Recensie Backrooms: Wacht, dit is niet de IKEA?

In ons digitale tijdperk is horror niet langer afhankelijk van boeken, films of kampvuurverhalen. Via internetforums, sociale media en videoplatforms verspreiden angstaanjagende verhalen zich sneller dan ooit. Platforms als Creepypasta en de subreddit NoSleep bieden gebruikers een plek om fictieve verhalen te delen die nét echt genoeg voelen om onder je huid te kruipen. Tegelijkertijd zorgen onafhankelijke horrorgames — vaak gemaakt door kleine teams of zelfs individuele ontwikkelaars — ervoor dat deze online angstcultuur zich blijft vernieuwen.

Wat is The Backrooms?

Fenomenen als Slender Man, Iron Lung en Candle Cove laten zien hoe internetverhalen kunnen uitgroeien tot culturele fenomenen. Wat begint als een obscure online post, vindt vaak zijn weg naar games, series, video-essays en soms zelfs Hollywood. Een van de meest fascinerende voorbeelden daarvan is The Backrooms.

Wat tegenwoordig bekendstaat als The Backrooms begon verrassend klein: een mysterieuze afbeelding op het forum 4chan, vergezeld van een korte tekst over een liminale, eindeloze ruimte waar je terechtkomt wanneer je per ongeluk “uit de werkelijkheid glipt”. De beschrijving was simpel maar spreekt tot de verbeelding: een doolhof van vergeelde kantoorruimtes, zoemende tl-verlichting, muffe vloerbedekking en een beklemmende leegte die nooit lijkt te eindigen.

De grootste doorbraak kwam echter dankzij Kane Parsons, online beter bekend als Kane Pixels. Zijn serie korte films op YouTube gaf The Backrooms een nieuw en groter publiek. Bijna heel de serie was gemaakt door een digitale tool genaamd Blendr, waardoor hij het zelfstandig kon maken. En het succes bleef niet onopgemerkt., filmstudio A24 kondigde aan om een verfilming van The Backrooms te ontwikkelen. Het meest opmerkelijke van dit verhaal, Kane was pas 16 jaar oud toen hij deze serie heeft gemaakt. Dankzij The Backrooms is hij nu de jongste horror-regisseur ooit. Maar is de film eigenlijk wel goed?

Backrooms: de film

Backrooms als film, dus zonder The in de titel, vertelt het verhaal van Clark, Clark is een man die zichzelf gevangen vindt in een patroon van slechte keuzes en mentale onrust. Wanneer hij in de kelder van zijn meubelzaak een ingang ontdekt naar de mysterieuze Backrooms raakt hij geobsedeerd door deze eindeloze en vervreemdende wereld.

Vanaf het begin laat Kane Parsons zien dat hij zeker snapt wat het concept zo intrigerend maakt. Namelijk het gevoel van een liminal space, een engelse term voor ruimtes die vertrouwd maar tegelijkertijd vreemd en leeg aanvoelen. Denk hierbij aan een verlaten pretpark of een schoolgebouw midden in de nacht. Het zijn dus plekken die aanvoelen alsof je ergens tussen twee werkelijkheden bent blijven hangen.

Dit gevoel weet de film uitzonderlijk goed te vangen. Niet alleen Backrooms zelf voelen onwerkelijk maar ook de buitenwereld krijgt iets afstandelijks en ongemakkelijks. De film slaagt er echt in om hele mooie scenes en een bijzondere wereld te creëren. De lange shots, lege ruimtes en het constante vervreemdende gevoel geeft een wereld die blijft fascineren. Ook Chiwetel Eijofor als Clark zet een sterke hoofdrol neer en grijpt je volledige aandacht.

Toch schuilt hier ook het grootste probleem. In de eerste twee aktes werkt het gebrek aan duidelijke antwoorden juist goed: sfeer en mysterie dragen de film. Maar in de derde akte kiest Backrooms voor een veel conventionelere richting. De psychologische horror maakt plaats voor een vrij clichématige confrontatie waarin symboliek en trauma iets te expliciet worden uitgelegd. Daardoor verliest de film precies die mysterieuze kracht die haar eerder zo effectief maakte.

Helaas blijft Backrooms daardoor een film met uitzonderlijke cinematografie en een ijzersterke sfeer, maar zonder verhaal dat hetzelfde niveau haalt.

3/5 sterren: voor fans van Kane Parsons waarschijnlijk een sterke ervaring. Ben je minder bekend met zijn werk of zoek je vooral een sterk script, dan mag je het zien als twee sterren. Mocht je willen weten of de film je zou aanspreken, kan je altijd de video kijken waarmee het allemaal begon:

Backrooms van regisseur Kane Parsons draait vanaf vandaag, 28 mei, in de bioscopen.