Boekrecensie: Billy Summers (Stephen King)

Stephen King heeft geen introductie meer nodig; met zijn vele klassiekers in het horrorgenre én talloze verfilmingen is hij niet weg te denken uit de moderne popcultuur. In 2021 hebben we niet één maar twee van zijn nieuwe boeken kunnen verwelkomen: de korte supernatuurlijke roman Later en nu Billy Summers, zijn meest recente werk over een huurmoordenaar op een verraderlijke laatste opdracht. Heeft King wederom kwaliteit afgeleverd? De redactie dook erin! Deze recensie bevat geen spoilers.

Verhaal

In Billy Summers maken we kennis met de gelijknamige hoofdpersoon. Billy is een huurmoordenaar met een traumatisch verleden dat hem naar zijn huidige beroep leidde. Hij heeft hij een stricte morele code die hij aanhoudt; hij vermoordt alleen slechte mensen, de mensen waarvan hij vindt dat ze het verdienen. Een nieuwe opdracht belooft hem genoeg geld om nooit meer een andere klus te hoeven doen, en ondanks dat Billy de zaak niet vertrouwt gaat hij ermee akkoord. Al snel blijken zijn vermoedens correct, en beseft Billy al snel dat hij de klus maar beter nooit aan kan kunnen nemen.

Recensie

Helaas moet ik concluderen dat Billy Summers één van King’s minder goede boeken is. Zonder spoilers te geven is er is veel aan te merken op het plot; niet alleen voelen veel momenten onlogisch en bizar, ook is het verhaal af en toe zelfs saai te noemen. Dat is niet iets waar ik in een boek van King ooit last van heb gehad, maar Billy Summers bevat enkele lange hoofdstukken waar weinig interessants gebeurt. Nu neemt King wel vaker grote omwegen in zijn boeken, maar weet hij mijn aandacht meestal toch vast te houden.

Hier besteedt hij echter teveel tijd aan nutteloze details; Billy maakt een praatje met zijn buren, gaat naar de supermarkt, kookt eten, kijkt TV en bestelt dingen op Amazon. Een keer een kijkje in iemands dagelijkse leven is goed voor realisme, maar hoofdstuk na hoofdstuk van deze details zonder opbouw of spanning gaat snel vervelen. Ook is het concept van de huurmoordenaar op zijn laatste missie sowieso geen bijster origineel idee, wat al veel vaker in andere media gedaan is.

Halverwege Billy Summers komen er een aantal wendingen in het verhaal, waardoor het plotseling een totaal ander boek wordt. Dit voelde voor mij rommelig, alsof King twee losse ideeën aan elkaar geplakt heeft om één roman te maken. Hierdoor lijkt het geheel nogal richtingloos, met geen duidelijke indicatie waar het verhaal heen gaat. Gedateerde beschrijvingen van technologie komen de geloofwaardigheid ook niet ten goede, zoals hoe de hoofdpersoon met computers omgaat en zich verbaast over Amazon en Netflix. Ook vond hij het nodig om veel kritiek op de huidige Amerikaanse politiek in het boek te stoppen, wat voor mij afleidde van het plot en niets toevoegde. Ten slotte lees ik graag fictie om soms even van de werkelijkheid te ontsnappen, niet om er nóg nadrukkelijker op gewezen te worden.

Persoonlijk geloof ik dat King het beste thuis is in zijn supernatuurlijke thrillers, en niet in de misdaadfictie waar hij zich de afgelopen jaren in heeft verdiept (o.a. de Mr Mercedes-trilogie). Billy Summers was misschien een goede short story geweest, maar als roman is het te lang, te onlogisch en te langdradig. Hij heeft veel betere boeken dan dit geschreven, en daarom zou ik het niet snel aanraden aan iemand die geen doorgewinterde King-fan is. Misdaadliefhebbers zijn ook beter af met het lezen van een échte misdaadschrijver. Ik zou Billy Summers geen complete ramp noemen, maar zijn we van King simpelweg veel beter gewend.

Billy Summers is nu verkrijgbaar op Amazon, Bol en natuurlijk je lokale boekwinkel!

Sterren: 2.5 / 5

Daniel Broek

Gepassioneerd over alles op het gebied van horror, sci-fi en fantasy in film, literatuur, gaming en meer. "The oldest and strongest emotion of mankind is fear, and the oldest and strongest kind of fear is fear of the unknown." - H.P. Lovecraft

2 gedachten over “Boekrecensie: Billy Summers (Stephen King)”

  1. Ik kan me er goed in vinden, je review. Ik heb het boek wel met plezier gelezen, maar zat eerlijk gezegd telkens te wachten op wanneer er iets bovennatuurlijks zou plaatsvinden.

    Beantwoorden

Plaats een reactie