theater

Recensie: The Guy Who Didn’t Like Musicals: Reprised - is ook deze musical een nachtmerrie?

The Guy Who Didn’t Like Musicals: Reprised is geen simpele herhaling van een geliefde musical, maar een poging om terug te keren naar het begin met alle kennis van nu. De voorstelling laat zien hoe een ooit kleine YouTube-productie is uitgegroeid tot een verrassend rijk horroruniversum.

Ivar Berkman

11 jun. 2026

Wie is die man die niet van Musicals houdt?

The Guy Who Didn’t Like Musicals is misschien een lange titel. Maar het is dan ook een theatervoorstelling met een lange geschiedenis. Een geschiedenis die eigenlijk het verhaal vertelt van hoe het kleine theatergroepje Team Starkid, dankzij het inzetten van YouTube en de internetcultuur, is uitgegroeid naar nu twee concerten, veertien theatervoorstellingen en bijna een miljoen abonnees op YouTube.

Team Starkid heeft zijn populariteit verkregen met A Very Potter Musical, een parodie op de Harry Potter-filmserie. Sinds 2018 is een nieuwe serie begonnen: de Hatchetfield-reeks. Deze serie vond haar unieke vorm middels diverse komische horrormusicals. De verhalen van deze musicals spelen zich allemaal af in een dorpje genaamd Hatchetfield.

Het eerste deel: The Guy Who Didn’t Like Musicals

Deze musical volgt Paul: een doorsnee kantoorwerker die vooral met rust gelaten wil worden en een uitgesproken afkeer heeft: musicals. Zijn wereld kantelt wanneer een mysterieuze, parasitaire kracht inwoners van Hatchetfield infecteert en hen dwingt te zingen alsof ze in een Broadwayproductie zijn beland. Wat volgt is een bizarre mix van horror, satire en muzikale komedie, waarin Paul juist moet overleven in datgene waar hij een hekel aan heeft.

De reprise: The Guy Who Didn’t Like Musicals: Reprised

Het is inmiddels al bijna tien jaar geleden sinds The Guy Who Didn’t Like Musicals uitkwam, en de serie is inmiddels voortgezet met diverse vervolgen, onder andere Black Friday, Nerdy Prudes Must Die en de anthologie Nightmare Time. Deze vervolgen hebben de wereld van Hatchetfield nog veel verder ontwikkeld. Zo heeft het kleine dorpje nu veel meer interessante personages gekregen, en heeft het een hele achtergrond gekregen van duistere goden die de aarde en de bewoners van Hatchetfield als speelgoed gebruiken voor hun eigen plezier.

Om deze reden is The Guy Who Didn’t Like Musicals nu weer opnieuw uitgevoerd onder regie van Lauren Lopez, die ook zelf acteert in de voorstelling. Deze uitvoering heeft de intentie om de komedie van het originele deel nog verder te versterken en om deze originele productie nog verder in het verhaal van Hatchetfield te integreren. Op deze manier willen ze eigenlijk een definitieve versie maken van dit verhaal.

Maar werkt dat?

Gelukkig wel, grotendeels. Wat The Guy Who Didn’t Like Musicals betreft, blijft overeind: zo heeft de voorstelling echt een sterke balans tussen horror en komedie. Maar de voorstelling neemt zichzelf alsnog net serieus genoeg om spanning op te bouwen, terwijl het alsnog wordt onderbouwd met zelfbewuste humor, en de acteurs spelen het op een heerlijk overdreven manier. Hiermee geeft de voorstelling met opzet een hommage aan een leuke B-film.

De voorstelling is een mooie verdere opbouw van de originele voorstelling. Echter, door juist meer te steunen op de voorkennis voelt de voorstelling nu wel echt meer als een hoofdstuk in het Hatchetfield-verhaal in plaats van een voorstelling die op zichzelf staat.

Toch hoeft dat geen nadeel te zijn. Integendeel: voor bestaande fans geeft het de voorstelling meer gewicht en toont het hoe Starkid nu een eigen en originele horrorwereld heeft bedacht – iets wat je bij een internettheatercollectief misschien niet direct zou verwachten.

Misschien houdt Paul nog steeds niet van musicals. Maar na deze reprise is de vraag vooral: hoe lang kun je zelf weerstand bieden?