‘brainrot’.

Wie van jullie overleeft zelf een zombie-apocalpyse, en wie juist niet?

Wanneer we vragen wie van hen een echte zombie-apocalyps het langst zou overleven, barst het gesprek direct los. Er wordt gelachen, zonder aarzeling worden de eerste slachtoffers aangewezen.

Over Marnix zijn ze het snel eens: die zou het als eerste afleggen. Jan daarentegen? “Die probeert de zombies waarschijnlijk eerst nog te charmeren.” De onderlinge plagerijen volgen elkaar in rap tempo op en maken één ding duidelijk: de dynamiek binnen Collectief Hysterica is speels, scherp en vol chemie — alsof zelfs een apocalyps voor hen vooral een gezamenlijke scène zou zijn.

Wat is jullie volgende stap?

Over de toekomst zijn ze duidelijk eensgezind. Een avondvullende voorstelling staat bovenaan de lijst, net als blijven spelen op festivals. De ambitie is helder, maar hun drijfveer misschien nog wel meer: de wereld is al vreemd en chaotisch genoeg, en juist dat willen zij onderstrepen — met humor, maar zonder de scherpte te verliezen.

In hun maakproces botst het dan ook regelmatig. Ideeën schuren, perspectieven verschillen, en soms voelt het zoals ze zelf zeggen “als een kleine apocalypse”. Maar juist in die frictie ligt hun kracht, want waar het wringt ontstaat iets nieuws.

Ter conclusie

Het is duidelijk om te zien dat de sfeer bij de theatergroep Collectief Hysterica goed zit. Ze zijn enthousiast om voorstellingen te blijven maken, met de focus op het uiterste van de menselijke emotie. Mocht je in de buurt van Rotterdam wonen, dan kan dit zeker een leuke voorstelling zijn om te gaan bezoeken. Wij gaan er 28 maart heen voor een recensie, dus hou de site goed in de gaten. Sowieso houden we je op de hoogte van deze en andere horror-theatervoorstellingen.

Brainrot is van 24 tot 28 maart te zien in het café theater festival, bij eetcafé De Nieuwe Kaap. Meer informatie is te vinden op de website van het café theater festival.